týsdagur 18. juli 2017síða 10

Mikudagur 19. juli 2017 · Nr. 83 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Niðari Hoydalur í Hoyvík er í orðum og greinum í síðst­uni so týtt og týðum nevndur. Sanatoriið í Hoydølum, bygt í 1907, tók ímóti sínum fyrstu búfólkum í 1908. Summi teirra komu til gongu ella í reiðvagni niðan úr Havnini. Dánjal Hoydal, ættaður av Sandi, pápi Karsten Hoy­dal, rithøvund, førdi henda reiðvagn. Flutti Dánjal í rossavagni sínum fólk niðan til Hoy­dalar eins og oman til Havn­ar – tey sjúku og tey lektu, eins og tey ið farin vóru. Leikapettið eftir Karsten Hoydal, bókin hin fjálga um Dalin hin Fagra, lýsir so væl hesa tíðina. Tey fyrstu árini fóru mong, ið sjóvegis komu, upp á Boðanesi. Vagnur Michelsen skriv­ar á vælumtóktu heimsíðu síni Hvannrók í undanfarna ári forkunnuga grein um Niðaru Hoydalar. Niðari Hoydalur er part­ur av frílendi, ið fevnir um Ternurygg, Ovara- og Mið­Hoydal og oman á Boðanes. Rigmor Dam, landstýris­kvinna, róði í fjør vár upp undir hugskotskapping í sam­bandi við økið og bygn­ing­arnar hjá Glasi í Hoy­døl­um, og fyrr í ár hevur MMR útskrivað kapping við Niðaru Hoydølum í huga. Hjá einstøkum politik­ar­um eru í seinastuni birtir fram tankar um Niðaru Hoydalar, og eru teir hvør um annan komnir fram við fjølbroyttum hugskotum við Dalinum. Nú rennur fram fyri meg frásøgan hjá pápa, Ingálvi av Reyni, um ta ferðina, tá ið teir báðir, Mikkjal á Ryggi, hittust á fyrsta sinni: Tað var tann 4. februar 1948. Eg sat á einum steini uppi við brúnna í Hoydølum og teknaði. Tá kom maður gangandi. Eg gav honum ikki gætur, fyrr enn hann legði hondina á øksl mína. Hetta var Mikkjal á Ryggi, sum var á Sanatoriinum tá. Tá letur í Mikkjali: “Tað ber til, situr og teknar garða­lagið heldur enn ta vøkru og fríðu fløtu, omanfyri er!” Eg sigi tá við Mikkjal: “Garðalagið er gamalt og um at farast, men fløtan verður liggjandi.” “Tað er nakað um tað,” helt Mikkjal tá fyri. Mikkjal beyð mær síð­an niðan í kamar sítt á Sana­tori­inum, har hann vísti mær skitsur og tekningar til Fuglabókina, sum kom út í 1951. Tekningarnar tók Mikkjal út undan songini. Mikkjal var ikki nøgd­ur við tekningina av tjaldr­in­um. Segði hann, at tjaldrið stendur ongantíð við nevin­ um beint fram, men letur tað hella á skák. Ingálvur av Reyni, 1. juni 1984 Vinarlag pápa við Mikkjals í árunum, sum komu, er ein onnur søga, men hug­takandi er samrøðan mill­um listarmenninar báð­ar við fløtuni í Niðaru Hoy­døl­um sum aðalevni. Alfagri bletturin eigur eftir míni hugsan at verða liggjandi, sum hann altíð hevur ligið. Ítrótturin eigur sítt pláss í Gundadali. Vónandi verða lyftini við fyri­ bilsbygningunum í Hoy­dølum hildin, og væntað verð­ur, at avvarðandi myndug­leikar sýna tað fyri­lit, teimum sømir. Eitt hugskot hjá Kristi­onnu Winther Poulsen um ein listadepil í Hoydølum tyk­ist mær áhugaðvert. Á áður­nevndu heimasíðu hjá Vagni Michelsen taka við­merkj­arar undir við tank­an­um. Ein sam­an­renn­ing av yms­um hug­skotum er eisini verd at hugsa um. Nú eru røddir frammi um at flyta Tjóðsavn okkara úr Hoyvík og oman í býin. Eitt Tjóðssavn hoyrir ið hvussu so er ikki heima á Skála­trøð. Uttan at taka dagar ímill­um hugskotini øll, sum munnu fara at koma, haldi eg, at tað hevði verið upp­ lagt við einum Tjóð­savni í Hoydølum. Talan er um tveir kilometrar til gongu hjá ferðafólki av Konga­brúnni eftir Strand­ar­vegnum móti Gamla Vegi í Hoy­vík og fram í Dalin. Alt so at siga eftir sløttum. Styttri gongutúr fær før­ oy­ing­urin ikki, skal hann á eitt Tjóð­ savn uttanlands. Úr Dalinum er teinurin stuttur niðaná til Útisavnið Heima á Garði í Hoyvík. Nú um dagarnar kom fram víðfevnd ætlan við økin­um á Boðanesi og í Hoy­dølum. Vónandi verður hóvsemi sýnt við at leggja gøtur og at planta, tí tað er ikki bara sum at siga tað at fríðka um hetta økið í Hoydølum, so at tað fer at taka seg betur út, enn sum nú í sínum uppruna – . Fer hon at liggja, sum hon í øldir hevur ligið, henda hin fríða fløta, so sum Ingálvur og Mikkjal báð­ir sóðu hana fyri sær á sinni? Hoyvík, tann 5. juni 2017 Árni av Reyni oman Hoydalar 2 188 Hoyvík Minningarorð um Karl Nielsen 73 ár Klaksvík. NØVN Ja, góði Karl bróður. At skriva minningarorð er ikki nakað lætt ting, eftir langa og stranga sjúkralegu ert tú nú sloppin til nakað betri, tín himmalska faðir, tí hann er tann sum hjálpir, og ikki minst í deyða, tá vit gerast sjúk og alt gongur fyri. Jesus er tann allar besti vinur, ið vit kunnu koma til við øllum, tí ongin kennur okkum so væl sum hann. Hann er jú okkara trúfasti vinur og hann kunnu vit koma til við øllum bæði, tá vit eru frísk og ikki minst tá sjúka kemur uppí, sum tað eisini hendi fyri teg. Tú hevur verið so raskur og ikki óttast nakað, hvat tað so var, stillur og róligur í allar mátar, hvar tú so var á sjógvi ella landi. Síðsta stóra ting tú gjørdi var at mála húsini, ikki bara eina ferð, men tvær ferðir, var ikki løtuverk. Men so var tað, tú legist sjúkur so tað hevur verið strýggi; øll tíne kæru Kirstin, Annika, Lis, Oskar, Bogi, Martin, Rósa, lítli Karl, Marian, Baldvin eru nú í djúpastu sorg og sakn yvir tann stóra miss. Men Gud, sum ikki gloymir ein tann einasta, hevur tú lovað at vera við okkum allar dagar og hansara trúfesti røkkur til skýggja. Má Gud sjálvur ganga við lið tykkara og hjálpa tykkum í teimum døgum, sum liggja fyri framman. Eg livi og veit at sál mín er grødd at dómur ei á meg skal falla eg livi og bíði tí kallandi rødd sum fremmandur fuglur mín sál her er stødd til faðirin barn sítt vil kalla Eg doyggi og veit ein vinning tað er At hvílan hin sæla er funnin At enda er lívsins hin troyttandi fer At seinasta royndin er útstaðin her Og ævigi sigurin vunnin Kærar heilsur fáa tit frá okkum øllum Torleif og Nicolina Niðari Hoydalur fyrst og fremst