mánadagur 7. august 2017síða 2

Mánadagur 13. mars 2017 · Nr. 31 2 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Oddagrein Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Tórshavn Tórsgøta 1, Postboks 76, 100 Tórshavn tel. 341800, fax 341801, post@sosialurin.fo Suðuroy tel. 375364, fax 375464, tel. 228814, aki@sosialurin.fo, dagfinn@sosialurin.fo Haldarar, sum ikki hava fingið blaðið, kunnu ringja tel. 341818 frá kl. 8.00 til 20.00 og boða frá. Tel. 341800 www.sosialurin.fo síða 6-7 Eyðun 14 nýggj­ ar sangir síða 8 Nýggj tænasta á Sandi – Saman at halda varð ei okkum givið... Soleiðis yrkir Hans Andreas Djur­huus í yrkingini »Ljós yvir land­ið«. Og hesi orð Hans Andreasar kunnu vit so ofta sanna, tí tað tyk­ ir, sum um at vit skulu dyrka ó­semj­ ur­nar heldur enn at finna semjur. Tað eru 111 ár síðani, at vit fingu floks­býti á tingi. Hvussu lagið hev­ ur verið á tingi fyri ta tíð –tá vit valdu menn og ikki flokkar á ting – er kanska ilt hjá okkum at meta um. Men sum politikk­urin hev­ur ver­ið sein­astu mongu árini, so er tað heilt greitt, at vit fyri alt í verð­ ini dyrka ó­semj­ur­nar held­ur enn at finna eina felags støðu til, hvussu vit tæna landi og fólki best. Politikkurin minnir mest um stríð­ini sum vóru á vígvøllum í goml­um kríggjum, har menn bard­ ust og skutu eftir hvør øðrum úr skot­grav­um. Grundgevingar rína als ikki við. Tað einasta, sum tað snýr seg um er, at »vit hava rætt«. Og stendur fast sum í berginum. Og Hans Andreas heldur fram í yrkingini: ...tí er so lítið burturúr her blivið; tí enn vit tala, men ov lítið gera. Samhald má vera! So er tað, at vit kunnu spyrja, hvør or­søk­in er til henda løgna mát­an at reka politikk uppá. Er tað skip­anin, ella eru tað fólkini, sum eru í pol­it­isku skipanini? Tað er greitt, at tað er lítil mun­ ur á, hvør síða tað er, sum sit­ur við valdið. Tað er ikki tað, sum er trup­ ul­leik­in, um tað nú er hes­in vong­ur­ in ella has­in vongurin. Skot­grava­ pol­it­ikk­ur­in er hin sami. Men eingin skipan kann vera betri, enn fólk­ini, sum eru í skip­ an­ini. Tí eru tað tey fólkini, sum vit hava valt á ting, og tey, sum eru sett í lands­ins stórn, sum mugu taka ann­að skinn um bak. Fólkið ynskir als ikki hesa støð­ una – vit vilja hava fólk at stýra, sum seta land­ið og fólk­ið í mið­dep­ il­in. Vit vilja ikki hava fólk at stýra, sum síggja so stórt í sær sjálvum, at tað skuggar fyri skynsomum pol­it­ isk­um virksemi – sum til dømis at síggja, at »mótstøðufólkið« kann hava rætt. Stóðu vit saman, Føroya synir, sterkir, kundu vit útint mangt eitt roysnisverkið, kundu vit frama ført til Føroya landið. Saman tí standi! kundu útint roysnisverkið Dávur Winther Afturvendandi fólka­fund­ ur­in, sum plagar at vera á Skarð­i­num millum Fugla­ fjørð og Hellurnar fyrst í aug­ust­mánaði varð hildin í góð­veðr­inum í gjár. Nógv fólk høvdu leitað sær leiðina niðan til stóra varð­an, har sungið varð fyri og eftir røðuna, sum Stein­ tóra Nesá helt. Hon treiv í minnir úr Fuglafirði og hugleiddi um hetta »und­ arliga tiltakið«, ið á fyrsta sinni var miðskeiðis í 90-u­ num – at leita sær niðan á eitt fjall at syngja og halda røðu. Henda leiðin um Skarðið varð gingin í handils-, lækna-, post- og øðrum ørindum ella bert vegna fjallgongu, sum ikki var so sjálvdan. »Nú kunnu vit heldur velja at sita við i-phonini ella teld­uni og nærlesa heimin«. »Kanska er hetta skilabetri, heldur enn at leita sær í nátt­úr­una, røða um hana, syngja um hana ella bara njóta hana«. »Tykkum nýtist ikki at svara mær«, segði Stein­tóra. »Hetta kann næsti røðari hug­leiða um og hugsa um til næstu ferð, vit standa her uppi og halda røðu og syngja«, segði hon m. a. Ein fólkafundur í Fugla­ firði endar altíð við, at sung­ ið verð­ur ”Boðar tú til allar tjóðir”, og so varð eisini hesa­ ferð. Eftir fundin, sum 80 fólk vóru komin saman til uppi á Skarðinum, varð gingið nið­ an á røðina til Góðadal og so eftir henni niðan á Altarið; har sera vakurt og frálíkt útsýni er. Fólkafundur á Skarðinum Sundurlyndið er størsti trupulleikin í politikkinum Ábyrgdarblaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Blaðstjóri: Barbara Holm barbara@sosialurin.fo Marknaðardeild lysing@sosialurin.fo Stovnaður: 1927 Prent: Prentmiðstøðin Avgreiðsla: mán - frí kl. 08.00 - 16.00 Útgevari: Sp/f Sosialurin Uppseting: Sosialurin Stein­tóra Nesá helst sið­ bundnu røðuna á fólka­fundi­ num á Skarðnum millum Fuglafjørð og Hellur Myndir: Dávur åWinther Henrik Old, lands­stýr­ is­mað­ur og fyrr­ver­andi skipari, ræðist ongan í verðini so illa sum hol­lend­ ing­ar. Undir viðgerðini av løg­ mans­røð­uni segði hann seg hava arbeitt nær við hol­lend­ ing­um í meira enn 30 ár – um ikki 40 ár: – Tað einasta eg ræðist av øll­um, sum man møt­ir úti á havi­num, er hol­ lend­ar­ar. Tí vil eg inn­iliga heita á øll, sum eru inni her: – Hal­dið hol­ lend­ar­ar burt­ur. Fyri alt í verð­ ini haldið hol­lend­ar­ar burt­ur Teir lensa hvørja krónu, har sum teir eru, og teir fara ikki av­stað­aftur, fyrr enn land­ið er oyðið, har sum teir hava ver­ið. Tíðin hevur víst okk­um tað – har sum teir hava verið, har er oyðið, tá teir fara avstaðaftur, segði tann sera hvass­orðaði lands­ stýr­is­mað­ur­in. Løgmaður fekk sum vera man koyrilin fyri hetta frá and­støð­uni, sum luktaði blóð. Men hann fer einki at gera við lands­stýrismannin kortini fyri hesar niðrandi útsøgnir. Hann segði bara, at »summi ting eru betur ó­søgd«. Hollendsku trøllini hjá Oldinum