Sosialurinarkiv
Sosialurin 2017-09-18, síða 38
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mánadagur 18. september 2017síða 38

‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

VIKA 38 • 18. SEPTEMBER 2017 14 ÓKEYPIS LÝSINGARBLAÐ Tá fuglarnir lupu á gravimaskinurnar – Tað var syndarligt at síggja tjøldrini, hvussu tey grótu, tá gravimaskinur gróvu moldina oman av og tóku teirra reiður – teirra heim – við sær Vilmund Jacobsen Ú tjaðarin í Havn er ikki komin burtur úr ongum, og tað er greitt, at øll bygging og tøka av traðum og lendi annars hevur havt sín prís fyri náttúruna og tað fuglalív, sum her búleikaðist. Søgufróði, Marius Rein, hevði í grækaris­ messu­røðu í 2016 eina ávísa lýsing av um­støð­ unum, tá Havnin av álvara fór at veksa, og traðir og náttúra annars vórðu tikin til byggiøki. Kendu tjøldrini Marius Rein segði, at tá hann vaks upp, vóru fá hús við Hoyvíksvegin í Havn, men her vóru nógvar traðir og eitt sera ríkt fuglalív. – Her vóru tjøldur, spógvar, láir, mýrisnípur, stein­stólpur og nógvir aðrir smáfuglar. Um grækarismessutíð kappaðust vit um at síggja fyrsta tjaldrið, og síðan taldu vit í eina tíð, hvussu nógv tjøldur, vit høvdu sæð. Hann vísti á, at á trøðni hjá teimum vóru eini fýra ella fimm tjaldursreiður, og hvørt vár komu somu tjøldur aftur »til tað reiður, sum tey elska nógv«. – Vit kendu okkara tjøldur, og tey vóru so spøk, at tey komu heilt inn í túnið hjá okkum, segði hann. Traðir máttu lúta Men, menniskjan skal eisini hava sítt reiður – sítt heim – og ein dag vórðu eisini traðirnar á Konmansmýru tiknar til vegir og byggiøki. Marius Rein segði, at tá traðirnar umsíðir máttu lúta fyri framtíðini, var synd í fuglunum. – Tað var syndarligt at síggja tjøldrini, hvussu tey grótu, tá gravimaskinur gróvu moldina oman av til veg og tóku teirra reiður – teirra heim – við sær. Í røðu síni vísti hann á, at fuglarnir bókstavi­ liga lupu á gravimaskinurnar, sum gjørdu enda á teirra heimi. – Men, tá øll høvdu fingið síni hús og velt var uttan um – ja, tá komu fuglarnir so líðandi aftur at vitja okkum av og á, men als ikki í so stórum tali, sum tá traðirnar vóru óbygdar, segði Marius Rein. Náttúran minkar Hann vísti eisini á, at fólkatalið í Føroyum er í vøkstri, men at náttúra okkara minkar. – Vit krevja meira pláss til byggilendi til okk­ ara egnu heim, og vit hoyra um, hvussu komm­ unurnar kappast um at gera útstykkingar til húsa­byggingar. Vit skulu eisini hava pláss til vegir, vinnuvirkir, itróttarvallir og ítróttarhallir, og alt hetta tekur lendi burtur av okkara lítlu náttúru. Í røðu síni bar Marius Rein eisini fram eina áheitan á politikarar, býarplanleggjarar og onn­ ur, sum hava við slíkar útbyggingar at gera. – Vælsignaði, ansið væl eftir náttúruni. Havið í huga, at pláss má vera fyri okkum øllum, sum byggja landið – eisini villini fuglum, segði hann. – Tað var syndarligt at síggja tjøldrini, hvussu tey grótu, tá gravimaskinur gróvu moldina oman av til veg og tóku teirra reiður – teirra heim – við sær, sigur Marius Rein Tá Marius Rein vaks upp við Hoyvíksvegin í Havn, vóru nógvar traðir um hesar leiðir, og her var sera ríkt fuglalí TEMA: ÚTJAÐARIN Í HAVN