hósdagur 18. januar 2018síða 32

FRÍGGJADAGUR 19. JANUAR 2018 SOSIALURIN 8 32 Gott hetta og góðan handan Høgni Djurhuus fekk Móðurmáls­ virðislønina 2012 G ott nýggjár! Tað hava vit hoyrt oftari enn tvær ferðir um dagin síðani, ja, nýggjár. Og vit hoyra og siga tað enn. Og tað danska í líka máta. Nøkur halda, at tað er ein stað­fest­ing. At árið er longu nú og verður gott alt árið. Enn eitt gott ár. Tað er ein mis­skilj­ ing. Gott nýggjár er eitt ynski, ein ynskidreymur, um tú vilt. Eitt ynski um, at nýggja árið verður gott hjá tí, tú sigur gott nýggjár við. Tað verður ikki gott hjá øllum, men sama ger. Eitt lortaár hjá summum. Men vit ynskja so nógv, góðan dagin, tillukku, væl gagnist, sov væl, góða eydnu, Jesus fylgi tær, gott veður, ynskini eru nógv. Stað­fest­ingarnar koma aftaná. Um dagurin var góð­ur, um maturin gagn­aðist væl, um Jesus var við á ferðini, ella bara endurskin ella trygdarbelti. Nøkur ynskja ikki bara gott nýggjár, men takka eisini fyri tað farna, fyri tað gamla, hóast tað er ein ella 19 dagar gam­alt, og hóast einki er at takka fyri. Men tað er eisini fólkaligt at siga gott nýggjár við fólk, eisini tey, tú ikki kennir. Bara tey ikki taka tað sum ein sann­ leika, tí hann er illa dámd­ur. Men eitt ynski ber altíð til at svølgja. Eitt hug­ skot er, at tá ein sig­ ur gott nýggjár, so er tað gald­andi fyri alt árið. So slepst til dømis und­an at siga góðan dag minst 365 ferðir. Tað kallast rationalisering, sparing, eina ferð fyri allar í eitt heilt ár. Vit brúka so nógv tóm orð. Tosa bara fyri at tosa. Í einum sangi verður sagt, at ”eg átti milliónir, vóru tárini gull.” Hetta kann lættliga umyrkjast: ”eg átti milliardir, vóru orðini gull.” Nøkur orð eru gull. Men verri enn so øll. Ikki milliardir, bara nøkur hundrað túsund í mesta lagi. Orð verða brúkt sum ífylla. Platon segði longu tá fyri knappliga 2500 árum síðani, at tann vísa (og vísi?) tosar bara, tá hon(hann) hevur okkurt skilagott at siga. Skulu vit øll tosa líka nógv sum hini gera, var samdøgrið alt ov stutt til fundir. So tað er bara óført, at øll ikki siga so nógv. Og onkur hugsar í staðin fyri at tosa og tosa og tosa. Taka vit so skrivingina í sonevndu sosialu miðlunum, sum ikki eru í verkfalli, hóast har er harðliga brúk fyri stuðulspedagogum í hópatali, so er ovboðið. Nú fáa vit post tríggjar ferðir um vikuna. Men anda róliga. Nú fáa vit boð, bólkadagføringar og fráboðanir hvørt sekund alt samdøgrið. Og post, teldupost, nógvar ferðir hvønn ein­asta dag, eisini sunnudagar og all­ar halgidagar. Fólk tiga, meðan tey lesa, nøkur gera. Sagt varð, at tungur er tigandi róður. Onnur siga, at tøgn er gull. Men hatta er gamalt og farið. Tað var tá. Um tøgn er gull, eru óneyðug orð rustað gamalt jarn fyri eina krónu kilo. Men tað vil fólk hava. Fólk vil hava discount. Fólk eru noydd til at vilja hava discount. Øgilig neyð og undantaksstøða, ófriðartíð var. Foreldur noyddust at hava síni egnu børn. Fløktur ger­ andisdagur. Ein kleppur um beinini. Men nógvar ommur og abbar vóru at gera verkbansrakt arbeiði. Sam­hugaverkfall gomorgin (stað­ fest­ing). Eingin samhugi uttan við egnum limum, sum fáa eitt laaangt viku­skifti. Samhugaverkføll eru altíð fríggjadag ella mánadag. Eingi samhugi heldur hjá ar­ beiðs­gevarum við verkbanninum, einki samhugaverkbann fráboðað har. Løgið, at kommunurnar ikki hava ráð at geva námsfrøðingum meira løn, tá tær hava ráð til dags­ stovnapláss fyri einki. Fyri skatta­ krón­urnar hjá teimum, sum eingi børn eiga. Gott verkfall, gott verkbann, go­ morin. Gott hetta og góðan handan, so eru vit heilgarderað. Høgni Djurhuus L eygardagin klokkan 16 verður eykasýning av skemti­leikurin 'Allo 'Allo í Løks­høll í Runavík. Tað er Losj­an Glotti í Gøtu, sum stendur aft­an fyri leikin, sum hevur verið fram úr væl vitjaður - og ikki minni um­tóktur. Úr Gøtu verður sagt, at eftir 26 útseldum sýningum í Losjuni við Gøtugjógv og nú trimum útseldum sýningum í Løkshøll, er nú allar seinasta sýningin sett til sølu. Tað er eykasýningin í Løkshøll nú leygardagin klokkan 16. - Fyrsta sýning var hin 29. oktober, og siðan vóru fleiri sýn­ ing­ar vikurnar eftir. Í desember høvdu leikararnir ein steðg, og síð­an varð herjað á aftur longu 5. jan­uar. Higartil hava fleiri enn 3000 fólk sæð skemtileikin. 'Allo 'Allo er ein gamal kenn­ ing­ur av heimsins pallum og sjón­ varps­skíggjum. Jeremy Lloyd og David Croft skrivaðu leikin í 1992 við støði í sjónvarpsrøðini, sum gekk á BBC One í 1980-unum. Nógv munnu minnast neyðars kaféeigaran René Artois, sum í krígsherjaða Fraklandi manrerar millum týska og bretska hervaldið við stolnum og fjaldum málningum og pylsum. Vápnaður við sjarmu roynir René at gera hervaldinum, mót­ støðu­rørsluni, konuni og elskar­ ind­unum til vildar, men hetta er sjálv­sagt eingin løtt uppgáva, tá kríggj og kaos setir dagsskránna. Tað er Súsanna Tórgarð, sum hev­ur leikstjórnað, og serstaka pall­in hava Nicolaj Falck og Klæm­ int Isaksen bygt og sniðgivið. 'Allo 'Allo fyri seinastu ferð