týsdagur 30. januar 2018síða 10
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Mikudagur 31. januar 2018 · Nr. 13
10
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
TÍÐINDI
Árni Gregersen
Hóast lógin um fyristing av
sjófeingi fór at virka á nýggj
árinum, so er hon ikki full
fíggjað enn.
Fyri at lógin skal virka
og landskassin fáa ætlaðu
milljónirnar fyri at summi
sleppa at gagnnýta sjófeingi,
so skal ein lóg afturat sam
tykkjast – lógin um veiðu
gjald.
Kortini er tað so, at tað
sum verður veitt áðrenn
lógin um veiðugjald kemur
í gildi, tað skal gjalda sama
gjald, sum higartil hevur
verið galdandi fyri tey størru
fiskasløgini.
Lógin er løgd fram og
hevur fingið 1.viðgerð og er
nú í vinnunevndini. Nevnd
in hevur ásannað, at hon ikki
megnaði at viðgera lógini
innanfyri galdandi tíðar
freistir og hevur biðið um
longda freist at leggja álit
fram.
Páll á Reynatúgvu, ting
formaður hevur játtað hes
um og hevur sett freistina til
16. februar.
Tingið kemur samanaftur
mikudagin 7.februar og sama
dag hevur vinnunevndin
fund, har júst málið um
veiðugjald er fremst á dags
skránni.
Trupult var at fáa lógina
um sjófeingi samtykta og
tað er onki sum bendir á, at
lógin um veiðugjald sleppur
lættari gjøgnum tingið.
Uppskotið
frá
lands
stýrismanninum við fiski
vinnumálum, Høgna Hoydal,
hevur longu fingið nógvar
neiligar viðmerkingar frá
vinnuni.
Sjálvt uppskotið
Uppskotið til lógina um
veiðugjald var lagt fyri tingið
3.november. Upprunaliga var
ætlanin helst at tað skuldi
viðgerast samstundis, sum
lógarupposkotið um fyri
siting av sjófeingi.
Hetta vísti seg tó illa at
lata seg gera og tí var avgjørt
at útseta viðgerðina til eftir
ársskiftið.
Í
fyrstu
lógargreinini
stendur at:
§ 1. Rættindahavari, sum
hevur ræðið á rættindum,
sum Føroyar ráða yvir, sam
bært løgtingslóg um fyri
siting av sjófeingi ella reglum
sambært hesi lóg, skal rinda
veiðigjald til landið.
Hetta er ein staðfesting
av, at tey sum hava rættindi
at fiska, ikki hava ognarrætt
til tilfeingið, men skulu rinda
fyri hendan rættin í lands
kassan.
Upprunaliga setti sam
gongan sær fyri, ein skipan
við veiðigjaldi skal setast
í verk, so at øll, ið hava og
gagnnýta føroysk fiskirætt
indi, skulu lata landinum eitt
gjald. Í grein 13, um fyrisiting
av sjófeingi er staðfest, at
rættindahavari skal gjalda
tilfeingisgjald, ið samsvarar
við tilfeingisrentuna.
Hetta
tilfeingisgjaldið
kann vera antin sum gjald av
gjørt á uppboði ella veiðigjald,
sum avgjørt í hesi løgtingslóg.
Veiðugjaldið hongur sam
an við búskaparliga fyribrig
dinum tilfeingisrenta. Tað
er tað avlop, ið er eftir, tá ið
kapitalur og arbeiðsmegi eru
lønt í samsvari við avkast til
kapital og løn til arbeiðsmegi
í øðrum vinnugreinum.
Tilfeingiisgjaldið
ella
veiðugjaldið er tað gjald,
sum eigarin av tilfeinginum
– í hesum føri landið – tekur
inn av tilfeingisrentuni.
Ein skatting av tilfeingis
rentuni ella av eyka stórum
vinningi av fiskiskapi, kann
ikki samanberaast við van
ligan partafelagsskatt.
Tilfeingisgjaldið
kann
dragast frá í skatti hjá felag
num ella persóninum sam
bært vanligu skattalógini.
Eyka skipan
Fyri at fáa eina slíkan at
virka, so er neyðugt at gera
ein serligan tilfeingisrokn
skap fyri bólkar av feløgum,
sum eru undir skipanini.
Í lógaruppskotinum verð
ur sagt, at eyka stórur vinn
ingur verður gjørdur upp
soleiðis:
-Inntøkur frá sølu av fiski
(og vøru, sum er virkað um
borð)
− Rakstrarkostnaður av
fiskivinnurakstri (ikki rent
ur, men íroknað hýrur)
− Avskrivingar (10% av
nettosølu)
− Roknað avkast av netto
sølu (10% í rakstraravkasti)
- Eyka stórur vinningur
ella “roknað avlop”
Hendan uppgerðin skal
so taka støði í rakstrar
kostnaðinum, sum feløgini
hava fyri at fáa hendur á
tilfeinginum – ella rættari
fiskinum.
Alt hetta verður gjørt
soleiðis at miðaltøl verða
gjørd
fyri
fýra
ymiskar
veiðubólkar.
Bólkarnir eru hesir:
1) Fiskiskapur eftir upp
sjóvarfiski á øllum leiðum.
2) Fiskiskapur eftir botnfiski
í Barentshavinum og við
Svalbard og svartkalva við
Vesturgrønland og rækjum
á øllum leiðum.
3) Fiskiskapur eftir botnfiski
við troli aðrastaðni enn í
Barentshavinum
og
við
Svalbard.
4) Fiskiskapur eftir botnfiski
við øðrum reiðskapi enn troli
aðrastaðni enn í Barents
havinum og við Svalbard.
Avreidda nøgdin verður
brúkt sum grundarlag fyri at
áseta veiðigjaldið. Við hesum
rinda
rættindahavararnir
eftir, hvussu nógv verður tik
ið úr fiskastovnunum.
Í uppskotinum verður
eisini sagt, at rættindahav
ararnir skulu lata 70 prosent
av eyka stórum vinningi.
Hetta er tað, sum er
omanfyri tey gjøld, sum
annars eru ásett, avskriv
ingar og vanligan vinning.
Tað vil siga, at tað sum er
meira enn vanligi vinning
urin verður býtt soleiðis at
landið fær tey 70 prosentini
og vinnan 30 prosent.
Tað vil altíð vera ymiskt,
hvussu stórt avlop hvør
einstakur
rættindahavari
megnar at framleiða, eisini
sjálvt um øll virka undir
somu
reguleringum
og
optimalum fyritreytum.
Tí verður ikki mett rætt at
taka inn 100 prosent av eyka
stóra vinninginum.
Út frá hvat kann roknast
við av spjaðing í inntøkunum
hjá einstøku rættindahavar
unum, verður mett, at ein við
at taka 70 prosent av eyka
stóra
vinninginum
tekur
hædd fyri hesi spjaðing.
Inntøkurnar frá veiðu
gjaldinum
høvdu
verið
einar 300 milljónir krónur
Vinnunevndin í holt
við rættindagjøldini
Næsta politiska avbjóðingin í tinginum er at gera av, hvussu nógv skal gjaldast fyri fiskivinnurættindini
Høgni Hoydal, landsstýrismaður við vinnumálum, hevur lagt fram uppskot um veiðugjald