hósdagur 1. februar 2018síða 8

FRÍGGJADAGUR 2. FEBRUAR 2018 SOSIALURIN 14 8 EYÐUN KLAKSTEIN 27 ára gamli Alvi Joensen hevur seinastu sjey árini gingið á tónleika­skúla í Svøríki, har hann hevur útbúgvið seg innan klassiskt gittarspæl. Á ársins nýggjárs­ konsert hjá Føroya Symfoni­ orkestri var hann solistur, og nú skal hann finna fótafestið í einum nýggj­um gerandisdegi uttan skúla­ gongd. – Nú skúlin er liðugur, skal eg fóta mær, og tað vóni eg at gera við einum blandi av undirvísing og spælingum, sigur hann. Alvi Joensen var fimm ára gamal, tá ið hann byrjaði at spæla klav­er. Beiggjarnir spældu, og hann vildi eisini læra seg. Pápin lærdi hann at spæla í eini tvey ár, men so broyttist tónleikaáhugin nak­að, og tá ið Alvi fekk sín fyrsta gittar­ lærara setti tað gongd á spæl við tí seks­streingjaða ljóðførinum. – Tá eg spældi klaver, spældi eg smástykki hjá Schubert, Chopin, Beet­hoven og fleiri, og tað var stak spenn­andi. Gittarspælið byrjaði við hørðum rocki, tí beiggjarnir hjá mær lurtaðu eftir bólkum sum Rage Against The Machine, Metalli­ca, Megadeath og Judas Priest, og eg fekk hug at læra meg at spæla rocktónleik. – Eg og beiggi mín Óðin spældu gittar í eini fýra ár, so skifti hann til bass. Eg spældi mest kassagittar, men tá ið vit seinni keyptu ein el- gittar, bleiv tað spælt við distortion og ljóðaði meira. Magnus Jakobsen var fyrsti gittar­lærarin hjá Alva og vísti hon­ um klassiskt gittarspæl, sum kundi bjóða evnarík unglinginum av. – Tað var spennandi at spæla klass­iskt, tí tað var kompliserað við fingru­num. Tað sá gott út at spæla, og tað ljóðaði væl. Tey klassisku stykkini komu inn ímillum rockin, og við tíðini gjørdist eg alt meira áhug­aður at spæla klassiskt á gittar við nylonstreingjum, sigur hann. Frítt og frælst Áhugin fyri klassiska gittar­spæli­ num gjørdist enn størri, tá ið Alvi Joensen í fólkaskúlanum var í praktikk í Musikkskúlanum í Havn, har hann møtti Ólavi Jakobsen, sum er klassiskur gittarspælari. – Eg spurdi Ólav, um eg kundi fáa undir­vísing frá honum, so eg kundi koma inn á musikskúlamiðnám, og tað lukkaðist. Eg gekk trý ár á mið­námsskúla, og eftir tað fekk eg hug at útbúgva meg víðari innan gittarspæl, sigur Alvi Joensen. Hann søkti inn á konservatorium í Keypmannahavn og Malmö, slapp inn á bæði, og valdi at fara til á Musik­högskolan í Malmö í 2010. – Eg hevði hoyrt, at tað var hart og strangt at ganga á kon­serva­ torium, men ivaleyst hevur tað verið í Danmark, tí í Svøríki var tað meira róligt, og gittarlærarnir høvdu sín máta at undirvísa uppá. Teir løgdu nógva ábyrgd á okkum næm­ingar, tað var rímiliga frítt, og teir vildu gjarna hava, at vit funnu okkara egna stíl og ikki bara blivu sum onnur, sigur Alvi Joensen. – Tað eru fyrimunir og vansar við hesum undirvísingarhátti, og hann krevur disiplin og nærlagni av næmingunum. Eg var bæði glað­ ur og eitt sindur keddur um, at eg var komin á hendan skúlan. Eg mátti venja nógv teknikk sjálvur, tí tað gjørdu vit ikki so nógv á skúla­num, og sum heild vóru krøv­ini ikki so strang, sum eg havi skilt, at tey eru í Keypmannahavn. Eg havi lært at vera sjálvstøðugur og disiplineraður, og eg megnaði hendan undirvísingarháttin. Eg sá tó onnur detta niður ímillum, tí tey ikki kláraðu hetta, sigur hann. Á skúlanum í Malmö fór Alvi Joen­sen ígjøgnum nógv tíðarskeið í klassiskum tónleiki. Summi av stykkjunum vóru eini 500 ára gom­ul, og umvegis romantikkin í 1700 og 1800 talinum, tað national­ romant­iska, Bach, tað spanska og mangt annað fann hann sín serliga áhuga í tónleiki í 20. øld. – Mær dámar væl tónleik, har tann tonali tónleikurin møtir tí nýggja. Tað eru tvær verðir, sum møtast, og har tú bæði spælir í dur og mol, men eisini spælir ymiskt, sum kann verða meira skerandi og avbjóðandi fyri oyruni. Hetta slag­ ið av tónleiki er blivið mín ser­ligi áhugi, og eg havi veruliga griv­ið meg niður í verk hjá fleiri tóna­ skøldum, sum skriva slíkan tón­ leik. Tað neo-tonala er mín heimur, sigur Alvi Joensen. Undirvísir og spælir Eitt er at ganga á konservatorium og seta seg inn í øll hugsandi tón­ leika­sløg og gerast veruliga dugna­ ligur at spæla gittar. Nakað annað er at koma út aftur av skúla tíggju ár seinni og skula fáa ein gerandis­ dag at rigga. – Tá ið tú hevur verið ígjøgnum hesa longu útbúgving, kemur tú út í arbeiðslívið og fært eitt sjokk av, hvussu lítil áhugin í grundini er fyri tí tónleiki, sum tú hevur brúkt so nógva tíð og orku uppá. Eg veit væl, at mín smakur er serligur, og at tað ikki er tann stóra fjøldin, sum dáma hetta slagið av. Tað eru ikki nógvir pengar í at spæla hetta slag­ið av tónleiki, og tí má eg spæla og takast við annað fyri at klára meg. –  Eg spæli keltiskan fólka­ tón­leik saman við einum øðr­ um gittarspælara, og eg eri partur av duo, sum spælir suður­ amerikanskan tónleik. Hesi tón­ leika­sløg eru meira populer, og tað hevur gingið væl hjá okkum. Um­framt framførslur og konsertir, undir­vísi eg næmingum, sum fyri­ reika seg til konservatorium, og eg havi eisini søkt annað undir­ vísingarstarv í musikkskúla. Flestu klassisku gittarspælarar – und­an­tikið stóru stjørnurnar, sum ferðast víðahvar við sínum tónleiki – liva av at undirvísa í gittarspæli umframt at spæla konsertir og hava aðrar framførslur. Verður verðandi í Malmö Alvi Joensen hevur brúkt sjey ár á konservatorium, eftir at hann tók musikkskúlaniðnám í trý ár, til at læra seg gittarspæl. Hann tók bachelor í 2013, master í 2015, og hann hevur tikið solistútbúgving sein­astu tvey árini. Hesi árini hevur hann búð í Malmö. – Eg havi búð her so leingi og kenni so nógv fólk, at tað er skila­ best at verða búgvandi her. Tón­ leika­heimurin snýr seg nógv um at kenna fólk, og her í Malmö havi eg nógvar kontaktir. Tí vil eg gjarna vera verðandi her, og so fáa vit at síggja, hvussu tað fer at ganga, og hvar eg endi, sigur hann. – Tað eru sera fá størv innan klassiska heimin fyri gittar­ spælar­ar, og tey, sum liva bert av klassiskum tónleiki, eru sera virk­ in og uppsøkjandi og mugu vera kreativ og áhaldandi fyri at klára seg. Alvi Joensen brennir fyri at spæla gittartónleik, og fyri hann hevur tað stóran týdning at spreiða kunn­leikan til hendan tónleik. – Tað kemur javnan fyri, at tá ið eg hoyri onkran góðar klassiskan gittar­tónleik, so vil eg sleppa at spæla tað fyri fólki og vísa temum, hvussu góður hesin tónleikur er, sigur Alvi Joensen. FINGRAFIMI GITTARSPÆLARIN SKAL FINNA FÓTAFESTIÐ – Tá ið tú hevur verið ígjøgnum hesa longu útbúgving og kemur út í arbeiðslívið, fært tú eitt sjokk av, hvussu lítil áhugin í grundini er fyri tí tónleiki, sum tú hevur brúkt so nógva tíð og orku uppá, sigur gittarspælarin Alvi Joensen, sum nú skal fóta sær eftir 10 ára skúlagongd á tónleikaskúlum PERSÓNSSØGA: Alvi Joensen