hósdagur 6. september 2018síða 6

FRÍGGJADAGUR 7. SEPTEMBER 2018 SOSIALURIN 103 28 TÍÐARGREIN Tíðargreinin verður skrivað av skiftandi fólkum, sum ikki dagliga eru knýtt at blaðnum. Evnini eru ymisk, men viðgera øll okkurt evni, sum er viðkomandi fyri tíðina júst nú. Steðga tunnilsstoppinum Jákup Mikkelsen løgtingsmaður – Eg havi sæð nógv­ar útlendskar bilførarar í før­oysk­um leigubilum fara inn í 280 cm breiða holið, har 1.600 bilar koyra hvørt sam­døgur. Tað tekur hesum út­lend­ingum 3-4 ferð­ir so langa tíð at koma gjøgn­ um holið sum stað­kend­um bilførarum. Farleiðin norð­ur um Fjall er ein deyðsfella – ein stór landa­ skomm og skommin hevði ikki fingið loyvi at staðið órørd, um trupuleikin landsfrøðiliga lá nærri Tinganesi, skrivar Jákup Mikkelsen millum annað í tíðargreinini í dag S einasta sunnudag vóru tvey ár liðin síðani okkara trafikk­ministari Henrik Old, saman við øðrum góð­um fólkum, var á Viðareiði við grinda­knív­i­num og kubbaði snórin fyri nýggja Við­ar­eið­is­tunlinum. Hetta var ein hátíðarløta sum øll fegn­að­ust um. Løgmaður var sjálv­andi við. Í samrøðu við KVF sama dag segði løgmaður, at nú stóð nýggi Hvalbiartunnilin næst í bíð­i­røð­ini og um 5-6 ár fór at vera koyr­andi norður um Fjall gjøgnum nýggj­ar tunlar. Løgmaður tók kort­ ini tað fyrivarni, at treytin fyri hes­ um var, at vit framhaldandi høvdu bú­skap­ar­liga­n viðvind. Búskaparligu fyritreytirnar hava hild­ið, men tað hava lyftini frá lø­g­ manni avgjørt ikki gjørt. Nú meira enn tvey ár eftir at Henrik Old sveiggj­aði grindaknívin á Viðareiði er Hvalb­i­ar­tunn­ilin ikki so mikið sum útboðin. Hóst talið av skrásettum ak­før­ um er økt í stórum seinastu ár­ini, so tykjast tað at vera mong í sam­gong­ uni sum fegnast um tunnilsstoppið og tey siga við ein munn, at einki skal henda í Norðoyggjum, fyrr enn grind­a­knívurin hevur verið í Hvalba. Um orð løgmans fyri tveimum ár­um síðan vóru eftirfarandi, so koyrdu vit norður um Fjall gjøgn­ um nýggjar tunlar um 3-4 ár. Men so átti arbeiðið eisini at verið ávegis nú. Samstundis sum landsstýrið hev­ur sett tunnilsstopp hevur ferða­vinnan ment seg í stórum. Eg koyri nógv í tunlunum norður um Fjall og støðan er ótespilig. Hetta summ­arið hevur í ólukkumát prógv­að tað sum mong hava óttast. Ferðsl­u­telj­ing­arnar hjá Landsverk siga, at ferðsl­an er methøg. Eg havi sæð nógv­ar útlendskar bilførarar í før­oysk­um leigubilum fara inn í 280 cm breiða holið, har 1600 bilar koyra hvørt sam­døgur. Tað tekur hesum út­lend­ingum 3-4 ferðir so langa tíð at koma gjøgnum holið sum stað­kend­um bilførarum. Farleiðin norð­ur um Fjall er ein deyðsfella - ein stór landaskomm og skommin hevði ikki fingið loyvi at staðið órørd, um trupuleikin landsfrøðiliga lá nærri Tinganesi. Hóast løgmaður fyri tveimum ár­um síðani lovaði fólkinum norðan Fjall nýggjar tunlar um 5-6 ár, er snøgt sagt einki hent uttan tað, at Eyst­ur­oyartunnilin er komin tvey ár nærri. Og hesin tunnil letur upp um tvey ár. Tá verður ruðuleikin norð­ur um Fjall fullkomin, og tað er helst bert ein spurningur um tíð, áðr­enn hetta fer at kosta mannalív. Men landstýrið stingur bert høvdið í sand­in. Vit løgdu eitt uppskot fram á ting í vár um framskundan av tunl­ um norður um Fjall. Men uppskotið varð felt. Fleiri samgongufólk vóru jal­ig mótvegis uppskotinum, men tey settu sítt álit á løgmann, sum skuldi koma við eini loysn. Eisini varð sagt, at løgmaður skuldi kalla all­ar floksformenninar saman, fyri at fáa eina breiða semju um fram­ skuld­an av tunnilsloysnini. Og vit hava bíð­að í spenningi. Men einki hoyrdist frá Aksel. Hann skuldi gera sínar ”kanningar”, um til bar at framskunda tunlarnar, men har er tøgn. Óivað hevur løg­mað­ur gjørt sínar ”kanningar”. Kann­ing­in merkir helst, at løg­ mað­ur spyr Poul Michelsen og Kristinu Há­foss um tað ber til at framskunda tunl­ar­nar norður um Fjall. Hesi siga sjálva­ndi ”nei”, tí økið norðan Fjall er teimum púra óviðkomandi. So er kanningin hjá løgmanni lið­ug og Aksel situr eftir sum ryssa yvir deyðum fyli. Løgmaður er ein fitt­ur maður og hann tekur óivað trupuleikan í álva­ra, men eg havi ein illgruna um, at hann hevur ov lítið at siga í Tinga­nesi. Har eru tað onnur ið seta dags­skránna. Samstundis roynir Miðlahúsið sum vant at verja Javnaðarflokkin, og á­kærir okkum, sum hava lagt tunn­ils­uppskotið framaftur á ting, at vilja broyta tunnilsraðfestingina (odda­grein 29/8). Blaðstjórin sigur at vit ætla at broyta raðfestingina og fáa Hval­biartunnilin afturum í bíð­i­røðini. Hetta er beinleiðis lygn og tað veit Eirikur Lindenskov væl! Trup­ul­leik­in er ikki, at tunlarnir norð­ur um Fjall standa aft­an fyri Hval­bi­ar­tunnilin. Trupul­leikin er á­byrgd­ar­leysa tunn­ils­stoppið, sum sit­andi landsstýrið hevur tryggjað! Einki landsstýri hevur tosað so nógv um tunlar sum núsitandi lands­stýri. Og einki landsstýri hev­ur gjørt so lítið við at fremja tunn­ils­gerð sum núsitandi lands­ stýri. Tað eru liðin umleið 3½ ár síðan seinasta skotið varð lat­ið av í Viðareiðistunlinum; og Hval­bi­ar­ tunnilin, sum stóð næst í bíðirøðini, er fram­vegis ikki útboðin. Um tunnilspolitikkin hjá sitandi sam­gongu er stutt at siga. Tey hava sit­ið við valdinum í trý ár, men tey hava ikki borað ein einasta metur. Men nú liggur uppskotið um fram­skund­an av tunlunum norð­ur um Fjall aftur á tingborði. Tey sam­ g­ong­u­fólk sum feldu uppskotið í vár við tí grundgeving, at løgmaður sat við ”loysnini”, mugu so aftur finna eina kreativa undanførslu, um tey einaferð enn ætla at fella upp­skot­ið. Harvið tryggja tey, at land­a­ skommin og deyðsfellan í Norð­ oyggj­um verður varðveitt. »Samstundis sum landsstýrið hev­ur sett tunn­ ils­stopp hevur ferða­vinnan ment seg í stórum. Eg koyri nógv í tunlunum norður um Fjall og støð­an er ótespilig. Hetta summarið hevur í ólukku­mát prógvað tað sum mong hava óttast« 6