týsdagur 23. juli 2019síða 8

juli 8 Ólavsøkan 2019 Áki Bertholdsen – Á ólavsøku drekka vit øl og snaps. Tað er siga tey í Rúsuni, har tey í hes­um døgum eru í fullari ferð við at fyri­reika seg til ólavsøkuna. Theis Herdalur, handilsleiðari í Rúsuni í Havn, sigur, at tað er týði­ ligt, at á ólavsøku halda vit okkum til tað gamla. Havnarfólk gera nógv burtur úr at vera blíð á ólavsøku og tá hevur mat­urin eisini nógv at siga. Tað sum verður sett á borðið, er ofta tað, vit plaga at kalla føroyskur mat­ur, grind, skerpikjøt, rullupylsa, og annar føroyskur viðskeri. Og aftur við tí skeinkja vit øl og snaps. Fólk halda kanska eisini, at tað riggar best at fáa sær akvavitt í lumma­glasið, tá ið farið verður í býin. – Tað eru nøkur, sum eisini seta vín á borðið á ólavsøku, men tey eru ikki so nógv, sigur handilsleiðarin í Rúsuni. Drekka føroyskt Men hinvegin hava tey í Rúsuni eisini lagt til merkis, at hvat snapsinum við­víkur, er hend ein broyting. Tað skerst ikki burtur, at í manna­ minni hevur tað verið tað reyða Taffel Akvavitti, sum føroyingar hava drukkið mest av. Skulu vit hugsa um rúsdrekka, hevur tað verið mest sum tjóðar­ drykkur okkara. Men Theis Herdalur sigur, at soleiðis er tað ikki longur. Bæði Føroya Bjór og Dism hava lagt seg eftir at gera dygdargott akva­ vitt og tær báðar føroysku fyri­tøkur­ nar hava av álvara fingið fatur á før­ oyinginum. Og nú er tað eingin ivi um, at tað før­oyska akvavittið hevur skúgvað tað reyða akvavittið úr Aalborg av trúnuni, sum tjóðarsnapsur okkara. Tað er heldur ikki frítt, at før­oy­ ingar eru ernir av, at vit kunnu fram­ leiða so dygdargott akvavitt, sum vit gera, og vit himprast ikki við at bjóða tað fram. – Tað vísir seg, at tað føroyska akva­vittið frá Føroya Bjór og Dism rættiliga hevur rakt tann føroyska smakkin, og hevur trokað tað út­ lendska akvavittið av rókini, sigur handils­leiðarin. Hann sigur, at eisini eisini nógvir út­lendingar, sum koma til Føroya, keypa sær føroyskt akvavitt at royna. – Og tað vísir seg, at fólki dámar tað føroyska akvavitti, tí tey keypa ikki bara ta einu fløskuna. Tvørtur keypa tey aftur og aftur. Og tá ið ølið fer um diskin, er tað eisini tað føroyska ølið, sum gongur nógv mest av. Handilsleiðarin sigur, at á ólav­ søku verður eisini nógv drukkið av cidara, men tað er eisini føroyskur cidari, sum nógv mest verður keypt av. So niðurstøðan kann ikki vera onnur enn, at á ólavsøku drekka før­ oy­ingar føroyskt- og sum heild halda vit okkum til tað gamla, snapsin og ølina. Theis Herdalur sigur kortini, at tað eru mest tey tilkomnu, sum keypa øl og snaps. Tey yngru velja sær veikari sløg, helst tey sløgini, sum eru blandað frammanundan. Vænta strævnar dagar Í ár fellur ólavsøkan á sunnudag og mána­dag og føroyingar eru kanska nokk so kendir fyri at vera í síðstu løtu. Handilsleiðarin sigur, at verður tað sum tað plagar, verða tað fríggja­ dag­ur­in, og helst leygar­dag­ur­in, sum vera teir stóru søludagarnar. Fríggjadagin hevur Rúsan opið, sum vant, men leygardagin verður opið til klokkan 16, har hon annars plag­ar at lata aftur klokkan 14 leygar­ dagin. – Vit vænta, at tað stóra trýstið verður, tá ið fólk hava fingið frí um viku­skiftini Men tey fyrireika seg eisini væl við fólki, tí tey verða betur mannað við fólki hesar dagarnar, enn tey van­ liga eru. – Ikki tíð, fólk hava ikki so nógv brúk fyri vegleiðing á ólavsøku, tí tey vita akkurát, hvat tey skulu hava, sig­ ur Theis Herdalur. FØROYINGAR DREKKA FØROYSKT Á ÓLAVSØKU Í mannaminni hevur tað vælkenda reyða Taffel akvavittið hevur verið tjóðarsnapsur Føroya - men tað er tað ikki longur – Á ólavsøku halda vit okkum til tað gamla, sigur Theis Herdalur, handilsleiðari í Rúsuni í Havn