Sosialurinarkiv
Sosialurin 2019-07-23, síða 38
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 23. juli 2019síða 38

‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

juli 38 Ólavsøkan 2019 glaðir og vildu halda fram. Tað gjørdu vit so. Stuttligt var, at Marner fór av, men Eik kom við. Hendan eikin var ongin banki, men dóttir Óla Jákup, sinniliga toftu­ mannin frá Gjógv. Gentan við tí for­ bankaða navninum stýrdi eitt skifti, og hon stýrdi og bestemmaði væl. Onkursvegna byrjaðu vit aftast eins og Kaj Leo Holm Johannesen, sum av onkrari løgnari orsøk var bliv­in løgmaður árið fyri. Ikki ein kjaft­ur trúði upp á hann. Neyvan heldur hann sjálvur. Men so fór Kaj frá kai, og hann vann seg fram, møgu­liga tí eingin trúði upp á hann. Knørrur otaði seg eisini uppeftir. Tað gekk bara betur og betur, sum kapp­róðrarárið leið. Vit drupu Ørv í Sanda­vági og fingu bronsu um hálsin aftur­fyri. Ørvsgarparnir, ið máttu lúta á vestanstevnu, vóru meiri enn 20 ár yngri enn vit í miðal. At enda á ólavsøku lá Knørrur mitt í riðlinum av sjey áttamannaførum. Ein týskari, sum æt Steffen Tann­ häuser, róði við okkum. Steffen var ein stak gemütligur maður. Eitt summar­kvøld kom hann marsjerandi oman í mølina og spurdi, um vit manglaðu ein mann. Vit søgdu Ja uttan at nevna kríggið, og Herr Tann­häuser hekk við til tann bitra enda. So góðir vinir gjørdust vit, at á ólavsøku smurdu knarrarmenninir bunde­s­republiska flaggið í andlitið til heiðurs fyri honum. Vit fóru dam­ landi út á málið, málaðir svartir, reyðir og gulir í fjesinum. Úti undir argjalandinum á tjóðarhátíð før­ oyinga lærdi mann so, at tað fanin heldur ikki er lætt at vera týskari. Undir startinum reistu devlarnir á Nevi­num Reyða seg nevniliga upp og gjørdu nasi-salutt. "Schweinhunde," hugs­aði eg. Tíbetur vunnu vit á nasa­djørvu nevsleikarununum. Kraft durch Freude. Summarið fór at halla, og knarrar­ menn hildu fram at venja í báti. Eg bleiv góður við hinar sum menn við øllum tí, sum lívið hevur at bjóða slík­um. Marner, sum legði árarnar inn bæði beinleiðis og í flottari merk­ing, hevði óivað sína útlánskvøl longu tá, eins og eg bar upp á mín dulda ótta fyri panikkangist, sum eg gard­eraði meg við við altíð at hava eina pisu av brennivíni við mær til venj­ing. Hvat hinir drógust við, veit eg ikki. Um heystið fóru summir av, og aðrir komu við. Eg haldi, at teir høvdu hoyrt, hvussu væl vit trivust. Men móti vetri varnaðist eg, at summ­ir av hesum nýggju møttu upp við pulsmátara. So líðandi bleiv áttamannafarið brúkt til ein­mans­ róður. Tigandi og tungan ein­mans­ róður. Menn høvdu seg sjálvar sum projekt. Tá ið hasar týpurnar fingu fasta hýru, bleiv eg skeptiskur; mann er bæði borið og gjørt grenj, so tað var ikki so løgið í sjálvum sær. Eg gav teim­um kortini ein kjans. Tað gekk móti ljósari tíðum, men tíverri blivu androidarnir við at vasa um sín spildurnýggja pulsmátara og metlága hvílipuls. Tá ið teir eisini begintu at útbasunera, hvussu nógv teir nú einaferð høvdu runnið áðrenn venj­ing, harnaði svanasongurin al­ samt fyri oyrum mínum. At enda gavst eg og fór av. Viva les Bleus. Tað er lekkurt at vinna. Til lukku. Ormurin er lang­ur, men málið er stytt. Alt fyri at varð­ veita kappróður. Men tey, sum hava úttonkt hetta og hatta, sum skilmarkar diskursin í tjóðarítróttini, eru bara kappróðrarfólk. Umstartur: Tey eru kappingarfólk. Sum í so mongum viðurskiftum eru eingir filosofiskir tankar aftanfyri. Kappróður, møgu­ liga vakrasta ítrótt í verðini við ektað­um vígvølli, gandakendum lista­handverki og allari søgu landsins sum barlast, líður undir somu lagnu sum bygging í Havn anno 2019 og ætlan­in at talgelda Føroyar, nevniliga ans­loysinum hjá teimum, sum bara vilja vinna á tí stutta teininum. At nýsmíðaðir bátar standa óbrúkt­ir, og bara trý tíggjumannafør rógva, er orsakað av hesum vinnara­ mentalitetinum. Alt skal ganga skjótt. Kappróðurin sigrar seg í hel. Hava vit brúk fyri vinnarum í fáum bátum ella romantikarum í øllum førum? Møgu­ liga er tað líkamikið. Kanska skulu vit bara gevast at rógva. At gera bendlar til sátu er eisini mest sum av­lagt. Tað yvirliva vit eisini. Tað, sum eg royni at siga við tykk­ um, ið ongar filosofiskar tankar hava, men bestemma alt allíkavæl, er hetta: Tað er pláss fyri vinnaramentaliteti uttan at vera nummar eitt. Knarrar­ m­enn hava ongantíð havt tað so stutt­ligt og gott, sum tá ið teir byrjaðu kappingarárið ótrenaðir við timbur­monnum – í Klaksvík av øllum støðum. So fekk ein sagt tað. At spara seg er deyðssynd. Tað kann tó eisini vera stuttligt, at onkur ikki tímir at tiva. Fyri mongum árum síðan róði Herlo Boyggi á jóansøku í Vági. Tá ið menn komu útlúgvaðir á mál, læt í úthvílda Herlo: "Skulu vit taka ein spurt yvir í neystið?" Á ólavsøku verður seinasti FM kapp­ róðurin í ár, og tá falla seinastu av­ gerðirnar. Í trimum róðrum er stórur spenningur um, hvør fer at vinna FM heitið, meðan avgerðirnar eru falnar ella mest sum falnar í hinum róðr­ unum. Bátarnir vilja tó fegnir vinna ólavsøkuróðurin, og tí verður nógv lagt fyri, hóast kappingin um FM er liðug í fleiri róðrum. Í barnaróðrinum hjá dreingjum hevur Fípan Fagra longu vunnið FM heitið – teir eru 11 stig framman fyri næsta bátin. Hjá 5-mannaførum hjá gentum ligg­ur Blikur til at vinna FM-heitið –  tær eru sjey stig framman fyri Drekan. Erla Kongsdóttir hevur tryggjað sær FM heitið hjá 5-mannaførum við kvinn­um – tær eru 10 stig fremstar fyri seinasta róðurin. Sølmundur liggur til at vinna FM hjá 6-mannaførum við kvinnum –  tær eru sjey stig framman fyri Fortuna. Hjá 5-mannaførum við dreingjum hevur Hvessingur verið suverenur í ár, og manningin hevur tryggjað sær FM heitið. Ormurin Langi hevur verið nógv sterkastur í 10-mannafarsróðrinum, og teir skulu nú bara seta seinasta punktum­ið í ólavsøkuróðrinum. Í trimum kappingum er stórur spenn­ingur til ólavsøku –  tað er í barnaróðrinum hjá gentum, hjá 5-mannaførum við dreingjum og hjá 8-mannaførum. Í barnaróðrinum hjá gentum liggja Hulda og Ingibjørg á odda. Hulda er eitt stig framman fyri, og tí verður tað vinnarin av ólavsøkuróðrinum, sum fer við FM heitinum. Í 5-mannaførum hjá dreingjum liggja Heykur og Royndin Fríða stavn um stavn – báðir bátarnir hava fingið 35 stig higatil, og har vera seinastu tøk­ini avgerandi fyri, hvør skal lata seg krúna sum føroyameistari. Stórur spenningur hevur alt ár verið hjá 8-mannaførum. Kappingin millum Argjabátin og Nevið Reyða hevur verið sera tøtt, og í fleiri róðrum hevur lítil og eingin munur verið á bát­un­um. Nú fara 8-mannaførini at rógva finalu á ólavsøku. Ólavsøkuróðurin verður seinna­ partin ólavsøkuaftan. STÓRUR SPENNINGUR Í TRIMUM RÓÐRUM Fleiri bátar hava tryggjað sær FM , men í trimum kappingum er stórur spenningur til ólavsøkuróðurin Nevið Reyða skal rógva finalu í móti Argjabátinum í róðrinum hjá 8-mannaførum Høgni Mohr, rithøvundur. Mynd: Vice Media