týsdagur 23. juli 2019síða 44

juli 44 Ólavsøkan 2019 Dagfinn Olsen Havnakvinnan Oda W. Andreasen hevur gjørt dreym til veruleika. Hon fór frá føstum starvi, til at reka ferða­ vinnu­virksemi í Mykinesi. Hetta hevur við sær, at Oda ikki heldur ólavsøku í Havn. Hinvegin verður ólavsøkan hildin í Mykinesi, men hetta leggur Oda onki í. Hon hevur úr at gera, og nú vit práta við hana einar 14 dagar fyri ólav­søku, situr hon og leggur ætlan fyri páskirnar komandi ár. Í føroysk klæði í Mykinesi - Eg tók føroysku klæðini við mær til Myki­nesar, nú eg fór út, eftir ein túr inni á fastlandinum. Eg gleði meg at vita, hvussu ólavsøkan verður hildin í Mykinesi, og eg ætli mær í føroysku klæð­ini, sigur Oda W. Andreasen. Á ólavsku fær hon tvey svensk ferð­andi, tvær kvinnur, og hóast Oda hevur greitt teimum frá um ólavsøku, so vildu tær heldur vitja í Mykinesi, heldur enn at vera millum so nógv fólk. - Eg havi í mesta lagi 4 ferðandi í senn. Hetta ger, at hjá teimum er tað sum at vitja familju ella vinfólk. Tey búgva og eta hjá mær, og eg eri saman við teimum alla tíðina. So ganga vit kvøldartúr niðan til portrið og fram við allari vestaru eggini út á Nev, meðan vit síggja sólina seta. At enda sessast vit og njóta løtuna og stillið, við heitum kaka við útsýni yvir súlurøkurnar og lundar, meðan veðrar­nir ganga framvið úti á Nevi, sum er uppi yvir økinum, har man kemur oman av Rógvuni. Av og á siggja vit eisini kópar á flesjunum og hoyra hesar. Eg gangi ikki út í Hólm, leggur Oda afturat. - Teimum dámar eisini væl mat­in, ið tey fáa frá mær. Tey fáa til dømis heimabakaða køku, fiska­suppu, langtíðarstoktan bógv og ovn­bakað­ an laks og til morgunmat heima­bak­ að­ar bollar og egg úr Mykinesi, her hønur­nar ganga í túninum, sigur Oda W. Andreasen. - Ein má baka, tí hetta er sum í goml­um døgum, tí vøra má bíleggjast og kemur einans einaferð um vikuna, sigur Oda W. Andreasen. Gloyma klokkuna Men tað er ikki bert summarið, ið dreg­ur í Mykinesi. - Mær dámar eisini ómetaliga væl í Mykinesi um veturin, sigur Oda. So hugna vit okkum, og ein vitjar inn á gólv­ið hjá onkrum, har fólk savnast til kaffi og prát. Tað er hugnaligt, sig­ ur Oda, sum leggur afturat, í vetur vóru tey eini 10 fólk í Mykinesi. - Tá ein er í Mykinesi, so gongur ikki long tíð, so gloymir ein alt um klokku­tíð, og brátt missir ein næstan daga­skil, sigur Oda W. Andreasen. Havnarkvinnan í Mykinesi gleðir seg til eina øðrvísi ólavsøku, sum ikki verður hildin í Havn. - Eg fari at hyggja eftir kappróðri í KVF, fari í føroysk klæðir, og gleði meg at uppliva, hvussu ólavsøkan verður hildin í Mykinesi, og eg vóni, at til dømis verður farið upp á gólv í dansi­stovuni, sigur havnarkvinnan í Myki­nesi, sum hevur gjørt dreymin til veru­leika, og stórtrívst, nú hon rek­ur ferðavinnuvirksemi vestast í Før­oy­um. HAVNARKVINNA HELDUR ÓLAVSØKU Í MYKINESI Oda W. Andreasen úr Havn hevur gjørt dreym til veruleika, og rekur ferðavinnuvirksemi í Mykinesi. Tað hevur m.a. við sær, at hon ikki er í Havn á ólavsøku, men hon ætlar sær at halda ólavsøku í Mykinesi í føroyskum klæðum