Sosialurinarkiv
Sosialurin 2019-08-22, síða 46
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 22. august 2019síða 46

‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

FRÍGGJADAGUR 23. AUGUST 2019 SOSIALURIN 96 18 LANDSRÆTTURIN Illvilji og mistrúgv móti løgregluni umframt ein misskiljing kring eitt barnaverndarmál førdi við sær, at ein maður fyrr í ár var dømdur í Føroya rætti fyri hóttanir og harðskap móti samkomufólki og løgreglufólki. Verjin vildi hava mannin fríkendan og kærdi tí til landsrættin STEINAR PATURSSON E ystari Landsrættur staðfesti í gjár ein dóm í Føroya rætti, har ein maður varð dømdur fyri brot á grein 266 og 199, ið eru um ávíkavist hóttanir og hóttanir ella harðskap móti embætisfólki. Maðurin var dømdur fýra mánaðir fongsulsrevsing fyri fyrsta málið og seks mánaðir fongsulsrevsing fyri seinna málið. Maðurin hevur kært dómin til Eystara landsrætt, har hann vildi fríkennast. Fyrra málið, har maðurin er dømdur fyri brot á grein 266, snúði seg fyri tað mesta um nakrar hendingar í og uttan fyri City Church í miðbýnum í Havn. Maðurin hevði við kenning verið á gátt í samkomuni, har hann hevði úttalað seg groft um samkomuleiðaran, umframt at hann hevði hótt við at brenna samkomuna niður. Orsøkin til hetta var, at har hevði verið eitt barnaverndarmál móti unnustuni hjá manninum, har maðurin helt, at tað var samkomuleiðarin, ið átti skyldina. Eitt av vitnunum greiddi í rættinum frá, at maðurin hevði gjørt greitt, at um tað endaði við barnarverndarsak móti unnustuni, so skuldi samkoman brennast í grund. Vitnini greiddu eisini frá, at eina ferðina maðurin var komin á gátt í samkomuni, var hann so aggressivur, at tey vóru noydd at fara aftur um eitt borð, tí tey óttaðust, at maðurin fór at loypa á tey. Í rættinum segði samkomuleiðarin eisini, at sum avleiðing av tilburðunum hevur tað verið neyðugt hjá samkomuni at lata dyrnar standa stongdar og at fáa durðavørar. Málið móti unnustuni var seinni slept, og dømdi maðurin vildi sjálvur vera við, at talan var um eina misskiljing. Hann harmaðist samstundis eisini um, at atburðurin hjá honum hevði havt avleiðingar fyri bæði samkomuna og tey, ið vóru til staðar. - Skal mann klaga við einari hondgranat? Maðurin var eisini ákærdur fyri at koma við hóttandi útsagnum móti løgregluni. Maðurin hevði í februar í ár ringt eftir løgregluni, eftir at tveir grannar høvdu framt innbrot í húsini hjá honum og gjørt seg inn á seg og unnustuna. Hann greiddi í rættinum frá, at menninir høvdu brotið seg inn gjøgnum tvær hurðar, og teir høvdu tikið kvørkratak um unnustuna, soleiðis at hon hevði fingið fipurspreinging í hálsin. Hon hevði eisini frammaundan havt brotnan rygg, og viðferðin, ið hon fekk undir innbrotinum, gjørdi, at ryggurin gjørdist verri aftur. Løgreglan var komin framvið, men maðurin helt, at arbeiðið hjá løgregluni at kanna málið hevði gingið alt ov seint. Løgreglumaðurin, ið var komin á bústaðin eftir innbrotið, vitnaði eisini í rættinum, og verjin hefti seg við, at løgreglumaðurin hevði gjørt nógv burturúr at fáa spyrja útleigaran, um hann vildi melda menninar fyri herverk. Verjin segði seg ikki skilja, hví løgreglumaðurin gjørdi so nógv burtur úr herverki, tá maðurin og unnustan meldaðu grannarnar fyri harðskap. Tað málið er tó skrásett sum harðskapsmál, men av tí at grannarnir, maðurin og unnustan hava í fleiri førum meldað hvønn annan, verður alt viðgjørt samlað. Táverandi fútin, John Kjølbæk, hevði annars ásannað, at arbeiðið hevði gingið ov seint fyri seg. Tað er eisini í sambandi við tað harðskapsmálið, at fleiri av ákærunum móti manninum vórðu reistar. Maðurin helt eftir øllum at døma so lítið um viðgerðina hjá løgregluni, at hann hevði ringt á løgreglustøðina eitt ótal av ferðum fyri at vita, hvussu málið fráleið. Í rættinum spældi Michael Boolsen, sum førdi ákæruna, ljóðbrot frá fleiri av upptøkunum. Maðurin var týðiliga ávirkaður av rúsdrekka á summum av upptøkunum, og ofta spurdi hann eftir tí løgreglumanninum, ið hevði málið um grannarnar. Einaferð maðurin ringdi inn, spurdi hann vakthavandi, um tað var neyðugt at klaga løgregluna við einari hondgranat. Eina aðra ferð fekk hann fatur á rætta løgreglumanni. - So kemur eingin av tykkum livandi frá tí, tað svørji eg uppá, tí eg havi ikki brotið lógina. Tað eru hini, ið hava brotið lógina, segði hann millum annað í upptøkuni. Aðrastaðni í upptøkunum var hann eisini hoyrdur at tosa um at "drepa hann", og at teir skuldu síggjast í kirkjugarðinum. Løgregluaktión á J. C. Svabosgøtu Hinar ákærurnar snúgu seg um fleiri hendingar í sambandi við ein tilburð á J. C. Svabosgøtu kristi himmalfarðar í ár. Løgreglan varð útkallað hagar, tí unnustan hjá manninum hevði ringt til løgregluna um húsaófrið. Tá løgreglan kom á bústaðin, gjørdist greitt, at maðurin var rættiliga fullur, og harumframt hevði hann eina øks. Í rættinum greiddi ein løgreglumaður frá, at eina ferð varð hann noyddur at taka pistólina fram, tí maðurin brádliga kom úr einum durði við einari øks á lofti. Løgreglumaðurin fekk tó ein skjøldur úr bilinum, og eftir hetta metti hann ikki, at neyðugt var at hava pistólina frammi meira, tí hann føldi seg væl vardan í smalu trappunum við skjøldrinum framman fyri sær. Løgreglan hevði upptøkur frá einum stórum parti av tilburðinum, og á upptøkunum sást, at maðurin lá drukkin ovast við trappurnar og veipaði aftur og fram við øksini. Maðurin hótti ikki beinleiðis løgreglumenninar við øksini, men av og á høgdihann øksina í trappurnar í sinnisrørslu. Ákærin greiddi frá, at løgreglan hevði áður havt trupulleikar við manninum, tá hann hevði havt øks uppi á sær, og tí varð tilburðurin tikin í rættiliga stóran álvara frá teirra síðu. Maðurin greiddi sjálvur í rættinum frá, HÓTTI VIÐ AT BRENNA CITY CHURCH Í GRU