týsdagur 17. desember 2019síða 60
‹ fyrra síða allar 80 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Mikudagur 18. desember 2019 · Nr. 146
28
Sosialurin
JÓL Í FØROYUM
Føroyskar bøkur
undir jólatræið
Føroysk bókaútgáva stórtrívist, og alt árið koma bøkur út. Nú upp undir jól er
bókarúgvan nógv vaksin, og nógvar bøkrur eru at velja ímillum, um fólk hugsa at geva
eina harða jólagávu. Her vísa vit á nakrar bøkur, sum kunnu rigga sum jólagávur
Føroyskar krimisøgur
Jógvan Isaksen hevur í nógv ár skrivað
krimisøgur, og vanliga koma hesar bøkur
út upp undir jól. Soleiðis er aftur í ár.
Nýggja bókin kallast »Arktis« og er
háaktuell, tí hon snýr seg um
stórpolitiska spælið hjá kinesarum á
okkara leiðum. Hetta er sætta bókin,
um snýr seg um William Hammer og
hini fólkini á Skansadeildini. Steintór
Rasmussen hevur skrivað fimtu og
seinastu krimibókina í bindiklubbabókini
– hon kallast »Ein er tíðin at liva«. Hesar
bøkur bjóðað spennandi lesnað um
jólini.
Nýtt frá
Jóanes og
Carl Johan
Tveir av
royndastu og
mest virdu
føroysku
rithøvundunum
hava skrivað
nýggjar
skaldsøgur.
Jóanes Nielsen hevur skrivað bókina
»Jarðaferðin«, sum byrjar í Shanghai og
endar í Sumba. Bókin snýr seg um eina
forvitnisliga dagbók og um felagsskapin
International Dwarfs Association
og tað, sum kann henda, tá ið leitað
verður eftir avvarðandi hjá nøkrum
deyðum kinesiskum fiskimonnum. Carl
Johan Jensen hevur skrivað bókina
»Terningar – søgur av tilvild«, sum snýr
seg um Ísmael, sum er undan eini
hálvgamlari stýrimanseinkju og norskum
gudfrøðingi. Í avstongdum umhvørvi
veit Ísmael fátt av egnum royndum.
Verðin skapast av tí, sum hann hoyrir
onnur og útvarp siga. Hetta er føroyskur
skaldskapur á høgum stigi.
Kvinnur á vegamóti
Í stuttsøgusavninum »Í løtuni« skrivar
Turid Thomsen um kvinnur í ymiskum
støðum í lívinum. Kvinnurnar standa
onkursvegna á einum vegamóti og eru
avbyrgdar í sínari støðu. Spurningurin er,
um kvinnurnar megna at broyta sína
støðu, ella um tær mugu sættast við
tað, sum er. Turið skrivar neyvt og
nakið. Søgurnar eru stuttar, og ímillum
orð og linjur kanst tú fáa meira at vita
um kvinnurnar og teirra støður.
Ljós í skugga
Njál Djurhuus hevur havt eitt serstakt
lív, heilt frá byrjan sum
eingilskmannabarn undir krígnum, og til
nú hann 78 ára gamal framvegis er
virkin í Frelsumarherinum at hjálpa
teimum, sum eru verri fyri enn tey
flestu. Í bókini »Njál - ljós í skugga«
verður greitt frá hansara lívi.
Lívsuppgávan gjørdist at hjálpa teimum,
sum eru komin illa fyri í lívinum, serliga
av rúsandi evnum, og at fáa tey
uppundan aftur. Óli Jacobsen hevur
skrivað bókina.
Deyðiligt mistak
Á Landssjúkrahúsinum liggur ein maður
til tað seinasta, tí eitt mistak er hent.
Men hví er tað komið so langt? Og hvør
fær ábyrgdina? Samstundis er politisk
kapprenning um, hvussu føroyska
sjúkrahúsverkið skal skipast. Deyðssjúki
maðurin og sjúkrahúsverkið eru
høvuðspersónar í skaldsøguni, sum
byggir á veruligar hendingar. Solby
Christiansdóttir hevur skrivað bókina.
Psykosudrotningin sigur frá
Anna Malan Jógvansdóttir hevur skrivað
bók um, tá hon undir lestri fekk eina
psykosu. Bókin er ei sonevnd
hybridskaldsøga við við prosa, yrkingum,
tekningum og annað. Talan er um djarva
og nýskapandi bók, sum kavar niður í
eksistensiellar spurningar og tvístøður.
Anna Malan Jógvansdóttir er útbúgvin á
danska rithøvundaskúlanum og hevur
áður útgivið yrkingar.
Lagnusøga
Nýggja skaldsøgan hjá Sólrun Michelsen
eitur »Ein táttur er silvur« byrjar við
lagnutungari hending fyri stórt hundrað
árum síðani. Ein mamma doyr í barnferð
frá 10 børnum. Sorgin verður tagd
burtur. Pápin giftist uppaftur. Børnini
spjaðast, og lagnan lagar seg ógviliga
ymist hjá teimum. Tann eina gentan,
sum hevur stórar ætlanir við lívi sínum,
fer á ein bóndagarð at tæna. Bóndin
neyðtekur hana, og barn spyrst
burturúr. Eingin fær at vita, hvør pápin
er, men hon skal liva við skommini. Vit
fylgja henni á einsomu leiðini at fóta
sær eftir illgerðina Høvuðspersónurin
og tað, henni er fyri, er grundað á
veruligan tilburð.
Stríðið fyri framburði
Bókin »Latið ei søguna doyggja« er ein
roynd at lýsa orsøkir til, at Føroyar sum
eindømi á okkara breiddarstigi hava
ment seg seg frá miðøld til nútíð, til
framkomnan búskap og tjóð í so stóran
mun, at vit eru fjølgað úr 4.500 fólkum
til yvir 50.000 íbúgvar í dag. Mesta
innihaldið lýsir, hvussu hart, skitið og
stutt lív føroyinga var, til í dag vit eiga
eitt av heimsins fremstu samfeløgum
við uppsjóvarvinnu og laksaaling, ið eru
sjálvfíggjað. Óli Breckmann hevur
skrivað.