Sosialurinarkiv
Sosialurin 2020-03-03, síða 20
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 3. mars 2020síða 20

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Mikudagur 4. mars 2020 · Nr. 27 20 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 MERKISDAGAR MINNINGARORÐ Brúðleyp Leygardagin 28. mars 2020 giftast Birita Gun­ vør Johannesen og Bogi Vík. Vígslan verður í sam­komu­ni Immanuel Brekku­tún 3 Hoyvík kl 13.00. Eftir vígsluna verður mót­tøka. Tað hevði glett okkum at sæð familju, vinir og kenn­ ingar til hesa há­tíðar­ løtu. Vinarliga Birita og Bogi. 85 ár Hósdagin 5. mars fylli eg 85 ár. Tað hevði glett meg at sæð familju, vinir og kenningar at hátíðarhildið føðingardagin leygardagin 21. mars frá kl. 13.00 til kl. 19.00 í Bygdarhúsinum við Gjógv. Øll eru hjartaliga vælkomin. Erling Joensen Gjógv Silvurbrúðleyp Mikudagin 11. mars hava vit verið gift í 25 ár. Dagurin veður hildin fyri innbodnum í Skálanum, leygardagin 14. mars kl. 18.00 Vinarliga Meiken og Jógvan Súni Michaelsen. Kunoy Vinkona mín Eydna er farin heim til Harran íð hon hevði so kæran einans 55 ára gomul. Eg kom at kenna Eydnu í 1990, tá íð vit baðar við familju fluttu niðan í randarhúsini Millum Gilja í Tórshavn. Vit voru næst­ an grannar, har voru bara nøkur fá hús ímillum. Vit høvdu hund og tá er ofta lætt at koma í prat við fólk. Eydna var sera djóravinarlig, so ikki gekk lang tíð, so lá hundurin líka ofta uttan fyri hjá teimum sum hjá okkum., og vit komu í prat, og tað bleiv til nógvar kaffi­munnar hjá hvørjari aðrari. Á sumri 1991 átti vit baðar hvør sína gentu – Bára og Gvøðny – íð komu at vera hjá somu dagpleygumammu og eisini í sama barnagarð. Í Millum Gilja voru nógv børn, so nógv lív var í og konurnar høvdu bindiklub og eg haldi, at har var gott at vera. Har var nógv tiltøk t.d. fastelavint og minnist eg, at Eydna og eg baðar eitt kvøldi foru út at ganga grylur, Eydna við sprøklitum turriklæði sum kúaða kona mín og eg við stórum yvirskeggi sum her­skuti maður hennera, og fólk voru um at skrædna av okk­um baðum standandi í duri­num hjá teimum, ímeðan vit klandrað­ust sum eini eldri hjún. Eitt stuttligt minni at eiga. Eydna var røsk, minn­ist at hon arbeiddi á post­húsi­num og ofta - um eg var vakn­að heilt tíðliga á morgni – sá eg hana fara út at ganga við posti, og tað var í tímar og í øllum veðrið. Tað helt eg vera flott. Eydna var vinarlig og stuttlig og kundi vera rættiliga bein­ rakin við orðinum bæði í álvara og um okkurt stuttligt var. Hon hevði eitt behagiligt lindi og var áhugaverd at tosa við, eisini var hon góð at tosa við, um okkurt var í tyngdi, tí hon dugdi væl at lurta og taka tað í álvara, íð ein stríddist við. Vit høvdu álit á hvørja aðrar og voru rættiliga fortróligar. Tey seinni nógvu árini fekkst Eydna við málningalist. Hon var fleiri ferðir á skeiðum eisini uttanlands. Hettar dámdi henni sera væl og dugna­lig tað var hon. Fólk byrjaðu at keypa hennara máln­ing­ar, hon blomaði og sjálvs­álitið vaks. Eisini hevði hon framsyningar, har hon ígjøgnum sínar myndir vísti sítt lindi og hugflog og hon seldi væl. Hettar fylti nógv í hennara lívið og gav henni líkasum eina nyggja dimen­sjón, og hon longdist at sleppa at mála um tað gekko v long tíð tíð ímillum. Heima hjá henni var pinnpakkað við máln­ing­um bæði sera litfagrir og nakr­ir meira dimmir, tað var sera spennandi at hyggja at. Sjálv eigi eg 3 málningar, íð hon hevur forerað mær og eri eg sera glað fyri teir. Á heysti 2017 ringdi hon til mín um hon kundi koma yvir at tosa við meg. Hon kom og for­taldi , at hon hevði haft so ringa pínu í meganum og skuldi til lækna. Tað gekk ikki long tíð, so fekk hon ring boð. Hon var í viðgerð bæði her og í Danmark og hevði tað hampuliga gott eina tíð, men so fór tað at versna og at enda var Eydna illa sjúk. Eg var og heilsaði uppá hana 15. desem­ber, og tá var ikki nógv um hana. Eg mussaði hana á kjálkin og var hettar seinastu ferð, íð eg sá Eydnu. Dagin eft­ur ringdi dótturin til mín at siga mær, at mamma hennara var farin. Lívið er skroypuligt, Eydna fekk bert 55 ár. Eg syrgji og sakni Eydnu, men ringast má tó vera hjá hennara allar­nærm­ astu, børnini Bjartur og Bára, mammuni og Hannu systr­ini. Eg hugsi um tykkum og vóni, at Harrin má styrkja tykk­um í sorgini. Friður veri yvir minni­ num um Eydnu. Hanna T. Isholm (Piddan) Minningarorð um Eydnu Jóhannu Bernhardson 13.06.1964 – 16.12.2019