hósdagur 5. mars 2020síða 68

44 FÓTBÓLTUR 2020 FÓTBÓLTSBLAÐIÐ HJÁ MIÐLAHÚSINUM LYKLASPÆLARIN Jan Ellingsgaard Liðformaðurin Jan Ellingsgaard er millum royndastu spælararnar hjá ÍF. Hann fyllir tríati í summar og hevur higartil spælt 270 dystir á besta liði hjá ÍF og NSÍ. Hóast Jan hevur spælt mesta av tíðini sum verjuspælari, er hann málvandamikil – serliga í sambandi við deyðbóltar – og hann hevur skotið 24 mál í landskappingar- og steypadystum. Jan verður í ár lyklaspælari í verjuni og á ÍF liðnum sum heild. GJØGNUMBROTIÐ Pól Jákup Lundsbjerg 19 ára gamli Pól Jákuop Lundsbjerg er ein av ungu og lokalu ÍF spælarunum, sum eru á veg at fáa fótin fyri seg í bestu deildini í Føroyum. Pól Jákup hevur higartil spælt 17 dystir í bestu deildini, og í ár kann hann fara at fáa størri leiklut enn undanfarin ár. Pól Jákup kann spæla bæði bakkur og miðvallari. Hann hevur umboðað Føroyar á U17 landsliðnum. VENJARIN Hans Jørgen Djurhuus Nú fer Hans Jørgen Djurhuus undir sítt fyrst fulla ár sum venjari. Í fjør tók hann við leiðsluni av ÍF mitt í kappingarárinum, men liðið hevði trupult við at fóta sær. ÍF hevur styrkt seg, og nú skal Hans Jørgen vísa, at hann kann lyfta liðið. MÁLIÐ Yvirliving ÍF hevði sera vánaligt kappingarár í fjør. Liðið fekk 6 stig í 27 dystum, og tað var søguliga lítið. Útlit eru fyri einum betri kappingarárið, nú liðið er styrkt, men grundleggjandi málið verður at halda liðið í deildini og stíla eftir at taka nøkur pláss upp eftir stigatalvuni. Vit eru sannførdir um, at tað fer at verða væl betri í ár GLAÐIR TÓNAR LJÓÐA ÚR FUGLAFIRÐI Liðformaðurin roknar avgjørt við, at avrikið í ár fer at vera væl betri, enn tað var í fjør, tá ið ÍF bara vann einaferð JÓANNES HANSEN Tá ið tað snýr seg um fótbóltsprát og komið verður inn á ÍF, so verður víst á árið í fjør, og tað verður spurt, hvussu nógv betri fyri fuglfirðingar eru nú. Síðani kappingarlok hevur nógv verið at hoyra um fótbóltin í Fuglafirði, og tað hava mest sum bara verið góð tíðindi eftir sjálvrannsakan og staðfesting av, at tað, sum hendi í fjør, hoyrir ongastaðni heima. Venjarin og hjálparvenjarin eru teir somu, men annars er nógv nýtt, og fyri stuttum var ÍF hópurin á venjingarlegu í Turkalandi. Jan Ó. Ellingsgaard hevur seinastu árini verið liðformaður. Síðstu árini hevur hann fleiri ferðir verið í álopinum, og í fjør, tá ið hann fyri tað mesta var í miðverjuni, var hann toppskjútti. Tað sigur nógv um skilið, at toppskjúttin skoraði seks mál. – Sjálvir eru vit sannførdir um, at tað fer at verða væl betri í ár. Ofta verður fokuserað á orkuna, og hon er neyðug. Vit vandu nógv í fjør, men tá varð sagt, at vit orkaðu ikki so væl. Eg haldi, at tað fyrst og fremst var sinniligi parturin, sum spældi inn. Vit vóru í óndari ringrás og megnaðu ikki at sleppa úr henni. Talvan eftir 27 umfør lýgur ikki. Kortini kundi tað kanska havt gingið væl betri, um vit tíðliga á árinum høvdu vunnið fulla úrtøku. Til dømis endaði tað í triðja umfari 2-2, tá ið vit høvdu vitjan av TB. Vit løgdu okkum framum, tá ið tað restaðu fimm minuttir, men so gjørdu vit púra óneyðugt brotsspark í næstsíðsta minutti. Tað kendist tungt, og vit fáa ongantíð at vita, hvussu tað hevði lagað seg, um vit tann dagin høvdu vunnið trý stig, sigur skilagóði ÍF liðformaðurin. NÝTT OG GOTT GAMALT Um tað skal rigga á fótbóltsliði, so er tað neyðugt við ymiskum typum og spælarum, sum hava royndir og teimum, ið eru ungir og svangar. – Í fjør vóru fýra ungir spælarar at enda millum teir, sum vóru við hvørja ferð. Tað var stór byrða at leggja á teir. Í ár hava vit fleiri royndir, og spælararnir, sum eru lagstir aftrat, eru við til at lyfta liðið. Hvussu tá? – Milos Budakovic er royndur og góður málverji, Jens Joensen er royndur og raskur miðverji, Hákun Edmundsson er góður miðvallari, sum er komin seg heilt, eftir at hann í tvey ár hevur sitið skaddur uttanfyri, Filip Djordjevic hevur nógvar royndir í framrættaða spælinum, og vit vita, hvussu evnaríkur Bogi Løkin er. Hann hevur áður verið nógv skaðadarvaður, og undir lestrinum í Danmark, spældi hann ikki so nógv. Nú venur hann við fullari ferð, og tað gongur skjótt rætta vegin. Hesir fara allir at vera við til at seta dám á liðið. Og hvat við nýggja álopsspælaranum Uros Stojanov úr Serbia? – Fyrstu vikurnar sóu vit ikki so nógv til máltevið. Nú gongur tað væl betri. Hann er við at venja seg við umstøðurnar og liðfelagarnar, og vit rokna við, at hann fer at vera vandamikil álopsspælari. Og so eru tað teir, ið síðstu árini hava spælt við ÍF – bæði teir royndu og teir yngru: – Í fleiri ár hevur tilgongdin av ungum spælarum verið alt ov lítil. Ari Ó. Ellingsgaard er 26 ár, og hann var leingi yngsti maður. Nú eru fleiri á veg. Tað er undantakið, at ungir spælarar beinanvegin eru fastir menn á liðnum, men vit rokna við, at tað verður ikki so lítið at síggja til fleiri teirra. GLAÐU TÓNARNIR Í ÍF eru tey tilvitað um, at tað er neyðugt, at fótbóltsumhvørvið verður lýst lættari og ljósari enn tónarnir vóru í fjør, tá ið tað mesta úr Fuglafirði var í moll. –  Vit fóru at venja fyrst í november, og spælararnir skaffaðu fígging til venjingarleguna í Turkalandi, har vit vóru fyri tveimum vikum síðani. Hvussu eydnaðist venjingarlegan? – Framúr væl. Vit vandu tvær ferðir um dagin hesa vikuna og spældu ein venjingardyst. Eykavinningurin var tað sosiala. Hetta var gylt høvi, at vit vórðu samansjóðaðir sum ein eind. Samstundis løgdu vit positivar søgur á facebook, og tað varð væl fagnað millum fjeppararnar. Tað hevur eisini týdning. Kostaði tað nógv at vera á venjingarlegu í Turkalandi? – Uppihald og alt tað var sera bíligt, og tað vóru lið úr feløgum ymsa staðni frá, sum vóru har. Ferðingin var tað kostnaðarmiklasta, men hon var ikki dýrari enn so, at vit kláraðu at fáa peningin til vega. Onnur feløg áttu at hugsað um venjingarlegu av hesum slag, heldur ÍF liðformaðurin Jan Ó. Ellingsgaard. JAN Ó. ELLINGSGAARD