Sosialurinarkiv
Sosialurin 2020-09-24, síða 47
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 24. september 2020síða 47

‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

15 Samrøða L is Eklund hevur í mong ár droymt um at eiga og reka sítt egna hotel. Hon hevur drúgv­ar royndir innan tænastuvinnuna bæði í Føroyum og uttanlands. – Sum heilt ung arbeiddi eg bæði í mót­ tøkuni og sum tænari á Hotel Hafnia. Eg arbeiddi eisini sum vaskifólk og uppvaskari á hotelli í Dan­mark. Síðani byrjaði eg sum sølufólk á Hotel Før­ oyum og varð síðani dagligur leiðari í 10 ár, áðrenn eg segði meg úr starvi. Nú eigi og reki eg Hotel Havgrím og Kaffi­húsið, og her eru uppgávurnar nógvar. Tað er, sum ein segði, tú byrjar sum uppvaskari og endar sum upp­ vask­ari, flennir hon. Fyri 10 árum síðani byrjaðu Lis Eklund og maður henn­ara, Johan í Niðristovu, Kaffihúsið Undir Bryggju­ bakka í Havn. – Vit hildu, at eitt kaffihús manglaði í miðbýnum í Havn tá. Eitt kaffihús við óformellum fundarhølum. Tað varð skjótt væl móttikið. Tá vit høvdu havt Kaffihúsið í fimm ár, víðkaðu vit um virksemið, og tá fingu vit konditt­ara og allur maturin varð gjørdur frá grundini av. – Tá eg arbeiddi á Hotel Føroyum, kom Beinta øgiliga ofta niðan á hotellið eftir skúlatíð. So sat hon har og legði serviettar saman og hjálpti til. Seinni fór Beinta at læra til tæn­ara á Hotel Føroyum, sigur Lis Eklund og leggur síð­ani aftrat, at tað var upplagt hjá henni og dótturini Beintu at fara undir hotelvirksemi saman. – Ja, eg var liðug at læra í 2006, og eg havi hildið á í tæn­astuvinnuni síðani. Tað hevur verið spennandi, og vit hava havt nógv um at vera, sigur Beinta Rasmussen. Vit sita inni í nýumvældu kommandørhúsunum yviri við strond í Havn og tosa. Eyðkendu húsini beint við sjóv­ar­málan, sum nú eru vorðin gistingarhús. Húsini eru umbygd við virðing og alski til upprunastílin, eins og dentur er lagdur á, at innbúgvið hóskar til søguna og tætta bandið millum staðsetingina, náttúruna og havið. Hús­ini eita nú Havgrím Seaside Hotel. Tey keypa kommandørhúsini yviri við Strond – Vit sóu eitt innslag í Degi í Viku um, at kommandør­ húsini yviri við Strond vóru sett til sølu. Vit søgdu við ein munn, at hetta var tað. Dagin eftir fóru vit at hyggja at teimum, vit góvu eitt boð, fingu eitt mótboð, bjóðaðu aft­ur, og so fingu vit tey. Tað kom óvart á okkum, sigur 36 ára gamla Beinta Rasmussen, dóttir Lis, flennandi. Tey fingu húsini í desember í 2016 og fóru undir um­ væl­ingina í januar 2017. –Vit vórðu øll skjótt samd um, at stílurin skuldi vera marg­lætis baðihotel, og at hotellið skuldi vera so grønt, sum til bar, og tí varð stóra oljufýringin í kjallarinum út­ skift við jarðhita millum annað, sigur Beinta Rasmussen frá. – Vit høvdu tó ikki eina fullfíggjaða tekning, tá arbeiði byrjaði, og tí tóku vit nógvar av avgerðunum í tilgongdini. Tað varð tí ofta ringt oman í Kaffihúsið eftir mammu og mær, tá avgerðir skuldu takast um hvar stikkkontaktir og annað skuldu setast, sigur hon skemtiliga. Gerandisdagurin Lis Eklund er stjóri í bæði Kaffihúsinum og Havgrím. Lis tekur sær serliga av tí adminstrativa og hjálpir til, har tørv­ur er á tí. Beinta er dagligur leiðari á Havgrím, og hon samskiftir nógv við gestirnar, bæði áðrenn teir koma á hotellið, og meðan teir vitja. Tær eru tó felags um allar leiðslu­avgerðir bæði í Kaffihúsinum og á Havgrím. Tosið snýr seg sum allar oftast um arbeiði, sum fyllir nógv allar dagar av árinum. – Ja, altso vit hava jú ongantíð ordiliga frí. Hevur onk­ ur stongt seg úti klokkan fýra um morgunin, so mugu vit svara, tá telefonin ringir, sigur Lis Eklund. – Onkuntíð velja vit tilvitað ikki at tosa um arbeiðið, sigur Beinta Rasmussen. Tær arbeiða væl saman og brúka styrkirnar hjá hvørji aðr­ari í gerandisdegnum. Beinta tekur sær serliga av bók­ ing­um og gestum, sum vitja á hotellinum, meðan Lis situr við tí mesta av tí fyrisitingarliga arbeiðinum. – Tað er sjálvdan, at vit eru ósamdar, sigur Lis Eklund, tá hon verður spurd, hvussu tað er at arbeiða so tætt sam­ an við dóttur síni. – Vit eru ósamdar av og á, men tað gongur sum oftast »Tað hevur ávirkað meg, at eg havi sitið við avlýsingum omaná avlýsingum í fleiri mánaðir. Tað ger eitt ella annað við psykuna«