mikudagur 3. februar 1999síða 15

| á Nr. 22 — 3. FEBRUAR 1999 tíðindablaðið Leygardagin 30. januar høvdu fiól næmingar hjá Såmali Petersen konsert í Listaskálanum í Havn. Jóhannes Andrea sen heyði klaver fylgispæl. Fyrstu á pallinum var fi6l leikarin Oli Restorff Hansen við einari allegretto, og næstur honum spældi Sámal sjálvur saman við Jóhannesi meðan næmingarnit lurtadu å fremstu rød i fullsetta skálanum. Tað hoyrdist, at Sámal veruliga hevði fyrireikað seg. Hann spældi skránna við Bach, Vivaldi, Weber og Dittersdorf uttanat við myndugleika og innliti í ymisku stilsløgini Guðný Næs er komin rættiliga langt vid sínum fiolspæli. Hon spældi kravmikla fyrsta satsin úr violinkonsert í G- dur eftir Mozart. Sekstan ára gamla havnargentan spældi søltu og uttanat og við fullum tempos hon hevur rætta hugburðin og spælir sum ein vinnari Og soleiðis hildu tey yngru áfram, Durita Sørensen gav lagnum úr Paganini rætta dámin, Jón g eina menuett hjá J. S Bach við sera góðum tóna. Iben Debes, Katrin Mortensen, Bogi Berg, Marin Heinesen, Súsanna og Kristianna Jåkups dóttir. Maria Heinesen, Helena Justinussen, Turið Natte stad, Heiðrunn Petersen, Marta Johannesen og Vår Egholm ka. Næmingarnit heksadansi eftu ER 211 »1,? Schri Y r Festirstein spældi Schumann og VOr sær gott SITOK Og guð! legnaou at II i SI egis hóvasták. og tað krevur IKKI so 100 av næmingunum, at sta og biða ett teirra túri at fara á pallin at framføra fyri fullsettari holl, men hesin parturin var eisini væl fyrireikaður, so tað virk aði natúrligt tá teir, ein fyri og annar eftir, trinu fram, bukkaðu og spældu uttanat. Nøvnini á teimum smæstu vóru ikki nevnd í skránni. men stuttligt kropsburði »Long, long ago« spældi Helgi Dam Ziska reint og klárt eins og hinir næming-arnir soleiðis, at lyndið í tónleikinum rættiliga kom fram. Tað er ikki so >long ago« at gongd er komin á undirvísing í strokljóðførum í Føroyum so tað munar, men konsertin leygardagin bar boð um framburð og at tað ber til hjá vanligum føroyskum børnum í stórri tali enn higartil, at læra stroklj6dføri, um foreldur sýna áhugað og útbúnir lærarar eru her longri tíðarskeið Suzuki setur í sínum frálæruhátti foreldrini í gongd. og tað hevur mesta týdningin fyri gongdina. Uttan mun til hvørjari skipan undirvíst verður eftir, hevur foreldra leikluturin størstu åvirkanina, og Suzuki hevur snildis foreldraleiklutin inn f sina mongdarment undirvísingarskipan. Onkuntíð hevur skipanin ve var at síggja tey við lj6dføri og góðum bygt hildin at elva til heldur mekaniskt spæl. men mest avgerandi er lærarin sjálvur sum fyrimynd hjá næmingum. Lærarin skal ið væl at næmingurin heldur tað vera stríðið vert. Undirvísingartilfarið kann gera bæði gagn og skaða Tí var tað gott at hoyra. at børnini spældu tónleik s« fall væl í oyruni á øðrum enn teirra egnu foreldrun Millum áhoyrararnar vóru nógv fólk við tónleik. Tað fekk meg at hugsa un Ettarliðini menn-ast innan okkurt oki. næsta ættarlið I orðið Met byggja á mentu fyritreytirnar til vi da hav mentan í sjålvum sær — her hjá okkum. Ta ti åhug at síggja, at fyri fleiri av smáu næmingunum er tað at foreldur, ommur. abbar og kanska ir aftur á onkran hátt hava fingist við sang og tónleik. Mer hugsanin við skipaðum musikkskúla í d børnum og ungum, uttan mun til fyritreyur. møguleik menna sínar gávur til tónleik Menningin gongur okkum. men vit eru tíð seinni ent t kundu og mu ert I spæla tónleik meðan Viðhvort verður spurt. um tað er neyð hava útbúnar lærarar til b Tad er avgjø våug Martin Mourit Dugnaligir fiolnæmingar