týsdagur 9. februar 1999síða 8

| t K ) K y R o Se Meðan M en I 5 SYS S så ) hi i } | ; ess. Qe með ' z rø - ist i KI lt s sjukrasystit SYN NK í í MUS! i V k seg sinnIs SJUR Lu) er eisimi MILi- )s sbreki hon Ma >} rDe 3 I 1 jan USA og s hor Philadelphia. Seinni før hon t arbeiða á einum arabisk bíbliuskúla í Betlehem iskum islam konufólk skulu I erðafólk. sum ferðast í arabiskum bara hesi so altráð eftir at selja. Men gerandisdagurin hjá vanligum arabarum er í grundini ikki so nógv ødr- emaninmni, á y ta at andlitið londum. síggja sum eru vísi enn okkara. Tey ganga meiri uppí familjuna og taka St nr g av fi imiljuni. Tey eru gestablid og fyrikom- indi. Kvinnur sleppa ikki at búgva einsamallar. Antin skal tað ve in maður. ri ella kunnu fleiri konufólk 1 £A1 KONUTOIK Hit Du ey ne g na hjá toreldrunum. og tå 10 tey TU TU: UA UU A tíðindablaðið - Eg havi fingið eitt åvist tilknýti í hjartanum til múslimar. Í byrjanini dámdi mær ikki at vera millum arabarar og eg heyði ikki stórvegis álit á teimum. Men tå ið eg vandi meg við livihátt og mentan teirra, sá eg, at har er nógv vit kunnu læra av. Tað er umráðandi at hava virðing fyri mentanini á staðnum soleingi tað ikki stríðir ímóti eins egnu virðum, sigur Maureen Djurhuus, sum er fyrsti føroyingurin, ið er úsend av føroyskum samkomum. já hevur elsti beiggin skyldu at taka sær av kvinn uni. Tá ið eg fari til Norð eg ikki at einsamoll. Maureen Djurhuus. sum fer at húsast urafrika sleppi búgva Sigur saman við aðrari kvinnu - Sjálv dámar mær best at hava mítt egna, nú tá ið eg havi búð og livað einsa- moll. Men tå ið eg fari til Norðurafrika er umráðandi at hava virðing fyri ment- anini á staðnum soleingi tað ikki stríðir ímóti eins egnu virðum. Men eg havi ongar ætlanir um at ganga við turriklæði fyri andlitið. Hevur tú ongar trupul- leikar við at innorna teg tey g em r Øg S Sau iðurskifti, ið gera se indi á staðnum ? men sjálvandi er ymiskt. ið tilt r rn Af Í tíðir plágar meg. At ge + Mi >" z urnar ikki kunnu vera si bjargnar og slíkt. Eg eri } von við at javnstøda er mill- um kynini, og tá kann tað vera trupult at koma til eitt ógvuliga mansdominerandi samfelag. Men tá id ein les- ur um søguna aftanfyri ymsu siíðirnar fær ein betri innlit í, hvat gongur fyri seg, sigur Maureen Djurhuus. Spennandi mentan Ætlanin at fara til Norður- afrika er ikki nýggj. men hevur javnan spøkt síðani hon var á bíbliuskúla í Betlehem. - Ateg havi hug at fara til Nordurafrika at búgva og arbeiða í nøkur år er ti. at eg haldi at teirra mentan er spennandi. Nú havi eg lært málið eitt sindur. eg skilji hvat verður sagt, men dugi Ikki nóg væl at málbera meg, og so havi eg vitjað í emi muslimskum londum sitt ávíst tilknyt í 1 HÚSI. í S ) eg var har niðr gera framyvir. Meðan eg havi lisið í Danmark havi eg ferðast javnan til lond í Nordurafrika fyri at snúsa eitt sindur til. hvussu tex liva - At ferðast er at liva, hev- ur onkur sagt. Nú tå ið eg eri ung og óbundin vil eg fegin nýta høvid og møgu- leikan at ferðast. Tað er ein tørvur alla staðni í heimin- um á hjálp og eg vil vera við til at hjálpa. Tað kann eg við útbúgvingini hjá mær, men annars kunnu oll gera sítt, sigur Maureen Djurhuus. Hjálp til sjålvhjålp Maureen Djurhuus fer at arbeiða í einum landi í Norðurvesturafrika. sum er rættiliga = afturlatið. A trygdarávum kann hon ikki upplýsa. hvat land talan er um - Tað ræðir meg ikki sum so at fara til eitt afturlatic muslimskt land. Føldi eg ikki, at tað var rætt at fara, hevði eg ikki valt at farið Tað eru sjálvsagt nógv onn- ur lond sum eru meiri spennandi og sum hava meiri at bjóða. Landið eg fari til er millum tey fåtæk- astu í heiminum og har eru litlir og eingir møguleikar at samskifta úteftir. - Mín uppgáva verður sum sjúkrasystir á eini heilsumidstød at vísa fólki- num eitt ni, hvussu tey kunnu fyribyrgja sjúkum sum diarré. Tey vita lítið og einki um sjúkur og hvussu sleppast kann undan teim- um. Arbeiðið hjá mær verð- ureitt slag av hjálp til sjálv- hjálp. Midallivialdurin i landinum er 46 år. 20% av børnunum í Norðurvestur- afrika sum heild doyggja. áðrenn tey eru fimm ár. Tey eru fødd vælskapt, men av åvisum siðum tey hava fáa tey ikki røttu fødina. Ístaðin fyri bróstamjólk fáa tey olju og tað doyggja tey av. Heilsumiðstøðin eg fari at Nr. 26 — 9. FEBRUAR 1999 EO NE AO, é rá s? -Æ BR # Maureen Djurhuus er fyrsti forovingurin sum e' úsendur av førovingum arbeiða á samstarvar við WHO og UNICEF og vit fáa útflýggjað koppse! ingarevni fáa teimum Á staðnum eru nógv torturoffur og tí nógv fólk sum líða av sinnissjukum Tí havi eg fingið mær ar- beiðsroyndir á Psykiatrisku deild fyri at kunna skilja betur tað sjúka sinnalagið. sigur Maureen Djurhuus. Vandamikið at truboda Hvussu leingi Maureen Djurhuus verður burturi, veit hon ikki i løtuni, men hon er fyrireikað uppá at vera burturi i minsta lagi tvey ár Fad eru Meinigheitshúsið í Havn, í Porkeri og Glyvrum, sum senda Mau- reen út og sum hava fyri- reikad ferðina hjá henni. Og tey standa aftan fyri øllum tí fíggjarliga umframt at einstaklingar stuðla. Men hóast hon er útsend a kristnum samkomum og ar- beiðir í neyvum tilknýti við felagsskapin Youth With A Mission fer hon ikki at ar- beiða sum trúboðari í Afrika. YWAM er ein al- tjóða tvorkirkjuligur felags- skapur við umleið 9500 langtíðar starvsfólkum og yvir 28.500 starvsfólkum. ið arbeiða ella ganga í skúla í tvey ár. - Tað verður bert gjøg- num vitnitænastuna at eg komi at trúboða, tí tá ið landið er so afturlatið ber Ikki til at virka sum trú- boðari og vandin fyri at eg verði send í fongsul er stór- ur. Tað verður igjøgnum livihått og gerningar at fólk- ini síggja Kkrisnidómin. Arabarar dámar væl at tosa um religion og politikk, so tað er upplagt høvi at tosa um slík viðurskifti, men man skal ansa væl eftir. - Arbeiðið hjá mær kalla tey teltmakaramisjón. Undir vanligum umstødum eigi eg at fáa løn, men av ti at land- 10 er so fátækt hava fólk ikki ráð at rinda fyri tænastuna tey fáa. Tí fari eg sjálv at gjalda fyri heilivágin eg lati teimum. Sjálvandi er tað dýrt hjá mær. men eg verði stuðlað av samkomum og einstaklingum og so kann eg í hvørjum einstøkum føri taka støðu til. hvussu nógv- an heilivág eg skal lata. sigur Maureen Djurhuus at enda í viðtali.