týsdagur 9. februar 1999síða 14
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Kúrber
ítróttar
g og Lailu Frii
Nr. 26 — 9. FEBRUAR 1999
s, tå VIF hevði vunnið steypakappingina eftir finalusigur á StIF
Mynd:
Alvur Haraldsen
VÍF mundi blakað alt burtur
Hondbóltur: Hóast VÍF-kvinnurnar
eitt skifti vóru á
odda 19-11, stóð á jøvnum tá tveir minuttir vóru eftir.
Men VÍF megnaði at hála sigurin í land
Emi L. Jacor
)BSEN
Steypafinalan hjå kvinnun-
um var ein av hesum dyst-
hevði alt.
til tað
. og ein fullsett
Stutt sagt júst
ein finala skal
síðsta.
Tað munnu hava verið út
ímóti 800 fólk i høllini á
Hálsi leyg
ygard lagin, og tað
lan ot síðani.
nan vera ser
at so nógv áskoðarar hava
verið til ein kvinnudyst í
føroysku hondbóltskapp-
Bæði úr Vestmanna og av
Skålafjørdinum vóru fólk
komin at stuðla sínum liði,
og hóast eingin av finalist-
unum var úr høvudsstadn-
um, vóru eisini nógv fólk
úr Havnini millum áskoð-
ararnar — m.a. sást tú spæl-
arar frá fleiri av hinum lið-
unum í kappingini.
Hendingin, sum tey flestu
tosaðu um aftaná, var reyða
kortið, sum málverjin hjá
StÍF. Óluva Djurhuus, fekk,
tá fyrri hálvleikur var um at
vera liðugur. Fram til tá
hevdi Óluva spælt ein góð-
an dyst, og fleiri av málun-
um hjá VIF var hon sera nær
við at bjarga, men mátti
síggja bóltin aftanfyri seg,
hóast hon hevði tikið tað
mesta av ferðini av honum.
Men tá hálvur minuttur
var eftir, endaði eitt langt
útkast frá VIF-málverjanum
hjá Nikolinu Joensen, sum
loftaði bóltinum, áðrenn Ól-
uva, sum eisini var á veg
út, náddi honum. Royndi
StIF-målverjin misti høvdid
i eitt sekund og helt Niko-
linu, væl uttanfyri målteig-
in. Jåkup Sverri og Hugo
vóru eirindaleysir, og rest-
ina av dystinum mátti StÍF
spæla við bert einum mál-
verja.
Tað er ov nógv sagt, at
hetta reyða kortið — avgerd-
in hjá dómarunum var røtt
- fekk avgerandi týdning
fyri dystin, men tað gav í
ollum forum VIF-kvinnun-
um eitt sálarligt skump í
ryggin og tað øvugta hjá
StlF. Fyrri hålvleikur end-
aði við, at Jacklin Durhuus
fekk eitt mål í gåvu, so hon
legði VÍF á odda 11-10 í
seinasta sekundi av hálv-
leikinum.
Karin Hansen stóð í mál-
inum hjá StlF restina av
dystinum, og ein hevði var-
hugan av, at um hon ikki
kom væl í gongd, fór tað at
verða tungt hjá strandaliðn-
um.
ViF lø yp avstað
VIF fekk eisini nógv ta
betru byrjanina upp á seinna
hálvleik. Fyrsta korterið
skutu tær átta mál, meðan
StÍF bert fekk eitt. Trý tey
fyrstu málini hjá VÍF komu
av vonginum. StÍF mans-
vardi loanu Rapa, men tað
gav alt ov gott pláss í verj-
uni, og hóast holid á vong-
inum bleiv latið aftur, tá
Bjørg Mikkelsen kom inn
at verja, bleiv stødan heili
19-11 ul VIF, og dysturin
så út til at vera avgjørdur.
Men tað er hent fyrr, at
VIF-kvinnurnar, sum man
vera liðið í Føroyum við
lægsta midalaldri, hava
tveitt eina trygga leiðslu fyri
borð, og hinvegin hevur
StIF spælarar, sum kunnu
draga liðið uppaftur, tá tað
sær svartast út.
Paula B. Jacobsen hevði
ikki verið tann stóra hótt-
anin móti VIF-verjuni í
byrjanini, og tá hon hevði
roynt seg, hevði lítið veiggj
verið í skotunum. Hetta
broyttist í seinna hálvleiki,
og tá Sóley Mikkelsen so
visti seg sum ein Osvikaliga
tryggur brotskastskjútti, tók
StÍF veruliga dik á seg og
át seg, bita. fyri bita, inn á
VÍF aftur.
Unga VÍF-liðið fall full-
komiliga í óvit, bæði Ioana
og Jacklin vórðu tiknar úr
spælinum, og so líðandi
sum StIF nærkaðist, fór at
standa á gomlum nøglum
hjá ungu VIF-spælarunum.
19-11 bleiv til 19-16, og
StlF-viðhaldsfólkini, sum
oll vóru hvítklædd omanfyri
beltið, og sum settu sín dám
á alla vestaru síðu av høll-
ini, róptu harðari fyri hvort
málið.
20-16 bleiv til 20-20, og
tveir minuttir vóru eftir.
Hetta blivu tveir sera spenn-
andi minuttir, og hóast nógv
bendi á, at StIF, sum nú
hevði yvirvågina, fór at taka
seinasta stikkid inn, var tað
VIF, sum fekk seinasta orð-
ið.
Og tá dysturin skuldi av-
gerast, kundi tað ikki vera
nøkur onnur enn loana
Rapa, sum skeyt vinnandi
málið. Hon hevði skotið
fimm av teimum ellivu mál-
unum, VÍF hevði fingið í
fyrra hálvleiki. Tá so VÍF í
fyrru helvt av seinna hálv-
leiki fór frá 11-10 upp á 19-
11, skeyt hon einki av teim-
um málunum, men tá liðið
kom í kreppu, skoraði hon
fyrst til 20-16 og so aftur
tað seinasta og avgerandi
málið í dystinum.
Stór frøi á vestmenning-
um eftir ein dyst við bæði
láturi og gráti, har StÍF enn
einaferð kom á gáttina, men
ikki inn um dyrnar. StÍF
hevur verið í fleiri finalum
og hevur eisini altíð verið
væl við í landskappingini,
men sum oftast hava tær
verið júst ov stuttar, eins og
tær vóru leygardagin.
Finalistar
uttan traditiónir
Tað kann tosast nógv aftur
og fram um traditiónir og
hví tað heldur ikki hesaferð
eydnaðist StlF at vinna, tá
tað ráddi mest um at gera
tað. VÍF de heldur ongar
traditiónir kvinnuhond-
bóltinum, og gf so måta åttu
tær at verid verri fyri enn
StfF, sum hevur nógv fleiri
royndir, og sum framvegis
hevur fleiri av spælarunum,
sum tvey ár fyrst í 90-unum
blivu føroyameistarar við
Skála, við á liðnum.
At annar málverjin hjá
StÍF fekk reyða kortið, tá
dysturin var hálvrunnin,
hevði sjálvandi tydning,
men tað var ikki tað, sum
var avgerandi — tað prógv-
aði SUF eisini, tá tær komu
frá 11-19 upp á 20-20.
Týdningurin, Ioana Rapa
hevur fyri liðið hjá VÍF, var
eisini sera týðiligur, og hó-
ast StIF hevur spælarar, sum
veruliga kunnu taka tung
tøk, tá á stendur, so var tað
kanska júst ein spælari sum
loana, ið eysturoyarliðið
hevði brúk fyri sunnudagin.
Innsatsurin hjá Sóley
Mikkelsen er altíð stórur, og
hon telist millum teir allar-
bestu hondbóltsspælararnar
í Føroy um, men av teimum
tíggju málunum hjá henni í
finaluni kom bert eitt úr
opnum spæli. Um tey
níggju brotskastini verða
tikin burtur (ikki tí, tað
krevur sjálvandi eisini sítt
at skora upp á níggju brots-
køst upp í slag, og tey flestu
av teimum eru eisini komin
burtur úr opnum målmøgu-
leikum), skeyt eingin spæl-
ari hjá StIF meir enn trý
mál, meðan loana í hinum
endanum skeyt átta mál
og einki av teimum upp á
brotskast.
Einki skal kortini takast
frá hinum á VIF-lidnum,
har eitt nú Angelie Jógvans-
dóttir og Oluva Poulsen
vístu høgt stødi, og høvdu
VÍF- spælararnir allir verið
trý ár eldri, hevdi munurin
helst verið stórri enn bert
tað eina málið, tí so hevði
VIF neyvan blakað stóru
leiðsluna í seinna hálvleiki
burtur.
Nú sluppu tær við hvøkk-
inum, og sigurin leygar-
kvgldið var ein endalig
staðfesting av, at VÍF nú
eisini hevur eitt sterkt
kvinnulið. Tað kann hugs-
ast, at steypasigurin í ár bert
var byrjanin til enn fleiri
sigrar hjá kvinnuliðnum í
Vestmanna, sum hevur tíð-
ina fyri sær.
SUF mátti taka til takkar
við enn einum 2. plássi, og
tað hóast liðið stóð fyri
besta avrikinum í dystinum,
sum var at koma afturíaftur,
tá liðið miðskeiðis í seinna
hálvleiki var aftan fyri við
átta málum.
Men tær blivu aftur ov
stuttar, og nú kann ein
spyrja seg sjálvan, um tað
liggur ein illur andi yvir
liðnum, sum ofta hevur havt
tilfar til meir enn bert silvur.