Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-02-09, síða 14
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 9. februar 1999síða 14

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Kúrber ítróttar g og Lailu Frii Nr. 26 — 9. FEBRUAR 1999 s, tå VIF hevði vunnið steypakappingina eftir finalusigur á StIF Mynd: Alvur Haraldsen VÍF mundi blakað alt burtur Hondbóltur: Hóast VÍF-kvinnurnar eitt skifti vóru á odda 19-11, stóð á jøvnum tá tveir minuttir vóru eftir. Men VÍF megnaði at hála sigurin í land Emi L. Jacor )BSEN Steypafinalan hjå kvinnun- um var ein av hesum dyst- hevði alt. til tað . og ein fullsett Stutt sagt júst ein finala skal síðsta. Tað munnu hava verið út ímóti 800 fólk i høllini á Hálsi leyg ygard lagin, og tað lan ot síðani. nan vera ser at so nógv áskoðarar hava verið til ein kvinnudyst í føroysku hondbóltskapp- Bæði úr Vestmanna og av Skålafjørdinum vóru fólk komin at stuðla sínum liði, og hóast eingin av finalist- unum var úr høvudsstadn- um, vóru eisini nógv fólk úr Havnini millum áskoð- ararnar — m.a. sást tú spæl- arar frá fleiri av hinum lið- unum í kappingini. Hendingin, sum tey flestu tosaðu um aftaná, var reyða kortið, sum málverjin hjá StÍF. Óluva Djurhuus, fekk, tá fyrri hálvleikur var um at vera liðugur. Fram til tá hevdi Óluva spælt ein góð- an dyst, og fleiri av málun- um hjá VIF var hon sera nær við at bjarga, men mátti síggja bóltin aftanfyri seg, hóast hon hevði tikið tað mesta av ferðini av honum. Men tá hálvur minuttur var eftir, endaði eitt langt útkast frá VIF-málverjanum hjá Nikolinu Joensen, sum loftaði bóltinum, áðrenn Ól- uva, sum eisini var á veg út, náddi honum. Royndi StIF-målverjin misti høvdid i eitt sekund og helt Niko- linu, væl uttanfyri målteig- in. Jåkup Sverri og Hugo vóru eirindaleysir, og rest- ina av dystinum mátti StÍF spæla við bert einum mál- verja. Tað er ov nógv sagt, at hetta reyða kortið — avgerd- in hjá dómarunum var røtt - fekk avgerandi týdning fyri dystin, men tað gav í ollum forum VIF-kvinnun- um eitt sálarligt skump í ryggin og tað øvugta hjá StlF. Fyrri hålvleikur end- aði við, at Jacklin Durhuus fekk eitt mål í gåvu, so hon legði VÍF á odda 11-10 í seinasta sekundi av hálv- leikinum. Karin Hansen stóð í mál- inum hjá StlF restina av dystinum, og ein hevði var- hugan av, at um hon ikki kom væl í gongd, fór tað at verða tungt hjá strandaliðn- um. ViF lø yp avstað VIF fekk eisini nógv ta betru byrjanina upp á seinna hálvleik. Fyrsta korterið skutu tær átta mál, meðan StÍF bert fekk eitt. Trý tey fyrstu málini hjá VÍF komu av vonginum. StÍF mans- vardi loanu Rapa, men tað gav alt ov gott pláss í verj- uni, og hóast holid á vong- inum bleiv latið aftur, tá Bjørg Mikkelsen kom inn at verja, bleiv stødan heili 19-11 ul VIF, og dysturin så út til at vera avgjørdur. Men tað er hent fyrr, at VIF-kvinnurnar, sum man vera liðið í Føroyum við lægsta midalaldri, hava tveitt eina trygga leiðslu fyri borð, og hinvegin hevur StIF spælarar, sum kunnu draga liðið uppaftur, tá tað sær svartast út. Paula B. Jacobsen hevði ikki verið tann stóra hótt- anin móti VIF-verjuni í byrjanini, og tá hon hevði roynt seg, hevði lítið veiggj verið í skotunum. Hetta broyttist í seinna hálvleiki, og tá Sóley Mikkelsen so visti seg sum ein Osvikaliga tryggur brotskastskjútti, tók StÍF veruliga dik á seg og át seg, bita. fyri bita, inn á VÍF aftur. Unga VÍF-liðið fall full- komiliga í óvit, bæði Ioana og Jacklin vórðu tiknar úr spælinum, og so líðandi sum StIF nærkaðist, fór at standa á gomlum nøglum hjá ungu VIF-spælarunum. 19-11 bleiv til 19-16, og StlF-viðhaldsfólkini, sum oll vóru hvítklædd omanfyri beltið, og sum settu sín dám á alla vestaru síðu av høll- ini, róptu harðari fyri hvort málið. 20-16 bleiv til 20-20, og tveir minuttir vóru eftir. Hetta blivu tveir sera spenn- andi minuttir, og hóast nógv bendi á, at StIF, sum nú hevði yvirvågina, fór at taka seinasta stikkid inn, var tað VIF, sum fekk seinasta orð- ið. Og tá dysturin skuldi av- gerast, kundi tað ikki vera nøkur onnur enn loana Rapa, sum skeyt vinnandi málið. Hon hevði skotið fimm av teimum ellivu mál- unum, VÍF hevði fingið í fyrra hálvleiki. Tá so VÍF í fyrru helvt av seinna hálv- leiki fór frá 11-10 upp á 19- 11, skeyt hon einki av teim- um málunum, men tá liðið kom í kreppu, skoraði hon fyrst til 20-16 og so aftur tað seinasta og avgerandi málið í dystinum. Stór frøi á vestmenning- um eftir ein dyst við bæði láturi og gráti, har StÍF enn einaferð kom á gáttina, men ikki inn um dyrnar. StÍF hevur verið í fleiri finalum og hevur eisini altíð verið væl við í landskappingini, men sum oftast hava tær verið júst ov stuttar, eins og tær vóru leygardagin. Finalistar uttan traditiónir Tað kann tosast nógv aftur og fram um traditiónir og hví tað heldur ikki hesaferð eydnaðist StlF at vinna, tá tað ráddi mest um at gera tað. VÍF de heldur ongar traditiónir kvinnuhond- bóltinum, og gf so måta åttu tær at verid verri fyri enn StfF, sum hevur nógv fleiri royndir, og sum framvegis hevur fleiri av spælarunum, sum tvey ár fyrst í 90-unum blivu føroyameistarar við Skála, við á liðnum. At annar málverjin hjá StÍF fekk reyða kortið, tá dysturin var hálvrunnin, hevði sjálvandi tydning, men tað var ikki tað, sum var avgerandi — tað prógv- aði SUF eisini, tá tær komu frá 11-19 upp á 20-20. Týdningurin, Ioana Rapa hevur fyri liðið hjá VÍF, var eisini sera týðiligur, og hó- ast StIF hevur spælarar, sum veruliga kunnu taka tung tøk, tá á stendur, so var tað kanska júst ein spælari sum loana, ið eysturoyarliðið hevði brúk fyri sunnudagin. Innsatsurin hjá Sóley Mikkelsen er altíð stórur, og hon telist millum teir allar- bestu hondbóltsspælararnar í Føroy um, men av teimum tíggju málunum hjá henni í finaluni kom bert eitt úr opnum spæli. Um tey níggju brotskastini verða tikin burtur (ikki tí, tað krevur sjálvandi eisini sítt at skora upp á níggju brots- køst upp í slag, og tey flestu av teimum eru eisini komin burtur úr opnum målmøgu- leikum), skeyt eingin spæl- ari hjá StIF meir enn trý mál, meðan loana í hinum endanum skeyt átta mál og einki av teimum upp á brotskast. Einki skal kortini takast frá hinum á VIF-lidnum, har eitt nú Angelie Jógvans- dóttir og Oluva Poulsen vístu høgt stødi, og høvdu VÍF- spælararnir allir verið trý ár eldri, hevdi munurin helst verið stórri enn bert tað eina málið, tí so hevði VIF neyvan blakað stóru leiðsluna í seinna hálvleiki burtur. Nú sluppu tær við hvøkk- inum, og sigurin leygar- kvgldið var ein endalig staðfesting av, at VÍF nú eisini hevur eitt sterkt kvinnulið. Tað kann hugs- ast, at steypasigurin í ár bert var byrjanin til enn fleiri sigrar hjá kvinnuliðnum í Vestmanna, sum hevur tíð- ina fyri sær. SUF mátti taka til takkar við enn einum 2. plássi, og tað hóast liðið stóð fyri besta avrikinum í dystinum, sum var at koma afturíaftur, tá liðið miðskeiðis í seinna hálvleiki var aftan fyri við átta málum. Men tær blivu aftur ov stuttar, og nú kann ein spyrja seg sjálvan, um tað liggur ein illur andi yvir liðnum, sum ofta hevur havt tilfar til meir enn bert silvur.