fríggjadagur 12. februar 1999síða 19
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 28 — 11. FEBRUAR 1999
Lagt til rættis: Eiríkur Lindenskov
tíðindablaðið
út at koyra
Petur Jacob Sigvardsen, formaður í RFF og Jón Kragesteer
| po
2
1, leiðari greiddu frá O-hug
ær
a
sjÓnIni
Mynd: Jens Kristian Vang
Null-hugsjónin - ein skal doyggja
ella verða álvarliga skaddur
— Tey mistøk, vit gera í ferðsluni, eiga ikki at verða revsad við deyðanum, og
ferðslukervið eigur at verða hereftir. Hetta eru siðsemiligi grundvollurin
undir O-hugsjónini,
O-hugsjónin er í stuttum
hugsjónin um, at eingin skal
doyggja ella verða illa
skaddur í ferðsluni. Hetta
var evnið á fundinum, sum
var á Ferðslutrygd seinasta
fríggjadag. har formaðurin
í stýrinum, Petur Jacob Sig-
vardsen, saman við leiðara-
num, Jón Kragesteen, løgdu
fram hugsjónina fyri fólki,
sum á ymsan hátt varða av
ferðsluni.
Niðanfyri prenta vit
samandrátt av tí, sum Petur
Jacob Sigvardsen førdi
fram:
>Null - hugsjónin er ein
ígkilig mynd av ti vega-
ferðslu, sum vit ynskja at
fáa: eina trygga ferðslu!
Sambært Null - hugsjón-
ini skulu teir álvarligu
ferðsluskaðarnir hvørva.
Men hon kann tó - av góð-
um grundum - ikki siga, at 4
= skatt í ferdsluni…
sloppið kann verða undan
øllum ólukkum.
Null -
á tann sidsemiliga grund-
hugsjónin er bygd -
gera - og, sum vit altid fara
at gera í ferðsluni - ikki
skulu bera við sær, at nakar
skal doyggja ella verða álv-
arliga skadd/ur. Ferðslu-
kervið eigur at verða so-
leiðis skipað, at mistøk
manna skulu ikki verða
revsað við eini vanlukku.
Stremban okkara at náa
Null - hugsjónini er at
stremba eftir at loysa ein av
verstu heilsutrupulleiku-
num í fólki okkara.
Null - hugsjónin er ein
skilvís fylgja av ferðslu-
trygdarendamáli tjóðarinnar
um, at tølini á teimum, ið
doyggja ella verða álvarliga
skadd i ferðsluni, skulu
lækka alsamt alla tíðina. Av -
leiðingin av hesum stevnu-
miði er tí tann, at. sum árini
ganga, skal einaferð rísa
tann dagur, at einki menn-
iskja skal doyggja ella verða
Nú verður mesta ábyr mad,
inum ferðslútrygd løg
herðarnar á teimum. 3
ferðslutrygdar-
ætlan fyri Føroyar,
1999-2005
199 20 2004
20R 20B 204
brúka ferðsluna. Hendir ein
vanlukka. so verða atvold-
irnar kannaðar, og tað eiga
tær framvegis at verða!
Vit vita, sum kunnugt, at
í ollum framkomnum lond-
um er nágreinilig lóggáva
galdandi bæði úm útbúnað.
trygdarviðurskifti, arbeiðar-
avernd o.a., tá ið tað snýr
seg um verkstaðir, virki og
onnur arbeidsplåss, og er
tað skylda arbeiðsgevarans
at bera so í bandi, at tey
ymisku arbeiðsplássini til
fulnar lúka hesar lógar á-
settu reglur.
Vit vita somuleiðis, at tað
eru arbeiðseftirlit, ið gjølla
fylgja við, at m.a trygdar-
vidurskiftini eru í lagi, og
hendir ein vanlukka - og
henni sleppa vit tíverri helst
ongantíð undan - so verða
eisini skaðaatvoldirnar
gjøllaskannaðar í hesum
føri.Men eg haldi meg Vila;
at ad eru tá íkki minst
trygdarvíðurskiftini å hes-
um arbeiðsplássi - og tá ser-
Hendan myndin
vísir, hvussu
Ferðslutrygd
hugsar sær >tjóð-
ferðslutrygdar-
ætlanina fyri
Foroyar 1999-
2005«. Við at seta
okkum sum mál,
at eingin skal
doyggja ella
koma illa til
skaða - og veru-
liga gera alt fyri
at náa málinum -
so nærkst vit 0.
Og bara vit nærk-
ast, bóta vit
viðurskiftini
sum Ferðslutrygd legði fram á fundi seinasta fríggjadag
liga vantandi trygdarviður
skifti. ið tá verða ser: i gjølla
kannað!
Og verður so niðurstøða
teirra tann, at trygdarviður-
skiftini ikki vóru samsvar-
andi lóggávuni um arbeið-
aravernd v.m., ja, so er eis-
ini ásett í somu loggåvu,
hvørjar avleiðingarnar tå
kunnu verða.
Spurningurin er ti í
grundini rættiliga einfaldur:
— Vilja vit eisini byrja nú -
og gjalda kostnaðin eftir
fyrimuni?
Svíar og aðrir vilja gjalda
henda kostnað, tí teir eru
sannførdir um, at ferðslan
er og verður annars teirra
álvarsamasta = vandamál
fólkaheilsuni viðvíkjandi,
nógv vandameiri enn bæði
krabbavøkstur og eyð-
kvæmi!
Teir eru tí eisini sannførd-
ir um, at tann nógvi pen-
ingur, teir nú mega gjalda í
ferdslutrygdarhøpi, er ein
skilagóð innløgu, sum teir
longu nú fáa læandi aftur
við færri vanlukkum og
ålvarligum skadatilburdum,
færri syrgjandi og líðandi
mannalagnum og tí somu-
leiðis einum minni plágað-
um heilsuverki.
Null - hugsjónin, ið setur
mannavirði og fólkaheilsu
fremst. er tí í roynd og veru
ein framtíðar innløgu«.
At enda segði Petur Jacob
Sigvardsen:
Vegna RFF vil eg ti
enda við at siga, at var hesin
fundurin 5. februar 1999
byrjanin til hesa somu hug-
sjón, so verður hesin dagur
væl farin.
Meira um
0-hugsjønina seinni
Alvur Haraldsen
Hvor hevur ábyrgdina
av ferðslutrygdini
Jón Kra
este?
»Hevur tu sæd vandan Hesin sam-
vitskuspurningur stóð at lesa á mjolkapakkunum í tjor
vetur Boðskapur n er greiður, og ikki slepst uttar
hann. Hevur tú sæð okkurt vandamikið í fer orðs
hevur tú skyldu at gera okkurt. Vit kenna tað oll
ella foðingardagur hevur verið, og onk
er ávirkaður av rúsdrekka, er nú á
ætlar at koyra heim. Hvat ger tú nr
ry
u
at tað er tín ábyrgd at fo se viðko
um einki annað hjálpir, so eigur tú íkki at
at boða politinum frá. Somu ábyrgd eigur tú at kenna
a tær, um tú sært onkran koyra sk lale t.d. við
nógvari ferð
Verður tú varug ella við vandamikil stoð ella
onnur viðurskifti í ferðs tanda
i, sum skaði kann standas
av, er ábyrgdin eisini tin. Boða frá um vandan á rottum
stað, og um so er at tú hevur eitt uppskot um, hvuss
vidurskiftini kunnu gerast tryggari, er tað rætt og slæ
tín skylda at koma fram við tí. Og hugsa tær, at um nú
okkurt hendi í næstu viku, júst har, sum tú sá vandan
og tú einki gjørdi?
Vit kunnu eisini venda málinum á hovdið og siga, at
hvor einstakur av okkum hevur rætt til at krevja, at
ferðslan og ferðsluumhvorvið er trygt. Og hetta verður
eisini gjørt. Eitt vanligt domi um hetta er, at foreldur
seta fram krav um, at skúlavegurin hjá barni teirra
skal gerast tryggari - ella at ferðsluforðingar skulu verða
gjørdar í íbúðaroki at minka um ferðina á bilum
Eitt er at krevja og ynskja, annað er veruliga at fáa
framt í verki. Um vit nú t.d. tosa um ein vandamiklan
skúlaveg, so skal tann, sum eigur vegin ella okið
rundanum, t.d. kommunan, vera sinnað at gera broyt-
ingina. Tí, at tað er jú tann, sum eigur vegin ella okið
rundanum, sum kemur at gjalda tað, sum tað kostar
at gera broytingina.
Royndirnar vísa, at tað at gera broytingar í vegaum-
hvørvinum, vanliga ikki er nakað, sum verður framt
eftir einum degi, heldur ikki eftir tveimum ella trimum
Hin einstaki, sum vil hava einhvørja broyting framda
má tí vera sinnað ella vera sinnaður at nýta orku og
vera áhaldin, kanska yvir eitt longri tíðarskeið. Jú fleiri
argument tú kanst fora fram, jú sterkari stendur tú, og
tað er ikki verri, um tú fært fleiri í tín part, t.d. grannar
og onnur
Tað er meira enn so møguligt, at just títt uppskot kann
vera havnað av fakkunnleikanum, t.d. av verkfroðing-
um hjá eini kommunu. Og fakkunnleikin skal sjálvsagt
hava sín rætt og dugir mangan at síggja stoðuna frá
einum heildarsjónarmiði, sum vanligi borgarin ikki
hevur meguleika til. Men fell íkki í fátt, hin einstaki
borgarin er - í gásareygum - >serfroðingur< í sínum
egna nærumhvorvi, sum brúkari
Hetta er hin gloggi fakkunnleikin sjálvandi eisini vitandi
um, og hin gløggi fakkunnleikin dugir eisini at síggja
virði í, at borgarar kenna ábyrgd á sær og eru til reiðar
at nýta orku til at betra um vidurskiftini.