týsdagur 16. februar 1999síða 2

Ábyrgdarblaðstjóri: | Marknaðardeild: Jan Møller | Jonhard Hammer Blaðstjóri: | Dagbjørt S. Hansen Eiríkur Lindenskov Fíggjarleiðari: Blaðfólk: internet: www.sosialurin.fo Almennir stovnar og | MERSNIN: sá politiska orðaskiftið Oddagrein EIN roða á I E D a a tingi herfyri hevur fingið rættiliga nógva miðlunum. eitt nú á hesum stað. | dag ger ngmaður úr fólkaflokkinum viðmerking til okkara skriving. Tað hevur hann sín fulla rætt til, og tað kann vera, at vit hava brúkt onkur orð, sum vóru betur óskrivað.Um so er, at tingkvinnan Rúna Sivertsen hev- stendur tað enn rimmarfast, at tin wo nniskendu roðu síni á tingi sjálv hvat pengarnir ra Hvi er Almannastovan bara opin tveir tímar fyra r um vikuna. Atta tímar um vikuna kunnu oll hes æ 1 ulu tingfólk vera krittisk og fylgja við, ennu stovnarnir verða umsitnir. Og fer og virka tænastur ikki sum ætlað, eigur t. Men tá hetta verður gjørt frá tingsins so mugu påstandirnir eisini kunna prógv- 1 hava vit so ikki sæð nakað til hesi prógv. Og Spurningurin er eisini, um taðer rætt at generalisera út fra einstokum smáum hendingum. Soleiðis sum ting- kvinnan bar málið fram i tinginum, og tað er hetta Foroya fólk hoyrdu í sendingini frá SVF, kundi hetta Skiljast, sum at einki Skil er á í hesum stóra stovni, og at fólkini har ikki gera sítt arbeiði nóg gott. SOSIALURIN verður lagdur undir ósakliga at leggja eftir umrøddu tingkvinnu. Men hví sigur tingmaðurin Jógvan á Lakjuni einki um tað, sum eitt nú formaðurin í Starvsmannafelagnum hevur sagt um sama mál ella stjórin á Almannastovuni! Og hvat við oddagreinini í landsins elsta blað Dimmalætting um sama mál. Øll hava Skilt uttalilsini a tingi sum eitt óverdugt álop á tey, sum manna Almannastovuna. Tað er eisini ov lætt sloppið fyrst at leggja eftir stovninum fyri síðani at siga, at hetta var ikki álop á fólkið. Sjálvandi eru fólkini á einum hvørjum stovni tað, sum stovnurin stendur fyri A skipanin kundi verið oðrvísi her og der er so eitt Men samanumtikið eru tað fólkini á einum stovni, sum umboða tað, sum stovnurin ger. Tí kemst ikki uttan um, at eitt alop á ein stovn eisini er eitt álop á tey fólk har starvast og ikki bert á eina skipan. Annars er tað at fegnast um, at starvsfelagin hjá RS, Anfinn Kallsberg, løgmadur í blaðnum Nýrit tekur starvsfólk í forsvar, tá hann vísir á, at torgreiddar lógir krevja bæði nógva tíð og arbeiðsorku og hann sigur víðari: „Vit hava sjálvi sett hesar lógir í gildi í Føroyum og ofta uttan at hugsa um tær umsitingarligu avleiðingarnar av hesum. Tað er alneyðugt, at vit, bæði politikarar og embætisfólk, hugsa um tað fo.royska samfelagið, taka útgangsstoði í tí og tillaga okkara lógarverk eftir okkara egnu umstoðum“. Saklig orð søgd av einum umhugsnum løgmanni. Tað er í hesum anda, at vit hava funnist at tí, sum RS segði á tingi. Hon átti at havt tosað við AK heldur enn at sett seg við lið ÓB. Sosialurin Sveinur Tróndarson Áki Bertholdsen, Turið Kjølbro | Niclas Johannesen | Dagfinn Olsen : John Johannessen I ítróttarskrivari: Emil L. Jacobsen Myndamenn: Jens Kristian Vang Alvur Haraldsen Utgevari, uppseting og prent: Sp/f Sosialurin Bústaður: Argjavegur 26, Argir Eitt »Ooseriøst« blad I ikki færri enn trimum odd- agreinum hesa seinastu vik- una hevur Sosialurin øst seg upp og spilt Rúnu Sivertsen og onnur fólkafloksfólk út orsakað av einari lítlari við- merking. sum Rúna hevdi í tinginum í samband við orðaskiftið. tá ið uppskotið um grundlógarneynd var til viðgerðar Í hesum orðaskifti varð sum vera man eisini komið inn á spurningin um ratio naliseringar av tí almenna sektorinum. og í einum aft ursvari í samband við. at hon eisini heyði víst á, at neyðugt er at fara inn at hyggja at almannaloggåv- uni - eg hugsi tað var ein viðmerking til Kristian segði Rúna nøkur orð um tað. sum er so pura rætt: at tað líkist øngum, at fólk, 10 ikki hava hjálp fyri neyðini. skulu fáa hana. meðan onnur. sum Magnussen veruliga hava brúk fyri hjálp. ofta ikki fáa hana. Eisini vísti hon á. at tele- fonin er opin alt ov stutta tíð á Almannastovuni Hetta hava fjølmiðlarnir. og serliga Sosialurin, fingið til at vera eitt óndsinnað á- lop á starvsfólkini á Al- mannastovuni. Og tað eru ikki hissini orð. sum hesin »peni« og sjålvrættvist odd agreinsskrivarin á Sosiali num brúkar um Rúnu og onnur fólkaflokstólk. - Ja. vit eru grov, ósaklig og nið- urgerandi, sigur Sosialurin Vit undirgrava almennar stovnar. Eiturssáðið frá for- manni floksins er far: at spíra í teimum nýggju og ungu tingfólkum floksins. Vit vanvirða tey. sum ar beiða á Almannastovuni. Q.s.fr.. o.s.fr. Eg haldi, at Sosialurin, sum ger seg upp til at vera eitt »seriøst« blad, skuldi skammast! Í fyrsta lagi var viðmerk- ingin hjá Rúnu Sivertsen als ikki eitt álop á starvsfólkini á Almannastovuni. so alt hetta gorið og gallið hjá Sosialinum er tað reina tvass. Rúna vildi vísa á, at skipanin, lógir og reglur tí- verri eru soleiðis, at tað í mongum fórum eru tey, ið veruliga eru illa fyri. sum ikki fáa ta hjálp. teimum tørvar, meðan frisk fólk sum til dømis bara orsakað av at tey ikki eru gift, fáa hjálp til bæði eitt og annað - etsini hóast tey liva saman sum gift! I øðrum lagi haldi eg, at vit, sum hava valt at arbeiða hjá tí almenna - tað veri seg á skrivstovum, í skúlum ella aðrastaðni - mugu tola, at ljóskastarin verður settur á okkum vidhvørt, og at kannað verður eftir, um tað, Vit gera, er nog gott Postadr: Postsmoga 76, | 110 Tórshavn Telefon: 311820 Telefax. 314720 e-mail: post & sosialurin.fo MR | I triðja lagi haldi eg. at Sosialurin, ístaðin fyri at reingja tað, sum Rúna Si- vertsen segði og spilla hana út tyri ollum Føroya fólki. átti at farið og kannað, um ikki okkurt er um tað, sum hon segði! Men tað hevur Sostalurin sjálvandi ongan áhuga fyri. Endamálið hjá honum er jú bara at spilla Fólkaflokkin út og at skammrósa almenn- um starvsfólki! 12. feb. 1999 Jógvan á Lakjuni, løgtingsmadur Teir vilja tiga alt i hel… g takka Frits Johannesen fyri eina stak góða sending, og sum altíð er hann greiður og positivur í sínum sendingum. takk fyri Frits Síðani skal eg takka Arn- stein Niclasen fyri hansara stak góðu. væl undirbygdu og eftir míni metan passal- iga speisku greinum. Tað er Oført, at tå heldur áfram at viðgera stovn tín og sóknast eftir, hvat ið er ella var gal- ið. Túsund takk fyri, eg hyggi í hvort blað um okk- urt er frá tær. Men eitt er sikkurt Arn- stein, teir brúka bara eina metodu, og tað er at >tiga fólk ihel«, eg havi so ikki sæð og sakni ikki vid at síggja nakað uppá skrift frá avvarðandi myndugleikum sum kann rættvísgera teir. Sat og lurtaði eftir Finn- boga Arge í UF har hann fanst at sínum landsmonn- um, ið áttu nógvar pengar. at teir ikki vildu seta hann sum risikovilligan kapital, hann greiddi frå. hvussu hann gjørdi á Sejerø, >tað er spell, at tað ikki eru fleiri føroyingar, sum eru so dummir sum eg< hansara egnu orð, hann misti allan sín kapital. Eg meini tað Fyrst skal e kann verða eitt sindur vanskiligt í einum so lítlum samfelag, vit eru jú so fá. men eg vænti ikki. hann finnur nakran í Fólkaflokk- inum. Síðani til Anitu á Fríðr iksmørk, royn nú og halt fast um stóðu tína í málin um um vaktarskipið. lat teir, sum ganga í buksum og onga støðu hava til nakað, ikki trumla teg niður, statt stinn. Lat okkum ikki fáa 80'ini umaftur, vit bygdu og bygdu í Noreg. landskassin veðhelt. og øll okkara bestu skip endaðu aftur í Noregi N aftaná at Føroya fólk hevði goldið alla skuldina. Nei, tað hevði ikki komið uppá tal nakra aðrastaðni í verðini, at landsstýrið fer út og byggir til sín sjálvs í út- landinum. Sjálvandi = skulu vit byggja í Feroyum. tað sindri, ið er eftir av skipa- bygging. má varðveitast. vit eru longu so nær tromini. at tað eisini fer at standa á á umbyggingar- og reparati- Onssiduni, tí fyri tað fyrsta so er líuð fólk eftir í hesum fakinum og so eru hesir menninir eisini í teimum árum. at teir flestu hava stutt til pensionsaldur Fad mest harmiliga er. at tað eru nakrir ungir menn, ið hava nomið sær hesa út- búgving seinastu árini, men sum aldrin hava arbeitt uppá ein »nybygning«, minnist til tað. eg kenni nakrar, ið høvdu komið aftur til fakið. um ein nýbygningur bleiv gjørdur. Arbeiðið bleiv í landin- um, skatturin bleiv í land- inum og alt ið tað so aftur førir við sær. Eg fari at biðja landsstýr- ismannin siga okkum, hvor ið situr í neyndini fyri skipa- byggingini, tað kundi verið áhugavert. Eg havi fleiri ferðir havt almenn lesarabrøv í blød- unum við fyrispurningum ul landsstýrismannin á økinum, men svar fær tú ikki, bæði til Signar á Brúnni fleiri ferðir og til Helene D. á Neystabø, men nei, tú skalt tigast í hel, tað sær út til at teirra motto. Tad skal meir til at bera eina loysing, enn at droyma um at síggja morgunsólina rísa á loysingarmorgninum, og so seta seg at bíða til fleiri smáir spírar síggjast koma undan, alt vera meðan breiðir tjóðveldismenn (í gákinum) heppa upp. menn. ið ikki eru búsitandi í Før- oyum, er heldur gjalda skatt. men sum hava familjuna her, so at Palleba og Mars- anna kunnu gjalda vegir, kloakkir, skúlar og læknar. tannlæknar, kirkjugarð og so alt tað sosiala, ið tey hava krav uppá sjálvandi. Jú, spennandi verður at síggja morgunsólina rísa tann, ið livur so leingi. N.B. Hvar er føroyska pressan, er hon øll blivin statslønt sidani Høgni Hoy- dal kom í >Nesið<? Eg spyrji bara. Tað er ikki griv- ið í einum einasta máli síð- ani, hóast tað kundi verið til eina fitta veltu hvønn dag í okkara litfagra samfelag. »Nei«, vit skulu tigast í hel Arnstein, eg vóni at tú skrivar við spískum penni nakað skjótt!!! Nu gevist eg í dag, meira seinni, tá skal Fólkaflokk- urin spretta fórið frá og kannast aftanfyri, og ikki at gloyma »kittflokkin«, ið tørnar inn vid øllum, lætta dynuna av. Tá verður tað almanna- og sosialmål. Takk fyri Dánjal Hansen EF ETTÅÅÉÉÅÉÅÉÅÉÅÉÅÉÅÉÅÉÅÅ I Veiting ur Islandi Jú tygum lósu rætt. Fyri at senda sjúklingar til Ísland kundu fingið eina passandi samsýning haðani, so skuldu danir ikki goldið alt, og vit kundu brúkt okkara egna heilsuverk til gransk- ing, tá var Oføra lætt at fáa læknar hendavegin við atliti til at gera brøgd á visunda- liga økinum. Her er so av- síðis, men friðaligt, sera gott umhvørvi, gott fyri granskarar. Tað er nú einaferð ikki hugaligt at fáast við sjúk fólk. tey blíva gomul og doyggja nú alíkavæl. Tað er nú betur at granska og so kundu vit selt urslitini, ja so kom alt at hvíla í sær sjálv- um. so komu Føroyar á ein heilt annan hátt á verðins- kortið, ja vit kundu gingið og gabbað av at vera føroy- ingar. Ikki bert at spekulera um at fingið so nógv sum møguligt av veitingum utt- anífrá. Heilsan Jákup Dalsgaard