Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-03-12, síða 11
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 12. mars 1999síða 11

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 49 — 12. MARS 1999 tíðindablaðið Ossur Mohr, listamaður: - Ein framihjårættur at - Fóroyska veðurlagið gevur mær hug og íblástur til at mála. Tað ávirk- ar meg nógv og mær dámar tað væl. Vit hava vakrar og skiftandi litir, ser- liga um várið, tá ið alt vaknar aftur og vit síggja kraftina í náttúruni. Bø- urin grónkast fyri hvónn dag, og tað at kenna angan eftir ein langan regn- dag er ótrúligt, sigur fuglfirðingurin Ossur Mohr, sum um vikuskiftið verð- ur við á tveimum listaframsýningum í Danmark TuRIÐ KløLBRO - Eg máli hvønn dag, antin tíðliga um morgunin ella seint á kveldi. Tað er um- ráðandi at vera í gongd hvønn dag, ganga nakrir dagar ímillum er ringt at koma í gongd aftur. Sum so nógv onnur havi eisini eg ein dreym um at mála burt- urav, men tað vil tíðin vísa, um tað ber til. At mála undir trýsti dámar mær væl, ser- liga fram ímóti eini fram- sýning, tí tá verður avrikið meiri spontant, sigur Øssur Mohr, listamaður úr Fugla- firði. Um vikuskiftid lata tvær framsýningar í Danmark upp við verkum hjá Øssuri Mohr. Tann eina letur upp leygardagin í gallerínum Sankt Gertrud í Keypmann- ahavn, har seks málningar hjá Øssuri eru við. Hetta gallaríið hevur sýnt fram føroyska list ígjøgnum 20 ár. Hin letur upp sunnudag- in í Galleri Munter í býnum Nordskov á Fjóni. Hetta er ein serframsýning við 20 verkum hjá Øssuri, tey flestu eru málað í ár. Fram- sýningin letur upp sunnu- dagin 14. mars og er opin til 23. apríl. - Eg kom i samband vid tey. ið skipa fyri framsýn- ingini á Fjóni, fyrstu ferð eg hevði framsýning í Dan- mark. Tað var í 1994. ein sensurerað framsyning, har eg fekk tríggjar málningar við. Tá kom eg í samband við nógv fólk og fleiri gall- erí, og síðani tá havi eg ver- ið við á 2-3 framsýningum í Danmark á hvørjum ári bæði einsamallur og saman við øðrum. - At sleppa við til eina danska sensureraða fram- sýning ávirkar ein nógv og áhugin veksur av tí sama. Í 1995 var eg við á eini fram- sýning í Suðurjútlandi sam- an við øðrum listafólkum bæði úr Føroyum og í Dan- mark. Hetta var ein stór framsýning, eg hevði 35 málningar við, og eini tús- und fólk vóru á framsýning- ini fyrsta dagin. Eg eri vorð- in væl móttikin á øllum framsýningunum í Dan- mark og havi selt heilt væl. Sterku litirnir og serliga ljósið í Føroyum, ið sæst aftur í málningunum, hug- taka danir. Eg eri sloppin frá at gera nakað søkjandi ar- beiði fyri at sleppa framat Tað eru tiggju ár síðani Øssur Mohr byrjaði at mála, og síðani 1994 hevur tikið lut á ári í Danmark at sýna fram og tað er av tilvild, sigur Øssur Mohr. Møguliga eri eg ov tradisjónellur Ætlanin hjá Øssuri er at hava eina framsýning í Før- oyum í ár ella næsta ár. Hann hevur tikið lut á trim- um Várframsýningum i Listaskålanum og á øllum Olavsøkuframsyningunum sidani 1991. - Fyrsta framsyningin eg tók lut á var Olavsøkufram- sýningin í 1991. Tá sendi eg sjey málningar inn og ein slapp við. Tá ið hesin so varð seldur fekk eg hug at halda fram at mála. Eingin av málningunum, ið Øssur sendi inn til Vár- framsýningina í Listaskála- num, sum læt upp fyri eini viku síðani, slapp ígjógnum nálareygað. - At hava sensureraðar framsyningar i Føroyum dåmar mær væl, men eg haldi ikki, at tad er rætt, at folk i myndlistafelagnum i Føroyum velja út. Tey eru heilt greitt ógegnig, tey kenna væl hvønn annan og velja verkini hjá hver ødr- um út. Tað átti ikki at kosta ov nógv at fingið fólk aðra staðni frá at valt út. Fram- sýningin hevði avgjørt verið betri um so var. - Eg síggi avgjørt fram- brot í í føroy sku myndlistini. Okkurt nýtt kemur alla tíð- ina fram, og meiri ella minni ávirkar tað framsýn- ingarnar sum eru. Tá ið tú finnur uppá eitthvørt nytt, sum eingin hevur verið frammi við, vekur tú ans og hevur góðan møguleika fyri at verða upptikin til fram- sýningar. Eg vil ikki siga, at nýggju rákini, ið eru frammi, siga mær so nógv. - Møguliga eri eg ov trad- isjónellur, eg máli landsløg og havi ikki beinleiðis hug Málningarnir eru ikki heilt abstraktir, men teir eru meiri abstraktir í dag enn teir vóru í byrjanini. Eg miði ikki eftir, at mynd- irnar skulu líkjast motivi- num, sigur Øssur Mohr, listamaður Mynd: Alvur Haraldsen vaksa upp í Føroyum til at finna uppå nakad ann- að. Fert tú á framsýningar í Danmark finnur tú fáar málningar av landsløgum Dámar væl føroyska landslagið - Veðurlagið í Føroyum á- virkar meg nógv og mær dámar tað væl. Vit hava vakrar og skiftandi litir, ser- liga um várið, tá ið alt vakn- ar aftur og vit síggja kraftina í náttúruni. Bøurin grønkast fyri hvønn dag og til dømis eftir ein langan regndag at kenna angan er ótrúligt og hetta kanst tú bert fola í Før- oyum. Ég haldi, at tað for- oyska veðurlagið er veld- ugt, eitt nú teir ljósglottar tú upplivir ein gráan summ- ardag. Teir vara kanska bert nøkur få sekund, so eru teir burtur aftur. Tað gevur mær hug at mála. Eg taki tað sum ein framihjårætt, at eg eri vaksin upp í Føroyum. Allir málningarnir á fram- sýningunum hjá Qssuri í Danmark í hesum døgum eru landsløg - Seinnu årini havi eg fyri tað mesta fingist við at mála landsløg. Í byrjanini málaði eg figurativar myndir, ofta móður og barn og fólk ann- ars, men tí eri eg farin burtur frá aftur. I 1993 var Øssur Mohr á listaskúla í Holbæk og har hevði hann ein finskan mál- ara sum lærara - Hesin lærarin, sum var ein kvinna, tosaði nógv um hetta, hví ein málar og hvat ein vil við tí, ein málar. Tá byrjaði eg at mála tey mot- ivini, eg máli í dag, og fór 2-3 framsýningum á hvorjum Mynd: Alvur Haraldsen so við og við at arbeiða meiri við litunum, serliga teim sterku, og tað eru teir, ið gera av, hvussu myndin verður - kanska meiri enn sjálvt motivið. Málningar- nir eru ikki heilt abstraktir, men teir eru meiri abstraktir í dag enn teir vóru í byrj- anini. Eg miði ikki eftir, at myndirnar skulu líkjast motivinum. Eg vil kalla málningarnar hjá mær eks- pressiónistiskar og kubist- iskar, sigur Øssur Mohr. Yndismotivini hjå Øssuri er heimbygdin Fuglafjørdur og Elduvik, har hann er nógv um summarið. - Hesi motivini havi eg brúkt øll árini, eg brúki tey framvegis og verði ongantíð liðugur við at mála tey. Í grundini málar man sama málningin alla tíðina og tað er tað, sum ger tað spenn- andi, tí hóast tú málar sama motiv, verður eingin máln- ingur líka. Tað eru tíggju ár síðani Øssur Mohr byrjaði at mála. Hann gekk í kvøldskula í tvey ár hjá Jóannes S. Han- sen í Runavík, har hann lærdi at tekna. - Sum barn teknaði eg ikki meir enn onnur børn gera. Eg heyði Frits Johann- esen sum lærara í 10 ár í folkaskulanum, og eg minn- ISL, at tå ið vit høvdu smid kundi hann taka blokkin fram og tekna. Tað hevur uttan iva ávirkað meg til seinni brúk. Tá ið eg so fór í kvøldskula gjørdist eg meiri og meiri bitin av at mála. sigur Øssur Mohr at enda