týsdagur 16. mars 1999síða 17

Nr. 51 — 16. MARS 1999 ítróttar Neistin setti StÍF út um heiðurs- merkini Hondbóltur: Strandakvinnur megnaðu ikki at gera nakað við eitt uppsett Neistalið, sum var betri enn SUF Neistin-StÍF 19-15 (7-4) SVEINUR TRONDARSON Neistakvinnurnar gjørdu sina skyldu fyri framhald- andi at verða við i stríðnum um silvurheiðursmerkini. Tær vunnu dystin móti StÍF, sum liggur á fjórða plássi og við hesum sigrinum hava tær nærum tryggjað sær bronsuheiðursmerkini. Endaliga úrslitið kann gerast, at Neistin vinnu silv- ur, men so skal Stjórnan tapa ein dyst meiri enn Neistin. Í dystinum sunnudagin. var tað Neistin, sum legði harðast fyri. Tær komu fram um beinanvegin, og tær hildu stílin allan vegin igjøgnum. , Einastu ferð StIF hevði samband aftur við Neistan var tá Sóley Mikkelsen javnaði til 1-1, men eftir tað fekk Neistin fýra mál með- an StIF bert fekk eitt. Annars má sigast um fyrra hálvleik sunnudagin, at hann var sera málfátækur. SUF megnaði bert at skjóta Susan Brockie, Neistin, og Hanna Thorleifsson, StiF fýra mál upp á 30 minuttir, og tað er heilt einfalt ov vánaligt í fyrstu deild. Ikki tí, sjey mál í einum hálvleiki er heldur einki bragd, men tað var so nóg mikið til at hava munin. Hinvegin kunnu fáu málini eisini verða tekin um gott verjuspæl, men hóast tað, so er tað ov lítið við ellivu mál- um í einum hálvleiki. Neistin fór longur og longur frá StIF og í veru- leikanum var dysturin av- gjørdur longu tá fyrri hålv- leikur var farin. Neistin koyrdi á Neistin byrjaði seinna hálv- leik, sum tær endaðu fyrra. Tær øktu um munin niður til StIF. sum ikki megnaði at svara aftur. Strandakvinn- ur høvdu trupult við at fáa álopsspælið at koyra. og tað sást ikki á teimum. at tær nakrar fáar dagar framm- anundan høvdu steðgað Kyndli at gerast føroya- meistarar, við at spæla javnt móti teimum í høllini á Skála. StIF fekk ikki gongd á spæl sítt fyrr enn dysturin var avgjørdur, og tå var ov 17 Mynd: Álvur Haraldsen seint. Tá var Neistin framm- anfyri við átta málum og bert 13 minuttir vóru eftir at leika. Endaliga úrslitið gjørdist, at Neistin vann dystin 19- 15 og tað hevdi við sær, at tær nú eru vísar í at fáa heið- ursmerki. Spurningurin er bara hvat slag heiðursmerk- ini verða — silvur ella bronsa. Tjaldrið framvegis uttan stig Hondbóltur: Besti møguleikin hjá Tjaldur at ogna sær stig mundi óivað verða sunnudagin, tá ið kollfirðingar vóru á vitjan í Runavík, men heldur ikki hesaferð eydnaðist tað hjá tjaldursmonnum Tjaldur-KÍF 28-33 (14-13) TERII NIELSEN Tað gekk, sum tað plagar hjá teimum gulu úr Runa- vikini, tá ið teir høvdu vitjan av kollfirðingum sunnudag- in. Tjaldur heyði leiðsluna í hålvleikinum, men í seinna hálvleiki kostaði ein burt- urvísing heimaliðnum dyrt. Eitt reytt í fyrra Tjaldur byrjaði dystin best og var eisini fleiri ferðir á odda við trimum málum fyrstu løtuna. Ikki fyrr enn einir tíggju minuttir vóru eftir at fyrra hálvleiki, kom glið á spælið hjá kollfirð- ingum. Teir vóru tá aftan fyri við tveimum málum, 7- 9, men so fingu teir trý mál á rað og løgdu seg á odda 10-9. Síðani kom Tjaldur við aftur, og teir løgdu seg eisini á odda 14-13, beint áðrenn farið var til hálvleiks. Átta minuttir fyri hálvleik fekk Leif Hansen hjá koll- firðingum reyða kortið. Leif var á veg í skjótálop, men Jens Martin Knudsen hjá Tjaldur fekk hann aftur og taklaði hann nakað harðliga. Jens Martin bleiv vístur út í tveir minuttir, men hetta var ikki nóg mikið fyri Leif, sum tók og langaði bóltin í ryggin á Jens Martini. Ur- slitið var, at Leif fekk reyða kortið, men hann bleiv ikki burturvístur, sum man ann- ars kundi væntað. Tjaldur heit fram Byrjanin av seinna hálvleiki var eisini góð fyri heima- liðið. Fimm minuttir vóru leiktir av hálvleikinum, tá ið teir høvdu okt um leiðsl- una til 18-14. Um hetta mundið fekk ein av stór- skjúttunum hjá Tjaldur. Mortan Hansen, ein skaða í høvdid, tá ið hann brast í gólvið, og hetta gjørdist ein smeitur fyri heimaliðið. Kollfirðingar fóru nú at mansverja Jens Martin Knudsen, og so hevdi Tjald- ur alt ov lítið at bjóða upp á. KIF tók leiðsluna hjá Tjaldur aftur, og tá ið trettan minuttir vóru leiktir av seinna hálvleiki, vóru koll- firðingar á odda 20-19. Nú gekk aftur javnt á, men tá ið átta minuttir vóru eftir at leika, fekk heima- liðið ein dyggan smeit. Kollfirðingar vóru í álopi, og ein av álopsleikarunum hjá KIF langar til og rakar Pola Hansen beint í andlitið. Hetta hóvaði ikki Pola, og hann tók sakina í egnar hendur og fór eftir kollfirð- inginum. Hetta førdi við sær, at Poli bleiv burturvíst- ur, og Tjaldur noyddist at leika tað, sum eftir var av dystinum, við einum manni minni. Hetta útnyttaðu koll- firðingar til fulnar, hóast Tjaldur tekk Mortan Han- sen inn aftur á vøllin, og KIF bara økti um leiðsluna seinastu løtuna, so at enda- liga úrslitið gjørdist 33-28 til KIF. Ov einstáttað álopsspæl Tað var dýrt fyri Tjaldur, at Mortan Hansen fór út við skaða. Tá Jens Martin sam- stundis var mansvardur, vóru fáir. ið kundu hótta verjuna hjá kollfirðingum. Saknur var í Sverra Justin- ussen, men arbeiði hansara í lønardeildini hjá landsstýr- inum førir við sær, at hann situr til sáttmálasamráðing- ar. Dómarar úr Kyndli vóru settir at dóma dystin, men bert Birgir Sondum møtti. Tískil noyddist Andreas Jacobsen at hjálpa til við dømingini, og tað kom hann bara væl frá. Kanska átti Tíðindaskri V frå VIF = kollfirðingurin, sum fekk reyða kortið, eisini at verið burturvístur, men tað er so einki at gera við tað nú. Birgir Sondum greiddi lið- unum frá, at hann hevði ringt til óteljandi dómarar, men eingin vildi koma við Eftir omanfyri nevnda dyst kærdi annar dómar- in Vestmanna ltróttarfel- ag til HSF, fyri ikki at hava gjørt sítt til, at hann var tryggur undir og eftir dystin, har hann kendi seg hóttan av viðhalds- fólki felagsins. Ein og hver hevur rætt til at kæra, um hann ikki heldur, at alt er farið rætt fram. Men sambært regl- um hjá HSF skal kærdi parturin hava loyvi at geva eina skrivliga frá- greiðing, áðrenn nøkur stóða verður tikin. Henda mannagongd er íkki fylgd í hesum máli, við tað at HSF hevur gjørt úrskurð beinleiðis útfrá frágreiðingini hjá dóm- arunum og út frá hesum Viðvíkjandi dystinum í Vestmanna tann 28. 02. 99 hótt við at seta strong tiltøk í verk ímóti Vestmanna ltr- óttarfelag Vestmanna ltróttarfelag metir framvegis ikki. at nakað óregluligt er farið fram ella at dómarin á nakr- an hátt hevði grund til at kenna seg hóttan. og tí metti felagið ikki. at grund var fyri at koma við eini um- bering. Vestmanna Ítróttarfelag harmast áskoðaranna vegna, at teir verða lagdir undir líkt og ólíkt. sum er beinleiðis ósatt, tí vit meta okkum at hava sakligastu og hóvligastu åskodarafjøld í landinum og eru vit glað og errin av tí. Vit vóna, at HSF hevur lært av hesum máli og ikki leypur framav eina aðru at dóma. Um tað er alt hóv- astákið kring dømingina hjá Birgiri og Gunnar Gregor- iussen í Vestmanna herfyri, sum ger tað, so er tað ógvu- liga harmuligt. ferð. ti um partarnir høvdu tosað saman bein- anvegin, heyði hetta mål ongantíð blivið til tað tað blein Vegna Vestmanna Ítróttarfelag Jón Nielsen Rógvi Nielsen Andrea Nielsen Agnar Joensen Sigrid Joensen