fríggjadagur 26. mars 1999síða 4

4 tíðindablaðið … … » en Få % ” Fee e” Nr. 59 — 26. MARS 1999 Form. i Starvsmannafelagnum skilir ikki logikkin hjå Bjarna Olsen: Nú hava vit uppiborið at faa eitt herðaklapp - Vit vilja ikki verða skuldsett fyri at seta krøv, uttan at hugsa um framtíðina Er tað nakar: vil ( } íNNI } Drej f (I S hb í 5 g S > U K s KK } - >» ru i i størri CKKINE € 1 i á OKKårå Kappingatori Hetta kemst av. at í lond- t kappast við. verð- ur I við einum lønar- vøkstri uppá 2-3% um árið Hann vísti á, at hóast tað onnur viðurskifti. a seg galdandi, eig- øksturin uttanlands vera ein tydningarmikil eru nog eiðbeining hjá okkum at Hes e Sul 5 } ( 3 € súr í ag, verður avleið ingin, at fólkið rýmir til grannalondini, har lønirnar arsamtetl eru hægri Harvið missa vit eisini kunnleikan av landinum - Tí verður endin bara tann, at vit noyðast at keypa fólkið og kunnleikan aftur til landið í dýrum dómum, so hvort vit hava brúk fyri tí Gunnleivur Dalsgarð vís- ir eisini á. at tað eru ikki imirnir í Starvsmannafel- tyngja útreiðsl- 1 almenna mio er m It VEIST H Kann skada semings- royndirnar Ta0 er hetta talið, sum vit hava hildið okkum til. Tað er eisini hetta talið, sum pensjónir, lestrarstudn- e x Mm sigur, at hann sær € seriroð sum keimur IT nnað lønarvøksturin eigur ikki at Fad er ringt at finna nakran samanhang í ollum hesum og tað er ikki und arligt at spyrja, hvar logikk urin er, sigur Gunnleivur Dalsgarð. Og hann heldur, at hetta eru sera óheppin uttalisi, nú semingsmenninir royna at fáa okkum til samráðingar- borið aftur. Nógv fyri Formaðurin í Starvsmanna- miðini og hugburðin hjá privatu arbeiðsgevarun um aftur í nógvum av tí sum Bjarni Olsen foru fram Tad er nógv fyri. at vit hálvavegna verða skuldsett fyri at seta lønrkrøv fram uttan at hugsa um framtíð ina og uttan at skilja stød- und. Hvor skal siga. at vit hava onki lært at tí. sum farið. Hetta er ein undarlig niðurgerðing av okkum. Tí er tað nakar. sum hevur følt svidan av krepp- uni í nitiårunum, eru tað limirnir í Starvsmannafel- agnum. — So er tað nakað, sum vit ikki vilja. so er tað at enda í somu støðu einaferð afturat Vilt tú harvið siga. at Bjarni Olsen hevur latið tes Fr SJONarmt0, sum hann mg iga hevur sjálvur. koma framum tex fakligu sjónar miðin Fad sigi eg ikki. Men tað er eitt merkiligt sam- anfall millum tað, sum hann sigur, og sjónarmiðini hjá privatu arbeiðsgevarunum. - Ég eri púra vísur i, at sjónarmiðini hjá teimum privatu arbeidsgevararun- um viga rættiliga tungt i ti, sum formaðurin í Búskap- arráðnum førir fram. — Og eg haldi, at tað nógv fyri at skjóta okkum í skógvarnar, at vit ikki skilja støðuna. Tí er tað nakar. sum kennir avleiðingarnar av. at eitt samfelag brennur sam an. so eru tað vit Eiga at fáa eitt herða- klapp Gunnleivur Dalsgarð sigur. at tað, sum Starvsmanna felagið førir fram, er, at nú er tidin komin at geva al mennum starvsfólki eitt sindur aftur av ti, sum tey hava latið frá sær í kreppu árunum. Nú. tað aftur er farið at ganga betri í samfelagnum. haldi. eg, at tey alment løntu hava uppiborið at fáa eitt herðaklapp fyri at vit vórðu við til at bera rættiliga tungar byrðar oll kreppårini Vit eiga at fáa ein lítlan part av framgongdini í sam felagnum hest seinastu ár Ti límimir í Star il ist atturhald OT i lø ) k kro i UI 11 X i num fy i 1 ornnga M í I 183 i mál Í iv hvorki fingið ønina wWendsd ella innað. sum vit máttu átaka okkum í kreppuni, aftur Nú er framgongd í sam felagnum. og vit eiga okk ara part, sigur Gunnleivur Dalsgarð Vit spurdu eisini Bjarna Olsen. um hann ikki helt tað vera rímiligt. at limirnir í Starvsmannafelagnum fáa tað aftur. sum teir mistu í kreppuárunun Men hann helt. at tad er fortid og at tað nú er fram- tíðina, vit skulu byggja á. Tað er ov bíligt at mál- bera seg soleiðis, sigur Gunnleivur Dalsgarð. Fortíðin er við til at skapa framtíðina. — Tí er heilt sjálvsagt, at vit eiga okkara part av køk- uni, nú framgongd er í sam- felagnum, sigur formaðurin í Starvsmannafelagnum. Hesi, ið royna at sannføra fíggjarmálaráðharran, hava í nógv ár stríðst fyri at fáa tað aftur, sum tey læntu landskassanum, tá ið ringast stóð til í kreppuni. Enn er langt eftir á mál. Men nú tað er farið at ganga betri, heldur Gunnleivur Dalsgarð, at tey hava uppiborið eitt lítið herðaklapp afturfyri at tey vóru við til at bera sín tunga part av kreppuni