Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-03-27, síða 19
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 27. mars 1999síða 19

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

— ri ——— ht Selve DK Hr GI AGON AAA á Stykkið. Tí fari eg nidan hvønn morgun uttan sunn- udag, tá eg í staðin leiti mær oman í dómkirkuna til guðstænastu. Men eg havi saknað túrin í kirkjuna sunnumorgnar, nú dóm- kirkjan hevur verið stongd so leingi. Eg havi onkuntíð leitað mær í Vesturkirkjuna, men her havi eg einki fingið við av gudstænastuni, tí Vesturkirkjan hevur íkki slíka skipan. ið ger, at ein um, at hann skuldi til Dan- markar eftir hvítusunnu á skeið. ið vardi til Olavsøku, og spurdi hesin, um Olaf ikki vildi taka við skúlanum hesa tíðina. Hetta helst Olaf Krossteig, at hann sjálvandi kundi, og var tað hetta, ið gjørdi, at hann ikki gjørdist sjómaður. Eg eri jú uppvaksin í Leirvík. og har er tað nærm- ast bert sjogvurin, ið hevur nakað at siga, so tað var ikki — Í mølini undir skúlanum á Leiti var eitt so gott seiðaberg. Har plagdi eg áðrenn skúlin byrjaði um morgnarnar at fara at fiska okkum til ein dýgurða. hoyrir prædikuna í hoyri apparatinum, eins og møgu- leiki er fyri í gomlu kirjuni, harmast Olaf Krossteig Hann gleðir seg til. at gamla Havnar kirkja í næstum let ur upp aftur. so hann aftur kann leita sær oman hagar sunnumorgnar Fjølbroytt lærarayrki Olaf Krossteig hevur verið lærari i mong år, og hevur hann somuleiðis verið lær- ari mangar staðir í landin- um. Eg kom til Havnar at læra til lærara sum 18 ára gamal í 1926, og gekk eg á læraraskúla til 1929, tá eg tók prógv. Tá vardi lærara- útbúgvingin bert trý ár. Men tá eg kom út av læraraskúl- anum í 1929, vóru eingi lær- arapláss at finna nakra- staðni í landinum. Tað bar heldur ikki til at fáa pláss sum vikarur. Ti fór eg at arbeiða koyriveg. Arbeiðið á vegin millum Leirvík, heimbygdina, og Fuglafjørð var nevniliga júst byrjað tá. greiðir Olaf Krossteig frá Tá Olaf Krossteie var lið ugur arbeiða veg, fór hann á Suðurlandið at fiska Tá var lika við. at Olaf sgjørdist stómaðu hóast læraraútbúgvingi Men ðrenn túrur yrjaði so Ónáttúrligt, um eg gjørd- ist sjómaður, Olaf Krossteig Eg var lærari til Olav søku. eins og avtalad, og efur hetta fór eg til Gjåar at vera lærari fyri Kallsoy, ið tá var ungmaður. Tá eg síð- an! var heimafturkomin frá starvinum við Gjógv. ringdi próvst Dahl, ið tá var sókn- arprestur í Sudurstreymoy, til min og spurdi um eg ikki vildi fara til Kalbaks fyri lærarinnuna har, tí hon var sjúk. Sjálvandi tók eg av. og var eg í Kalbak skúlaárið út. Hetta vóru nakrir frálíkir dagar, greiðir Olaf Kross- teig brosandi frá. Sigur | — Eg havi aldri havt koyrikort, og | tískil havi eg altíð gingið nógv. | tíðindablað ynskti at gerast lærari. Sjálvandi ynskti tann ungi leirvíkingurin at gerast lær- ari í Eysturoynni. Tá eg fekk svar uppá umsókn mína. fekk eg at vita, at eg ikki hevði fingið starv í Eysturoynni, men so langt buturi sum í Akrabergi og Víkarbyrgi, sigur Olaf Krossteig stórlæandi frá. Ungi leirvíkinurin helt hetta vera ein langan tein at fara, men tók hann tó við starvinum, og varð verandi í tvey ár. Hann er einasti lærari, ið nakrantíð er settur í Akrabergi. Tí áðrenn hann varð settur, høvdu sumbi- arlærararnir nevniliga verið lærarar í Akra- bergi. Teir høvdu verið ein dag um vikuna hvor í Ak- rabergi Eitt skifti var Olaf Krossteig lærari í Norðadali og Saksun, til hann seinni gjørdist lærari á Okrum og í Lopra Hóast fleiri ferðir varð søkt eftir lærara til skúlan í Sumba, vildi eg ikki søkja, tí mær dámdi best við Vágs- fjørð. Eg vildi búgva við Tað er helst tað, ið ger, at eg eri so væl fyri hóast mín høga aldur. Soleiðis ferðaðist Olaf Krossteig til ymiskar skúlar at vera lærari fyri ymiskar aðrar lærarar eina tíð. Men tá lýst varð í Dimmalætting at tiggju ferðalærarapláss at søkja, søkti hann ettt av hesum. Hani Ir dt KOMA vóru leys vørjar! Vågstjørd, Olat Krossteig Seinni fingu sumbiar- lærararnir boð um, at teir Sigur aftur skuldu røkja skúlan í Akrabergi og Víkarbyrgi I Víkarbyrgis | or settir sum læra 51 siar bv Tiskil N við skúlanum á Nesi í Vági og hesir lógu so saman. so leingi børn vóru í skúlanum. Seinni varð Nes lagt saman við Vági, greiðir Olaf Krossteig frá. Eg byrjaði sum lærari í Suðuroynni í 1931 og flutti norður til Havnar í 1975. men okkurt styttri tíðar- skeið var eg lærari í Norða- dali og Saksun. Tó var eg longstu tíðina lærari á Okr- um og á Leiti. Eitt skifti var eg eisini lærari í Vági. men mær longdist inn aftur. til at sleppa at flóta í báti. Øl tey fimm árini, eg var í Vági. var eg bert einaferð úti og dyrgdi og einaferð var eg og skjeyt. So tá lærarin 10 tå var á Leiti mátti fara frá vegna tuberklasmittu. var eg skjótur at søkja Gubbi at øllum Lá Olaf Krossteig starvaðist sjørdist gubbr at har bleiv doypt. Og tann, ið álvur Tað var nevniliga ikki so ofta. at prestur kundi koma. og tr var tað sum oftast deknurin. ið doypti Harafturat = var Olaf Krossteig eisini urguleikari Hann hevur verið urguleik- GOyYpu. tað var hann Olaf Krossteig undir liðini á konuni, Estrid FI sum somuleiðis er virkin OSI SIR DØR aiu! ari í kirkjuni vid Gjógv og somuleidis i Sumba, so ikki kann sigast annad, enn at Olaf Krossteig hevur verið fjøltåttadur innan kirkjuligt arbeiði. Í kirkjuni á Leiti starvaðist hann bæði sum urguleikari og sum deknur samstundis. Tá Olaf starvaðist sum lærari í Vági, var hann eisini fleiri ferðir deknur í Vágs kirkju. Í sínum starvi sum urgu- Nr. 60 - 27. MARS 1999 ur fyri hann er møguleika at røkja tað itriv, 10 honum altid hevur dåmt líka væl. Hann gleðir se; hvønn morgun ul túrin nið an á Stykkid, har hann fóði ar tey bæði veðurlombini og tær tiggju hønurnar. Hann tekur skemtiliga til orðanna at hetta er eitt gott itriv, tí tað gevur eisini mat til hús- ið. Hann fær bæði egg o; skerpikjøt burturúr Fyrsti kaflimunnurin, — Hugur mín fyri seyðahaldi hev- ur altíð verið stórur. Verfaðirin á Økrum átti nógva jørð, og í hes- um sambandi tókst eg nógv við seyð ta tíðina, eg var lærari har suðuri. Mamma mín var bónda dóttur, og eg var vanur at fáast við neyt og seyð. PO 1 1 fle; ri i spætt ti 11011 Stor Druk sm mo C og varð hann tiskil eisin PI koloniharahús | boðin vid til eina rug ppi á Stykkinur Eft brúdleypum kaffimuni VUT } n ul einaferð mill Einaferð í grinda- in ellivu og hålvg dråpi i Sandágerði Nå gongur hann buss Hóast Olaf Krossteig altíð stedgiplåssid við Vegi hevur verið sera virkin, og = Langa. fyri at fáa ro hugurin fyri sjónum hevur = eitt sindur. Honum verið stórur, so hevur hann = nevniliga altíð dámt so væl bert einaferð verið í grinda- = at ganga dråpi í Sandágerði. Hetta Hóast Olaf Krossteig var tá versonurin heyði part = nærkast teimum | irað í báti. og hann tískil slapp = ætlar hann ikki at gevas við. Tó hevur hann fleiri vera virkin. Han ferðir verið í grindadrápi í = at halda fram við Osanum á Eystaru Våg niðan á Stykkið Men har suðuri var lætt ikki ætlar hann sær rði. Har dovdu eisin rhúsið á Í H Gott itriv Maf Krossteig€r sera gia0