týsdagur 30. mars 1999síða 15

Nr. 61 — 30. MARS 1999 ítróttar 15 VÍF vann br Hondbóltur: Í einum málríkum dysti í høllini á Hálsi leyg rardagin, vann VÍF ein tryggan 39-30 sigur á hoyvíkingum og ognaði sær harvið bronsuna. men eftir dystin fingu teir tó handað silvur- merkir TERH NIELSEN Tad var eitt satt málgildi, tå ið H71 og VIF spældu sein- asta dystin í hesum kapp- ingarárinum í høllini á Hálsi seinnapartin leygardagin. Ikki færri enn 69 mál blivu skotin, og av teimum fingu vestmenningar tey 39, með- an hoyvíkinar fingu 30. Sløvur dystur Tad sást á øllum brøgdum, at liðini bæði ikki høvdu so nógv at spæla fyri. Menn vóru rættuliga sløvir, og ein hópur av bóltum blivu 6- neyðugt blakaðir burtur. At menn soleiðis mistu bólt arnar í ålopinum førdi eisini við sær. at góðar umstøður vóru til skjótálop, og hetta dugdu serliga vestmenning- ar at gera sær dælt av. Skjótu vengurnir hjá teim- um, Martin Hummeland í vinstru og John Zacharias- sen í høgru, vóru sum rak- ettir fram eftir vøllinum, og teir gjørdu eisini óvanligani nógv mál í mun til, hvat teir eru vanir við. Martin gjørdist topp- skjútti hjá vestmenningum við ellivu málum, meðan John skeyt níggju mál. Teir vardi annars leingi, áðrenn nakar munur var á liðunum. Tey fylgdust rætt- uliga væl í fyrra hálvleiki, og tað var ikki fyrr enn sein- astu tíggju minuttirnar av hálvleikinum, at vestmenn- ingar fóru frá vertunum Tíggju minuttir fyri hálvleik legði Halgir Dahl-Olesen H71 á odda 11-9, men tá ið farið var til hálvleiks. vóru vestmenningar á odda 18- 14! $vartu 12 minuttirnir Í seinna hálvleiki legði heimaliðið úr Hoyvík fyri sum eitt ódnarveður. Einans fýra minuttir vóru leiktir, tå 10 teir høvdu javnad aftur til 18-18. Liðini fylgdust so eina løtu, áðrenn vestmenningar aftur fór nakað fram um. Tá 10 seinni hålvleikur var hålvrunnin, var VIF á odda við tveimum málum. 27-25. men so kom aftur lív í heim aliðið, sum fekk javnað til 27-27. áðrenn farið var und- ir seinastu 12 minuttirnar av dystinum. Eins og í fyrra hálvleiki. so var móti endanum av hålvleikinum, at VIF fór frá H71. Um tað var orkan hjá hoyvíkingum, sum bilaði, skal verða ósagt, men undir øllum umstødum, so sorl- aðu vestmenningar H71 onsu og fekk silvur Í Vestmenningar og hoyvíkingar dystaðust í høllini á Hálsi í dysti, sum gjørdist sera målrikur. V ÍF vann dystin við 39 málum móti 30, og teir gjørdust nummar trý í landskappingini í í ár seinastu løtuna av dystin- um. Teir skoraðu eftir vild í tunnu verjuni hjá hoyvík- ingum, og tá ið dómararnir, Hanus Kúrberg og Hans Thomassen, bríkslaðu dyst- in av, var VÍF framman fyri við níggju málum, 39- 30! Dysturin var ikki ein av teimum, sum man goymir leingi í minninum, tí hvorki av liðunum vóru serliga uppsett til at spæla hond- bólt, men hugsaðu uttan iva heldur meiri um at taka sær av løttum um kveldið, eftir eitt strævið kappingarár. Fingu silvurmerkini Eftir dystin skuldu vest- menningar fáa handað bronsumerkini, sum teir høvdu vunnið, men tað vísti at merkini, sum for- maðurin í HSF, Petur Ove Petersen, hanaði. vóru silv urmerkir og ikki bronsu. I- staðin vóru bronsumerkini endaði inni á Skála, har StIF og Kyndil dystaðust um seg, . (Savnsmynd) meistaraheitið menn ioru ti av ongum, medan vestmenn- ingar tóku silvurheidurs- merkini við einum smili! Ky ndils- Skála við Enn ein sigur til Neistan Hondbóltur, menn: Neistin hevur havt eina ve rruliga sigurs- gongd móti endanum av kappingarárinum, og í seinasta dystinum leygardagin var heldur ikki slakað, tå ið teir vitjaðu KÍF i Vestmanna TERH NIELSEN Tað hevur gingið sum eftir ánni hjá Neistanum seinastu hálvu av endaspælinum í hondbólti. Liðið hevur ikki verið til at steðga, og hóast teir leygardagin spældu ein ringan dyst ímóti kollfirð- ingum í Vestmanna, so var hetta tó nóg mikið til vinna dystin. Løgdu hart út Neistamenn høvdu avgjørt. at teir vildu royna at punkt- era kollfirðingar beinan vegin í dystinum, og teir bláu úr Havn fingu eisini eina flúgvandi byrjan. Fyrstu minuttirnir vóru kanska eitt sindur javnir, tí tá 13 átta minuttir vóru leikt- ir, var Neistin á odda 6-5, men so fóru havnarmenn- inir av álvara frá kollfirð- ingum. Neistin fór frá 6-5 heili 13-5 5 upp á „og so mettu báðir áskoðararnir! var avgjørdui ikki. Neistin misti gejstin eftir hetta. og kollfirðingar sum eru tiltiknir fyri aldrin at vilja gevast, ein glotta, og vildu ikk geva skarvin yvir Spakuliga tóku teir seg inn aftur á gestirnar, men teir fingu tó ikki av álvara fatur á teimum aftur. áðrenn farið var til hálvleiks. Tá var Neistin framman fyri við fimm málum. 21-16. at dysturin men so var sou Kollfirðingar legdu seg á odda Byrjanin av seinna hálvleiki var eins vánalig fyri Neist an, sum endin av ú fyrra var fyri teir. Kollfirðingar hildu fram við at taka seg inn á gestirnar, og tá ið ell- ivu minuttir vóru leikur eft- ir steðgin, stóð aftur á jovn- um, 23-23. Næstu minuttirnar, til seinni hålvleikur var hålv- runnin, hevði heimaliðið leiðsluna tvær ferðir, men so steðgaði av álvara upp hjá teimum, meðan Neistin aftur tók í nakkan á sær sjálvum og fór aftur at skora nærum eftir vild Kollfirðingar vóru á odda 25-24, tá ið 15 minuttir vóru eftir at leika, men tiggju minuttir seinni vóru teir aft- an fyri 30-25! Neistamenn- inir skoraðu, sum áður- nevnt, nærum eftir vild, og tað sæst eisini aftur á mál- skjúttaralistanum. Av teim- um níggju útileikarunum hjá Neistanum var tað bert tann eini, sum einki mál fekk. Hinir átta býttu málini so kristiliga sínamillum, og tað er vert at leggja til merk- is, at sjey av teimum níggju útileikarunum skoraðu fýra mál ella fleiri hver. Dysturin endaði við ein- um tryggum 33-28 sigri til Neistan, sum uttan iva hevði endað enn longuri Bogi og hinir Neistamenninir gjørdu kál á kollfirðingum ingin var liðug vóru teir nær við fjórðaplássi frammi enn á einum fjórð- aplássi, um kappingarárið hevði hildið fram nøkur umfør aftrat. At Neistin hevur eitt gott lið, var dysturin leygardagin eisini eitt prógv um, tí hóast teir spældu rættuliga illa ein stóran part av dystinum, so eydnaðist tað tó teimum at í Vestmanna og nú kapp- (svansmynd) vinna dystin, og tå skal eis- ini havast í huga, at teir bláu úr Havn so at siga altíð hava trupulleikar ið kollfirðing- um