mikudagur 31. mars 1999síða 24

S ) SEYOG K g »niøk %. CNN - 7 ) Harkalið x Sk e vind 3 Fo { Si. Í var skuld e ) og Rasmus Ly bert Grør di. Hark ey e Jerusalem Men hetta árið vann Tom- my Seebach Hesa tíðina spældi Jógv- an annars eisini vid i donskum spælimanna- bólki. har Niels Olsen. r Vestmonnum. við. Hetta dámdi ði allur ljóðað nekulunda líka í oyrunum á Jógvani, 1 hevði verið við í t d. spælimonnunum í Hoy- dølum, men nú bleiv betri Heim og aftur í 60*ini I 1985 vendi Jógvan nøs- ina heimaftur, tå var hann, fyri at nýta hansara egnu orð. næstan blivin dansk- ari. Hann skuldi bert vera í tvey år, men tað bleiv meira Beinanvegin vóru boð eftir Jógvani og hann fór við í Vestmenn, ið skuldi geva út plátu við barnasangum. Eisini Spæl- imenninir í Hoydølum høvdu boð eftir Jógvani, ið beinanvegin kendi seg væl og undrandi sá ta Kári Mouritsen. Jógvan Telling Joensen, Jógvan Dahl og Annika Hoydal ning, 10 var farin fl nan førovska tonleikin Eisini upptøkuhølini og KN VOFU. i S € Dan > DDIIVi joevan >» Síð Boys I aOhvørt ár. Og síðani hev- ur bólkurin spælt nakar Harkaliðið eina ferð enn - í látri á gólvinum Um somu tíð. nú kemur Annika Hoydal til Feroya at ferðast, Kári flytir hendaveg og báðir navna- brødurnir Jógvan vóru i Føroyum, so tey hugsaðu, at tað hevði verið stuttligt at funnið saman, tí tey høvdu tá ikki spælt saman síðani 1979 - 80 Tað var eisini fyrstu ferð, at vit yvirhøvur vóru savnaði í Føroyum. Vit avgjørdu at royna. Hóast vit ikki vóru so nógv sam- an dagliga, so var ein ávís „kemi“, tá vit komu sam- an. Vit vóru takksom, at vit øll yvir 40 ár, kundu liggja á gólvinum og flenna. Vit høvdu nakað at geva hvor ødrum og studl- aðu hvønn annan væl, sigur Jógvan - Nóg mikið av hugskot- um var til fleiri plátur. Vit settu okum í samband við Norðurlandahúsið og fingu tvey kveld. Atgong- umerkini vórðu skrædd burtur og fólk hugnaðu sær, klappaðu og flentu Tað var ein blanding av satiru og sjálvironi. Um vit spældu so væl saman, veit eg ikki. Tað var nakað tíðindablað seinast. Vit endurtóku hetta árið eftir á Jazztestivalinum, har eis langt síðani Jógvan Telling hevdi nógv ulfar, sum vit arbeiddu við lag og hetta Dlen i 1989. Konser vóru framúr. Ein dani. ið var tøkningur, segði. at slíkan stemning hevði hann ikki sæð áður. so tað var stuttligt, greiðir Jógv an frá So varð hildið fram í 90'unum. Seinni hevur sjúka og tílíkt avmarkað hetta, so nú verður farið aftur í 60'ini, hóast nakað tað sama er galdandi har eisini, tí aldurin gevur brek. sigur Jógvan Dahl við eitt sindur av sorg- blídni. Føroyingum bilar einki Men hugsi eg meg um, so er tónleikalívið næstan altíð farið til at stuðla onkrum - mentan ella ítrótt, sigur Jógvan. Hann fegnast tó um menningina, ið er farin fram innan tónleikin í Føroyum. Og hann nevnir, at ein sær munin sera væl, tå ein hevur verið burtur, og síðani kemur aftur. - Tað hevur nógv at siga, at ein førir ein poli- tikk, ið gevur møguleika fyri undirvísing við dugn- aligum lærarum. Tíverri, so hevur kreppan gjørt, at alt er fánað nakað, og alt er vorðið dýrari. Hinvegin skal ein hugsa um lærar- arnar. Teir hava ognað sær dýra útbúgving, so fáa teir ikki umstødur, so fara teir aðrastaðir, ella í ringasta før, so loysir seg betri hjá teimum at koyra buss, sigur Jógvan Dahl, ið leggur dent á, at føroying- Nr. 62 - 31. MARS 1999 Ikast um mentapolitikk Hetta er åttanda samrødan í eini greinarød um ein føroyskan mentapolitikk, id landsstyrid i sam- | gonguskjalinum hevur sett út í kortið skal orðast | við stødi í mentunarálitinum frå 1996, Avmarkadur | marknaður. Í samrødum og greinum geva vit eitt | íkast til orðaskiftið um ein framtíðar mentapoli- | tikk. Komandi leygardag verður samrøda við Ivan Niclasen, mentunarstjóra í Sjónvarpi Føroya. á 3 Jógvan metir, at tað er av stórum týdningi. at fólk og lærarar, trívast. Ikki er óhugsandi, at tónleikurin kann gerast vinnuvegur, men bert um vit duga at halda fólkinum til. - Vit hava sæd, at tey. ið eru dugnalig, fara av land inum, sigur Jógvan, og nevnir Ola Poulsen. ið telist millum tónleika- framleiðarar í Danmark Eisini skal tað vera lokkandi hjá fólki at leita hendavegin, so vit fáa íblástur. Eg haldi, at rútm iski tónleikurin altíð hevur verið forsømdur, meðan onnur. kór og klassiskur tónleikur. verða stuðlað ødrvisi, sigur Jógvan Dahl. sum leggur dent á, um bilar einki, her er nóg- — at hann als einki hevur mikið at tilfeingi, talent imot hesum stuðli. men um nat so kundu onnur fingið »> conar i idini nakað av tí sama. - Tað er neyðugt at stuðla. eisini tí, ið vit kanska ikki skilja beinan- vegin. Vit fáa tað aftur og ikki bert í krónum og oyrum, sigur Jógvan Dahl, sum ikki hevur lagt sær nakrar fastar ætlanir fram- yvir, men sum kundi hugs- að sær til hugna og stutt- leika at trivið í nakað av suðuramerikanskum tón- leiki, saman við góðum vinfólki Log hjá Knút Olsen lof-trnum han-ga má-sarog G Em Am D G lik-kurog pran- ga, H6-ma sjógvurog bø - ur, strú-kafram - við, — B Uppi í loftinum hanga másar og likkur og pranga, ljóma sjógvur og beur, ternur strúka framvið, kri kari kri, kri kari kri. Hamari høgur, nú skýmir longu. Fjøllini fóru til gongu. Alexandur Kristiansen A