mikudagur 7. apríl 1999síða 9

Nr. 64 — 7. APRÍL 1999 tíðindablaðið | 8 rakta Tróndi, og í land komu påskagestir løgtingsmenn og min sann eisini ein, eftir øllum at dóma, sjósterk eldri dama - yvir 80 - 10 vera åvegis lil Sveits. I godum lag, smil andi og lætt vaggandi komu tey í land, og hetta boðaði, at vit helst ikki høvdu fyri neyðini at:stúra fyri túrinum suðurefur. Manningin segði etsini, at veðrið var av tí allar fagrasta, men tað er nú einaferð so, at:tað svarið far ein altíð frá manningini, um hon so er almenn ella nakað annað Ogrætt var Tururin gjørdist eina sonn frægd, ti veðrið var gott meginpartin av leidini.Mjørki var,so ikki bar til at njóta útsýni, tí tað var ikki har. Men har var so nógv ann- að at leggja ul merkis. Or- sakað av verkfalli, so var ein nú fyri fyrstu ferð ávegis við slupp millum sjóverk, togverk virkisfýsnar menn. Uppi á dekkinum var hugnaligt prát, reyp, meðan skiparin strýddist. Og tað var nakað annað at síggja ein stóran mann í oljuklæð- um og tøvdari húgvu standa og baksavid stóra bulin, ið heldur sluppini á beinari kós, enn at síggja ein skip- ara á brúnni, sttandi í fínum stóli við fremstafingri á styripinninum, meðan skjúrtan er opin niður á nalva Niðriundir var bert at ilda framat,so fekst fi ella ein biti við skerp segðist og - seg Skemt undir dekki Birgir En h Norðlýsti heyði eisin leitað sær við henda túrin, og hann veitt altíð eina góða Um tað s ella ein góð uppskrift Birgit greiddi frá vælsmakkandi skeljum, um túrin í Grøn landi, har hann júst hevur verið í arbeidsørindum og sjálvsagt, so má em av Tvøroyri geva kappingar ) er EIN goo søga neytunum úr Vági eina søgu á leiðini. Hann greiddi frá, at hann hevði sagt við våg bing, at á tey á Tvøroyri høvdu bókhaldarar. Til hetta hevði vágbingurin bert eitt ans svar, at í Vági nýttu tey bókreolir! Skemt undir dekki. men brátt sleptu vit Skúvoynni, og vindurin vaks. Fokkan,ið heyði verið uppi. mátti tak ast niður, og fleir byrjaðu at stinga trýnið upp í sjó rokið á dekkinum. Brádliga var helst heldur trongt og kvali niðriundir Men tað bert síðstu løt una, áðrenn vit komu undir land í Hvalba,at hon gjørdi stórvegis um seg, og helst var hetta líuð av miklum. Tað tók 3 tímar at pløda seg í g;ógnum tokuna av Gomlu Rætt og ul Hvalbiar. Brátt fóru menn at skim- ast, og hjá ti óroynda tyktist heldur órkymlandi, at hoyra menn rópa sínamillum; Sært tú nakað?. Nei!. Skal hon longur í stýriborð?. Eg veit ikki!! Men teir vistu! Brátt sást vitin og við dugnaligum sjó- mansskapi vórðu vit ford í trygga havn. Tekk fár manningin fyri góða ferð. Komin í bil í Hvalba, var neyðugt at fara enn hóv- ligari fram. Tjúkt var í mjørka, og tað tók rúma tíð at trilva seg millum prest arnar. Men við smakkinum av saltvatni í munninum og við einum góðum ferða minni afturat í huganum, sc ejórdi tað einki Purt einki! Maskinrúmið umborð á Johonnu. Munur er á hesum mortinum og teimum á Smyrli Gott er at vera væl ílatin, um tú ætlar tær dekspláss Skiparin á Norðlýsinum, Birgir Enni, veit altíð onkra góða sjømanssøgu Skiparin stendur við stýrisvol...