týsdagur 20. apríl 1999síða 21

| Fagnaðurin stórur Nr. 73 — 20. APRIL 1999 Íslandsferðin hjá Fuglafjarðar sangkóri: tíðindablaðið og rósini nógv á Ikki er gott at vita, um talan er um egnan stoltleika ella betri kunnleika, men íslendingarnir høvdu serliga gott at bera teimum islendsku sangunum, kórið sang. Tó var ringt at koma uttanum perlurnar úr Fuglafirði við lógum av Jógvan á Lakjuni og orðum eftir Alexander Kristiansen og Ismar Joensen Fuglafjarðar sangkór varð stovnað í 1932 og hetta er fyrsta uttanlandsferðin. kor ið hevur gjørt. Ferðin kom í lag sum liður í vinarbýar- sambandi millum Fugla Selfoss. Síðsta summar hevði kórið Hjan v Vorðukórinum. sum er sett saman av fólki úr Sel fossi og bygdunum norðan fyri — Burfell. Arnes. Flúð ir og har um vegir Blíðskapur erðin yvir varð gjørd við eiguflogfan frá Atlanic Air ways. Tað var ikki eiti á »lidskapi. ið møtti kórinum frá fyrsta degi. Mottøka var á søguliga staðnum Skál- 10lti, har borðreitt varð við rálíkari fiskasuppu. Kirkja evur staðið har meir enn 1000 ár. Síðani vóru kórlimirnir skipaðir tveir og tveir til vertsfamiljur. Í flestu forum varð gist hjá fólki úr Vorð- ukórinum, sum jú kendu fuglfirðingarnar frá Føroya- ferðini. Tað var ikki endi á blíð- skapinum, við heingikjøti, hákelling og øðrum serstak um íslendskum. Men tó var gott at hitta koddan. tí farið var um miðnátt og kórið skuldi dagin eftir (31. mars á skoðunarferð Heitir pottar El Fleiri vórðu boðin í þí tun” snimma á moreni við eleri í kantinum. tí kalt var fyrstu dagarnar var um 8 kuldastig. Potturin er lítil hylur uttandura við sera heitum vatni frá heitu keld unum. sum vóru nógvar av í økinum. Har var so heitt. at ringt var at koma niduri, hóast kuldin var nógvur Og ofta var rámur svávul- roykur afturvið. sum tú skuldi venja teg við. Men hevði tí verið niðri í, so var dagurin bjargaður. Sum sagt var ikki eiti á gestablídni og vildu vertir- nir vísa okkum sum mest, eisini heima á garðinum. sum oftast hevði nógv ross. kýr og onkrar seyð eisini. Kórið fór langa leið við bussi kringum í økinum og vit sóu Burfell. Arnes. Flúð- ir, Geysir, Gullfoss. Heklu. (sum teir væntaðu fór at goysa hvorja løtu) el-kraft verk. vakstrarhús. endur retstar víkingabúðir. o.m.a Ein av num hevði saman við verti djørvu kórlimu sínum á kavaskutara koyrt heilt uppá tromina á gos0{ inum á Heklu Íslendins urin hevði skemtandi havt munni, at i Islandi va sagt, at undir Heklu var Hel heimur: Onkur hevøi so nær opinum, at hann heyði hoyrt mannamál: men hildu seg bert hoyra danska talu. Ikki er um at tala ferðin "út í sveyt" - og kanska eitt sindur longur. Koyrdu langa leið við bussinum. til ikki kundi koyrast longur, og so við Jeepum og kavaskutara eftir ísi og kava langt eftir fjøllunum niðan til Háfoss. sum liggur 500 m uppi og fellur í fríum lofti 120 m. Hetta var serstakt og stór- fingið og tú fekst fatan av víddum og hvussu stórt landið er, tó at vit bert ferð- aðust eftir einum lítlum verið parti av landinum. A veg til Reykjavíkar koyrdu vit um søguliga staðið Tingvellir og greiddi staðkent fólk okkum frá søgu og stóðum har Fá ið vit komu til Reykja víkar var aftur long skrá fyri ymisk stød at vitja. Sjáh ndi vitjaðu vit Bláa Láni sum jú er kent baðstað. eis int við serliga hetlsugevandi vatni frá heitu keldunum Djóragarð. skovtubrevt, boulingarhøll og Perluna fingu vit at skoða umframt nog annað Ikki bert útferð: Sungið varð í Felagshúst num í Flúðir. kirkjuni í Skálholti. kirkjuni í Sel fossi. Felagshúsinum. sum hoyrir til kirkjuna á Akra nesi, kirkjuni í Hafnafirði- num og í Langholtskirkjuni í Reykjavík. sum navnframi og føroyavinurin Jón Steff- ansson er knýttur at. Skráin var fjølbroytt við tónleiki og sangi úr øllum Nordurlond- um, sum hoyrir páskirnar til. Fagnaðurin var stórur og rósini vóru nógv, ið vórðu borin kórinum. Ikki er gott Ferðasambandið var or- sakað av verkfallinum ringt, og tí mátti kórið um Vestmannasund við Silju. Mind: Dåvur Winther at vita, um talan er um egn an stoltleika ella betri kunn leika. men íslendingarnu høvdu serliga gott at bera teimum islendsku sangu num Heyr himnasmiður" og "Land, míns foður", um kórið sang. Tó var ringt at koma utt anum perlurnar úr Fugla- firði: "Páskaljóð og Summi fólk" við logum av Jógvan á Lakjuni og orðum eftir: Alexander Kristiansen og Ismar Joensen. Sangirnir vórðu sungnir av gentukori, sum er ein av sterku síðu- num í Fuglafirði. Annars vóru nógv góð og úr Fuglafirði hjá Frits Johannesen. Magnus Jacob- sen og Niels Midjord. sum 1vor á sín hátt klæða sera vøkur orð í fagrasta búna. Tann í Føroyum eftir 0ndini heimskendi Johan Hentze. sum gongur i 7. lokki, berktók bæði islend- ingar og kórsangarar við sínum heilt serliga trompet- spæli, tå 10 hann spældi solo og eisini spældi undir sam- an við kórinum. Av sonnum ein drongur við bjartari "hornframtíð". Íslendingarnir sluppu eis- int at hoyra Kingo-sang, 21 sum Niels Jacob Eliasen sera hegnis 1 Midjord og Petur iga stóðu fyri Tad var ein ikki sért erri borgarstjóri úr Fuglafirði. Hallbjøre Hansen. saman vid formanninum i Mentanarnevndini, John Heri Joensen. litillåtin sótu aftarlaga í áhoyrarafjøldini. og fegnaðust um teir mongu dýrgripirnar. sum kórið hevdi at bera. Og ikki minst, at so stórt og áhaldandi ar- beiði er lagt í hetta verk frá nógvum síðum gjøgnum nógv Harrans ár í Fugla firði Býráðið hevur sanniliga eisini tøkk uppborna fyri stuðul og beinasemi og fyri tann fløva, sum merkist av. at tað breiða kórarbeiðið. sum fer fram í Fuglafirði, verður virðismett. Endabresturin á ferðini. var sunnudagin, tá ið Fugl- afjarðar sangkór hevði kon- sert í Christianskirkjuni í Klaksvík. Á skránni. sum bar frá av íslandsferðini og páskahátíðini, var blandað kor, gentukór. solosangur., urguspæl. trompet við klav- er og ikki at gloyma King- osangur. Kórleiðari er Frits Johannesen sum