mikudagur 5. januar 2005síða 29
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 2 - 5. januar 2005
29
Nevndin hjá Føroya MC
hevur ført fram, at eg komi
fram við pástandum og
ræðumyndum, sum einki
hald hava í veruleikanum.
Til hetta er at siga, at alt,
sum eg havi ført fram, er
bygt á hagtalsliga grund-
aðar staðfestingar. At stað-
festingarnar í sjálvum sær
kunnu tykjast sum ræðu-
myndir, er nakað annað.
Annars, so er orsøkin til,
at tað júst nú hevur verið
skrivað um hetta evnið, at
løgtingsmaðurin Kári P.
Højgaard hevur lagt upp-
skot fyri løgtingið at lækka
avgjaldið
á
nýggjum
motorsúkklum. Eg skal
beinanvegin undirstrika, at
tað uttan iva er rætt at skipa
so fyri, at avgjaldið á goml-
um motorsúkklum er tað
sama sum á nýggjum, so at
fólk ikki verða eggjað at
keypa gamalt.
Tilvildarlig raðfesting
Tað, sum eg seti spurnar-
tekin við, er hví júst hetta
mál, sum hóast alt bara
umfatar eitt frítíðarítriv hjá
einum avmarkaðum bólki,
skal verða tikið fram um
lívsneyðug ferðslutrygdar-
átøk, sum mugu vera framd
sum skjótast. Tí tað er al-
neyðugt beinanvegin at
gera eina ferðslutrygdar-
ætlan fyri landið, grundað á
Nullhugsjónina.
Um
Nullhugsjónina,
ferðslutrygdarætlan
fyri
landið og ítøkilig tilmæli sí
heimsíðuna hjá Ferðslu-
trygd. (Viðm. )
Eru motorsúkklur
millum vandamestu
akfør?
At nevndin í Føroya MC
arbeiðir fyri at seta motor-
súkklur í so gott ljós, sum
til ber, er ikki er løgið.
Uppgávan hjá Ferðslutrygd
er hinvegin at hugsa um
ferðslutrygdina hjá øllum í
ferðsluni. Og fyri at fáa
trygg viðurskifti, er ofta
neyðugt at gera tálmandi
tiltøk, sum, isolerað sæð,
avmarkað frælsi hjá tí
einstaka. Fyri tey, ið duga
sær hógv, kunnu hesi tykj-
ast órímilig. Men neyðug
kunnu tey vera fyri tað.
Niðanfyri verða nøkur av
viðurskiftunum, sum Før-
oya MC nam við í við-
merking sínari útgreinað.
Hyggja vit eftir gongdini
í ferðsluni sum heild í Før-
oyum síðan 1997 (Viðm. ),
eru 19 fólk, sum hava sitið í
bili deyð av ferðsluvan-
lukku, 8 eru yvirkoyrd, ein
er deyður í motorsúkklu-
vanlukku og ein í prutl-
vanlukku. Afturat seinast
nevnda kemur syndarliga
vanlukkan sum hendi fyrsta
dagin í hesum árinum. Av
øllum hesum vóru 19 í
aldrinum 15 til 25 ár.
Verða hesi tøl sett bein-
leiðis móti hvørjum øðrum,
kundi tann niðurstøðan ver-
ið gjørd, at tað er minni
vandamikið at koyra á mot-
orsúkklu enn í bili, her er jú
1 fólk deytt í motor-
súkkluvanlukku í mun til
27, har bilur er uppi í.
Men hugsa vit okkum
um, so eru jú bilarnir nógv
fleiri og koyra hvør sær,
nógv fleiri kilometrar um
árið. Ársmiðaltalið á bilum
í árunum 1997 til og við
2004 er 18.442. Siga vit, at
hvør bilur í miðal koyrir
15.000 km um árið, eru
10,2 mill. koyrdir km mill-
um hvørja deyðsvanlukku
ella 0,1 persónur pr. mill.
persónkilometur. Í sama
tíðarskeiði er ársmiðaltalið
á motorsúkklum 213 og
verður roknað við, at hvør
motorsúkkla í miðal koyrir
3.000 km um árið (Viðm. ),
so eru 0,6 mill. koyrdir km
millum hvørja deyðsvan-
lukku ella 1,56 persónur pr.
mill. persónkilometur. Út-
frá hesum døminum kunnu
vit siga, at motorsúkklu-
vanlukkur eru 16 ferðir
vandamiklari enn bilvan-
lukkur.
Tá ið talan er um motor-
súkkluhagtøl eru Føroyar
sera lítlar og tað ber tí ikki
altíð til at nýta føroysku
hagtølini. Hyggja vit at
tølunum hjá grannalondum
okkara, síggja vit tøl, sum
siga, at tað er 20 til 50
ferðir vandameiri at koyra á
motorsúkklu enn at koyra í
bili. Tað er bara prutl, sum
er vandameiri enn motor-
súkkla. Orsøkin til hetta
seinasta er uttan iva, at tað
fyri tað mesta eru blaðung
fólk sum koyra á prutli ella
skutara.
Er talið á motor-
súkkluvanlukkum
minkandi?
Føroya MC førir fram, at
talið á vanlukkum hevur
verið minkandi í londunum
uttan um okkum.
Hetta er rætt. Um vit
hyggja 15-20 ár aftur í tíð-
ina, so er talið á motor-
súkkluvanlukkum lækkað á
sama hátt sum talið á
samlaðu ferðsluvanlukkum
eisini er tað. Men seinastu
árini er tað bara í Danmark
at talið á deyðsvanlukkum
hevur verið lækkandi. Hetta
sæst í talvuni niðanfyri,
sum sýnir gongdina í tal-
inum á deyðum á motor-
súkklu í Norðurlondum frá
1997 til 2003. Hinvegin
skal verða víst á at danir
eru ikki nøgdir við støðuna
og vilja hava tølini væl
longri niður. Tí gongur tú
inn fyri Nullhugsjónini,
sum eisini Danmark ger, er
tað sjálvandi einki at vera
nøgdur um at millum 20 og
30 fólk hvørt ár doyggja í
motorsúkkluvanlukkum.
Í talvuni síggja vit at í
Svøríki og Finnlandi er
tendensurin, at talið á
deyðsvanlukkum á motor-
súkklum hækkar. Í Noregi
svingar upp og niður, men í
miðal er støðan stórt sæð
óbroytt í tíðarskeiðinum. Í
Danmark hækkaði talið á
deyðum fram til 1999. Men
næstu tvey árini hendi stór
broyting til ta betra. Í 2002
hækkaði talið so nakað
aftur.
Tølini fyri Føroyar og
Ísland eru so smá, at torført
er at siga nakað um tey.
Men rokna vit norsku tølini
í mun til fólkatal og føra tey
til føroysk viðurskifti, so
skuldi eitt fólk doyð á
motorsúkklu í Føroyum
umleið 3. hvørt ár. Tíbetur
er støðan ikki so ring hjá
okkum. Ein orsøk kann
vera, at í Noregi eru lut-
falsliga tvífalt so nógvar
motorsúkklur sum í Før-
oyum og at hvør motor-
súkkla koyrir tvífalda talið
av kilometrum.
Seinast fólk doyðu í mot-
orsúkkluvanlukku í Føroy-
um, var í 1999 og næstsein-
ast í 1991. Í tíðarskeiðinum
1988 til 2001 vóru 22
ferðsluóhapp/vanlukkur við
fólkaskaða á motorsúkklu
skrásett hjá løgregluni.
Men talið á skaddum er
helst væl størri, tí royndir
frá øllum londum vísa, at
løgreglan bara fær skrásett
ein lítlan part av skaðunum,
sum henda.
Vandamikið á súkklu
Nevndin í Føroya MC vísir
á, at tað eisini er vanda-
mikið at súkkla og tað kann
eg bara taka undir við. Tí
soleiðis, sum vit hava skip-
að okkara vegakervið fram
til dagin í dag, hevur fyri
tað mesta bara verið hugsað
um bilarnar. Lítið hevur
verið gjørt fyri at gera tað
høgligt og trygt at súkkla,
tíansheldur at ganga. Her er
stórt arbeiðið, ið liggur fyri
framman at bøta um hesi
viðurskifti.
Fólk á tveyhjólaðum
akførum eru sárbær
Í stuttum kunnu vit siga, at
trupulleikin er, at tann, sum
koyrir á tveyhjólaðum ak-
fari er ikki vardur av einari
kabinu, sum kann taka
stoytin. Her er einki trygd-
arbelti og eingin airbag.
Tað ber til við hjálmi og
góðum verndarklæðum at
taka nakað av stoytinum,
men verri enn so allan.
Tá ið illa vil til, og ein
motorsúkkla og ein bilur
renna saman, so gongur tað
í mestan mun út yvir tann,
sum er á motorsúkklu, utt-
an mun til hvør í veru-
leikanum gjørdi mistakið.
Mangan er tað so, at bilfør-
arar yvirsíggja tey tvey-
hjólaðu akførini. Men vit
koma ikki uttan um, at tað
eisini ofta er so, at tað verð-
ur koyrt sera skjótt á motor-
súkklu, og tað er í sjálvum
sær sera vandamikið.
Tað er uttan iva rætt, at so
leingi sum at tað bara eru
tilkomin fólk, ið koyra
motorsúkklu sum frítíðar-
ítriv av og á onkrar dagar, tá
ið veðrið er gott, er helst
ikki hin stóri vandin á ferð.
Men verða tað fleiri ung,
sum koma at koyra á mot-
orsúkklu, so er orsøk til at
vera bangin um gongdina.
Men alt annað líka, so
sleppa vit ikki undan tí
veruleika, at jú fleiri sárbær
akfør vit fáa á vegirnar, jú
fleiri álvarsligar vanlukkur.
Nýggjar motorsúkklur
í mun til gamlar
Havi longu áður víst á, at
ein nýggj motorsúkkla er
tryggari enn ein gomul og
at tað er burturvið, at tað
skal vera bíligari at keypa
eina gamla. Og hetta er júst
kjarnin í málinum.
Spurningurin, sum støða
eigur at verða tikin til er tí,
um avgjaldið á nýggjum
skal lækka ella um av-
gjaldið á gomlum skal
hækka.
Alt annað líka, verður tað
generelt bíligari at keypa
motorsúkklur, so kunnu vit
ganga út frá, at fleiri mot-
orsúkklur koma til landið.
Og jú bíligari, jú minni
verður seriøsa motivatiónin
aftan fyri keypi. Kann
eisini vera, at vit fáa yngri
keyparar. Hetta er sjálvandi
ein pástandur, men hann er
grundaður á tað, sum van-
liga hendir tá vørur verða
bíligari.
At prísur og útbreiðsla
hevur nakað við hvørt ann-
að at gera vísir frágreið-
ingin sum Transport Økon-
omisk Institut í Noregi gav
út á vári í 2004, sum eisini
Føroya MC sipar til. Har
verður víst á, at títtleikin á
deyðsvanlukkum í árunum
1985 til 2001, har tungar
motorsúkklur vóru uppi í,
fall frá 4,2 persónar pr.
mill. persónkilometur niður
í 0,9. Men tað, sum Føroya
MC ikki nevnir úr frá-
greiðingini er, at sum
orsøk til gongdina verður
nevnt, at nú er tað ein meira
peningasterkur og tilkomin
kundabólkur, sum keypur
tungar motorsúkklur. Í 80
árunum var tað vanligari at
fíggja keyp av motor-
súkklum við láni, meðan
fíggjarliga afturgongdin í
90 árunum førdu við sær, at
hetta gjørdist minni vanligt.
Gott hevði sjálvandi verið
at bara nýggjar motor-
súkklur koyrdu á vegunum
og at tað bara vóru tilkomin
avbalanserað
fólk,
við
góðum koyriførleika, sum
koyrdu tær. Og sjálvsagt
skuldu hesi verið í hjálmi
og serligum trygdarklæð-
um, - sum einki avgjald átti
at verið á.
Og sjálvsagt skal aldurs-
markið fyri at koyra stóra
motorsúkklu vera 21 ár.
Eg vil enda við at vísa á,
at tá ið vit gera lógarbroyt-
ingar sum ávirka ferðsluna,
eiga vit at gera tað í sam-
svar við eina ferðslutrygd-
arætlan,
sum
sjálvandi
hevur Nullhugsjónina sum
grundarlag
Tórshavn hin 3. januar 2005
Jón Kragesteen
Motorsúkklur enn einaferð
Deyð á motorsúkklu í Norðurlondum 1997 til 2003 (viðm. )