fríggjadagur 7. mai 1999síða 22

22 Jakup vardi skansan til ug Eg var púra vísur í. at vit fóru at vinna móti FCK í Parkini, sigur landsliðsmálverjin, og metingin hjá honum helt Jan Dam og Jákup Mikkel- sen spæla báðir fótbólt í Herfølge. Higartil hevur Jan Dam bara spælt á U-23 hðnum. tí alt hevur ikki sum vit søgdu í blaðnum i gjár — verið í lagi við spæli- Men nú eru við i fr y 1 | I ONEIN uppa plass. »e so fer Jan Dam at spæla ) liðnum i Danmarksseri- »g ao er IKKI eingin NOSUICIKI ÍV it hann els erður s1ø9913 I SUDET- g Í VEIT av Stuð- n riinim í vertiini hr SS I 1 1 1 Ir 1 ØL Henrik Lykke el leik na. Men nu fåa vit sigg1a, ÁVUSSU lað verður Jan Dam og Jákup Mikk- elsen hava eisini tað til fel- ags. at teir ganga í sama læraraskúla. og so eru teir eisini grannar, og tað vil siga, at teir síggja ikki so lítið til hvønn annan Tað vil so vera, at teir tosa nógv um fótbólt, og upp- undir vitjanina hjá Herfølge í Parkini hava teir tosað um líkindini fyri einum hampu- ligum úrsliti. Jan Dam var bjartskygdur og roknaði við tapi uppá fleiri mál: Í tí vóru vit ósamdir. Vit hava ikki vunnið á heima- vølli í år, og einasti sigurin hjá okkum á útivelli var í ðrum umfari eftir vetrar- stedgin, tá vit vunnu 2-1 móti Aarhus Fremad. Men eg kendi meg púra sann- førdan um. at vit fóru at vinna móti FCK í Parkini. og tað gjørdu vit eisini. Men hví vart tú so sann- førdur um tað? Royndirnar hjá okkum í Parkini hava verið góðar Tað tykist sum um spælar arnir eru serliga uppsettir. Í fjør vunnu vit. og sjálvsálit- ið var í lagi. tá vit fóru á vøllin hesa ferð. sigur Jákup Mikkelsen við ItrOttarsosi- alin Tað var sera gott lag í um- klæðingarrúminum hjá Herfølge aftaná 1-0 sigurin á FCK, har var ein rúgva av tíðindafólkum. og ein tann. sum tey flokkadust mest um, var føroyski landsliðs- målverjin, sum hevði fleiri góðar bjargingar, og enn eina ferð heyði undirstrik- að. at hann telist millum bestu málverjarnar í Dan- mark. Var kløkkur Tá tað leið fram móti end- anum á dystinum fór Jákup um koll. tá hann fór úr mál- inum og út eftir bóltinum. sum var á veg út av vøllin- um. Tað sá einki vandamik- ið ut, men føroyski lands- liðsmálverjin varð liggjandi í einar tríggjar ella fýra min- uttir. og har komu fleiri til fyri at geva honum viðgerð. Tað var ikki frítt, at eg var eitt sindur skelkaður. Eg dugi ikki at siga, hvat tað var. sum hendi. men kanska var tað bara ein bokkur. sum eg datt um. Fyrsta hugsanin var. at nú var knæ- ið farið, og meðan eg lá har hugsaði eg. hvussu ræðuligt tað var, um ettt liðband ella kanska krossbandið var far- 10. Tibetur vísti tað seg bara at vera okkurt lítið í fótliðn- um. Eg eri eitt sindur eymur nú aftaná, men eg rokni við. at tað fer at bera til at venja í morgin, tá vit fara at fyri- reika okkum til Vejle kem- ur at vitja sunnudagin, segði Jákup Mikkelsen eftir dyst- arlok mikukveoldið. Tá vit orðaðu við hann at fáa eina mynd av honum saman við restini av familj- uni var tað gamaní. Vit fóru at leita og funnu tey millum pressufólkini. Einki er at siga til, at lagið var gott. Herfølge hevði vunnið, og Jákup Mikkelsen hevði ver- ið ein sannførandi síðsti NR. 85 - 7. MAI 1999 Heldur ikki hesaferð eydnaðist tað Toda Jónsson at skjóta mål móti Jákupi Mikkelsen skansi. Um vit í hesum provtøkutidum skuldu giv- ið honum karakter, so hevði tað verið upp móti ug — um tað ikki hevði verið eitt reint ug, sum tey plagdu at siga. — Jú, tað gekk hampuliga væl, men so skal leggjast aft- urat, at teir høvdu ikki nógvar royndir móti málin- um, og tá teir móti endan- um fingu bóltin framvið mær, so var eg so heppin, at ein av verjuspælarunum, Kenneth Kastrup, bjargaði å strikuni. Verjuspælarin er beiggi til mannin, sum skoraði sigurs- målid fyri Herfølge. Mål- skjúttin var Jimmy Kastrup, og tað vóru bara farnir fimm minuttir, tá hann skoraði málið. sum seinni vísti seg at hava virði av trimum stigum, og sum varð mett at vera besta málið í teimum sjey dystunum í superliguni = mikukveldið. Jens Madsen stakk bóltin fram ímillum tveir verju- spælarar hjá FCK, og so var mál. K fór í kolkjallaran Brian Laudrup ásannaði, at hann hevði ikki roknað við, at avrikið kundi verða so ússaligt 8.600 áskoðarar vóru í Parkini mikukveldið. Og skulu vit meta út frá litun- um á turriklødum, húgvum og troyggjum. so vóru kan- ska 8.500 viðhaldsfólk hjá FCK. Eftir avrikið í Aal- borg bæði vónaðu og rokn- aðu tey við, at teirra lið Byens hold, sum tey siga í Keypmannahavn fór at reisa seg, vinna og harvið í fyrstu atløgu at halda tørn um fjórða plássið, sum ber atgongumerkið til UEFA Cup við sær. Men tað gekk beint tvørt- ur ímóti tí, sum FCK við- haldsfólkini høvdu vónað. Herfølge átti ikki so mong viðhaldsfólk í Parkini, men konan, sonurin og foreldr- ini hjá Jákupi Mikkelsen og hini, sum ikki hildu við FCK, fóru væl nøgd til hús. Herfølge fekk eitt mál, tå bara fimm minuttir vóru :arnir, og tað var nóg mikið móti einum tannleysum og viljaleysum heimaliði. sum aftur mikukvøldid misti í kappingini um pláss í Eu- ropa. Fyri FCK var tað heldur ikki heppið, at báðir álops- menninir noyddust at taka seg úr dystinum, tí teir vóru skaddir. Todi Jónsson fór út, tá 28 minuttir vóru farnir, og tá 70 minuttir vóru farn- ir, fór Brian Laudrup út, tí hann hevði fingið ein vøddaska0a. Síðani hann kom aftur til Danmarkar hevur Brian Laudrup ikki fingið frið fyri tíðindafólkunum. og tað fekk hann heldur ikki i fyrrakvøldid. Men vit noyddust at bíða leingi. áðr- enn fyrrverandi heims- stjórnan kom úr umklæð- ingarrúminum, har tað segðist. at stjórin í FCK. Flemming Østergaard, hevði givið spælarunum ein orduligan vals fyri tað, teir høvdu gjørt ella rættari sagt ikki gjørt! Og tá hann endiliga hitti pressuna, var Brian Lau- drup ærligur og bersøgin: - Eftir 1-0 tapið í Viborg roknaði eg ikki við, at tað fór at bera til hjá okkum at sýna eitt vánaligari avrik, men nú má eg bara stað- festa, at avrikið í kveld var vánaligari. Stutt sagt riggar einki, sum tað skal. Sjálvs- álitið er burtur, og tað tykist næstan sum um okkum tørvar eina uppskrift uppá eitt undur. Veldug misnegd Tað var ikki bara Brian Laudrup, sum var misnøgd- ur við avrikið hjá FCK. Tá dómarin bríkslaði fyri síð- stu ferð hoyrdist væl á áskoðarafjøldini, at hetta var ikki tað, tey vóru komin eftir, og fløgg, húgvur. troyggjur og turriklød i hvítu og bláu litunum hjá FCK vórðu tveitt inn á vøllin. Tað vóru fleiri hundrað fóroyingar í Parkini. Mill- um teirra var manningin á Eysturoyingi, sum var kom- in til Keypmannahavnar á veg til hús aftur av Scilly- oyggjunum. Tað var sjónskt á búnunum. at nógvir av fórovingunum hildu við FCK, men teir mundu neyvan standa fremstir millum teirra, ið tveittu bláu og hvítu litirnar frá sær. At áskoðararnir hjá heimaliðnum vóru mis- nøgdir gekk eisini út yvir Jákup Mikkelsen. Fram móti dystarenda hevði Her- følge besta hugin at draga tíðina út. Teir spældu nógv- ar bóltar aftur til Jákup Mikkelsen, sum við sínum stóra båltførleika gav sær góðar stundir, áðrenn hann sendi bóltin í spæl aftur, og tað hoyrdi hann nógv róp og geyl fyri, men tað mundi hann kortini ikki taka so tungt, tí hetta var við til at draga stigini úr Parkini og til Herfølge. Sø