mikudagur 12. mai 1999síða 21

se TO tíðindablaðið 21 var sum at alt kvøldið á ein hátt varð latið upp, tí kórið kom sera væl frå framførsl- uni, við frálíkum sangúrvali og ein framburði. sum fór beint í hjartað. Sera vakurt var at hoyra tey framføra á teirra serstaka hátt, so vita Skulu tit, sum fyrireika, at hetta kann saktans verða úkið við aftur eina aðru ferð. Nú fari eg ikki at við- gera sangirnar, tí teir Vóru teir tradition- ellu, sum verða sungn- ir flestu staðir. men vak urt kortini Haldið á! Næsta kór 10 var »Voices of Praise<. sum eg partvis kendist við frá einum vik uskifti eg tók upp til sendingina »I Vin- garðinum< vesturi í Vágum seinasta heyst, har Heimamissónsung dómur hevði stevnu. Ungi leiðarin hevur lagt eitt meg- nar arbeiði í kórið. tað hoyrdist týðuliga. Nakrar fáa staðir hoyrdi eg týðu- ligar veikleikar í kvinnu- røddunum, men samanum- tikið ein frálík framførsla. Serliga skaraði framúr sangurin, ið varð framførd- ur uttan 1j60føri, t.v.s. tann háttur kórið sang uppá, reint og klárt, uttan nakran trup- ulleika. At kórið megnaði at fara í holt við >Joyfull, joy- full< var eitt megnaravrik, sum nærum líktist upprun- aligu framførsluni. Solo- røddin kundi verið eitt sind- ur meiri sannførandi og kvinnurøddirnar í teimum høgu tónunum sviku eitt sindur, men bara tað at tora og royna hetta, meti eg sum eitt satt bragd. Sang- irnir vóru allir í lættara endanum, so kanska tað hevði verið gott fyri kórið at leið- arin fann nakrar stillari United Voices blåsararnir settu rættiligt lív í sangir, har til ber at arbeiða við røddunum enn meiri Hetta krevur meiri konsen tratión, men vil eisini vera gott fyri kórið at sleppa at royna. At kórið varð biðið um at endurtaka eitt lag undraði ikki, og lógva- brestir sýnt- UST ong- an enda at taka. Ti kom endurtøkan av >Joyfull. joyfull« væl við hjá okkum áhoyrarum. Hvat mundi Beethoven, sum eig- ur lagið, hildið, hevði hann hoyrt tykkum? Eg trúgvi at hann heyði veri nøgdur, sjálvt við eini so nýtímans- gjøórdari framførslu. At heimamissiónin við hesum kóri hevur fingið eitt stórt aktiv er heilt vist. Roynið og brúkið hesi mongu ungu, gevið teimum avbjóðingar, so skal ivaleyst enn meiri gott koma burturúr Aftaná steðgin fingu vit loyvi til at uppliva eitt eyk anummar við dukkusjón leiki á høgum altjóða stigi. Ein framforsla, sum ein bert at vanur við at síggja í kend astu tivoli runt um í heiminum. Hesar dukkurnar fingu sanniliga allar å hoyrarnar at um stødi sum els smáu børnini, ið lurtaðu. Hetta er ein framúr møguleika at frambera kristna boðskapin fyri børnum Sum seinasta kórið, ið framførdi, fingu vit loyvi at hoyra >United Voices< enn eina ferð, og sigast må, at hetta er flaggskipið innan føroyskan gospeltónleik Altíð hava tey verið góð, men í kvøld bar av. Frá fyrstu til síðstu strofu var alt bara perfekt og tú hevdi kensluna av at sang- og tón- Tad eru ikki bara útlendingar sum duga at tosa við búkinum. Hesin framúr brik talarin úr Klaksvík } al tekur vid blå hesa ferð ve sum rættuliga Eli. Samuel. Bjarni Gunnar og Bernha sum einglar, og tað merkist, a nu rættiliga hava funnið rættta stevid. Rødd irnar eru bara so framúr, at ursliid kann ikki gerast betri. Nakrar sangir heyði eg hoyrt kórið syngja fyrr, men kortini var eitthvert nýtt at hoyra, og tað er eisini gleðiligt at nýtt tilfar kemur fram vidhvørt Sjálvt eykanummarið var heilt einastandandi væl skipað, har kórið svaraði aftur ul tær tvær kvinnu- røddirnar, var á ein hátt stuttligt, at presisiónin kundi vera so neyv. So, her er bara gott í væntu. At kór- ið í løtuni barslar við ætl- anum um uttanlandaferð er eleðiligt at hoyra, og tað { fer skal vera teimum væl unt hava tey eink við. Dygdin er í hæddini samanlíknað við mangt a in hoyrir annars ð eitt ofør oott kvold Norðurlanda húsinum. Ein tøkk til húsið 5 alin. tøkk til eitt ófora gott og avbalanserað ljóð. og eitt frálíkt ljosshow Við hesum vælmett til næsta 2000 Gospelfestival ár Victor Carlsen