leygardagur 15. mai 1999síða 10
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
10
tíðindablaðið
Nr. 90 — 15. MAI 1999
Viðmerkingar:
Landgrunnsmarkið
áðingarnar um land
gerunnsmarkið eru endaðar
Midlinjan skuldi verða
uk sambært altjóða hav
stað við 85% og før
enntá av tí okinum. sum
verður mett mest áhugavert
oljuhøpi. David vann á
Goliat segði formaðurin í
uttanlandsnevndini
tingi. Menn
rosa nvørjun
a løg
kappast um at
ødrum avtal-
Hetta minnir ikki sørt um.
ð Førovar onkuntið hava
if
tad voru vit sum høvdu
vunnið stórt ålikavæl
Upprunakravið hjá
bretum
Upprunakravið hjá bretum
er allmennakent, tað rakk
langt norð í foroyskt okið
Tad er blåoygt at sammeta
samráðingarúrsliið = við
upprunaligu bretsku krøv
int, tí hest krøvini vóru
órímulig og kundu ikki tak
ast í álvara. Hetta hava bret
ar sjálvir viðgingið seinni
Hetta krav søgdu vit sjálv
andi kortanei til
Hver fekk bretar at
slaka
I sjónvarpssendingini
Krosskast royndi Anfinn
Kallsberg løgmaður at
sannføra hyggjaranar um, at
tað var hann, sum hevði
fingið bretar at slaka. Sjálv-
ur visti eg á. at bretar høvdu
slakað 95%, áðrenn Anfinn
gjørdist løgmaður. Ein
neyvari útrokning vísir at
talan er um meir enn 95%
Fiskiøkid somu stødd
Fiskiøkid er ikki broytt í
stødd. tað er tað sama. sum
tað hevur verið síðan sjó
markið fór út í 1977. Men
nú eru fastar reglur fyrr.
hvor kann fiska og hava eft
irlit við økinum. Tó hoyrir
ein geiri uppá góðar 1100
km“ av føroyskum land
grunni uppí hetta felags
fiskiøki0
Sjålvandi er ongin avtala
fyrr enn undirskrivað er
endaliga. ella sum maðurin
segði. ongin fiskiturur er
veruliga endadur, fyrr enn
lastin er seld.
Túrurin meira enn 20
ár
Ti kann av røttum sigast, at
hesin turim var langur,
meira enn 20 år tilsamans,
8 ár av teimum undir før-
oyskari leiðslu, við løg-
manni sum skipara. Av ti,
sum bretar høvdu latt skipið
við. komu 96% aftur í last-
ina áðrenn Anfinn gjørdist
løgmaður og bert 4% med-
an hann var løgmaður. Og
tað er alt ov lítið
Allir flokkar sín leiklut
Tad vildi verið skeivt ikki
at sagt, at hetta málið hava
allir flokkar á løgtingi sín
leiklut í. Okara embætisfólk
og ráðgevarar eiga eisini sín
stóra leiklut
Meira kundi verið
vunnið
Eg eri sannførdur um, at
landsstýrið handlaði skeivt
og í panikki, og at meira
kundi fingist burturúr, ella
rættari sagt, at missurin
kundi verið minni.
Tað reina tvæti
At teir, sum slakaðu ov tíð-
liga, nú aftaná endurtaka
uppí saman, at tað einasta
alternativið til slakingina
var dómstólurin í Haag, tað
er tað reina tvætl. Fyri tað
fyrsta hava teir sagt tað so
manga ferðir fyrr. Fyri tað
næsta var vandin fyri hesum
slettis ikki longur til staðar.
Seinastu tíðina eru tað bret-
ar, sum hava havt nógv
stórri skund at fáa málið av-
greitt enn vit føroyingar.
Eg eri eisini sannførdur
um, at søgumenn í hesum
máli fara at geva Sambands-
flokkinum rætt.
Edmund Joensen, form.
Sambandsfloksins
Ítróttavollurin í Gundadali enn einaferð (II)
K
y
( Q
|
>
i Poul Michels
4; L
i
c K K æ
3
- 3 hev KKI SsVål
kid h
1999
Vit gjørdust ikki sort bilsnir.
tá tað kon 1 í fjølmidl-
unum. at grunnurinn hevur
arbeitt við Tórsvallarætlan
Q RT 5
cerking
N k
øgu. Í
g lelagsskapir við áhuga
inum. vóru kunnaðir.
so hvort nakar framburður
var. Fyri ikki at brúka nógva
ku út í tóman heim og fyri
at staðfesta. hvussu manna-
gongdin var ætlað at verða.
varð sáttmáli gjørdur mill-
um okkum um Tórsvallar-
ætlanina umboðað av Heð-
ini Mortensen. Sáttmálin
staðfesti. hvussu farast
skuldi fram. tá ætlanin kom
um NVUSSU Í
tc arast
ngin. prent og tilikar ut
reidslur eru goldnar so
hvort. ti viðkomandi ikki
hava havt nakað framhald-
andi arbeiði at síggja fram
til
ggja nevndin i
erunninum hevur verið lítið
at sær komin í sínari fram
). Hví ikki siga opið sum
er um. hvørji nýggj sjónar-
mið eru á lofti? Manna-
gongdin tykist lítið sømilig
av teimum fólkavaldu um-
boðunum. Kanska serliga tí
hesir vóru við í fyrireiking-
unum
Tað er okkara fatan, at
arkitektaráðgeving er neyð-
ug. um ætlanin skal fáast at
Tann nýggja
Á
framt hevur býurin
skyldu at tr , at eitt ti-
líkt stórt virkt er sømiliet
he whorninum
erður vart við. at
tók vend.
it loyvt okkum at
senda rokning fyri arbeiðið
higartil. Rokningin er send
Heðini Mortensen.
Vit vænta at frætta aftur.
Vinarliga
Albert Isfeldt
Suni Dalsgarð
Arni Winther
At hetta er bræv frá monn-
um, sum eftir åheitan høvdu
gjørt ettt professionelt avrik
og nu høvdu alla orsøk til
kenna seg lepnan um og
n fyri gjøldur. skuldi
verða mett at vera so illa
vorðið. at tað ikki hevði
ippiborið svar frá teimum
sum nú soleiðis høvdu
vunnið sær ræðisrætt um
hetta almenna mål, er ilt at
skilja og ilt at góðtaka
Vóru Poul Michelsen og
hansara fylgisneytar komnir
fram á hugskot. sum kundu
verið Tórsvallar-ætlanini at
gagni. høvdu arkitektarnir
uttan iva fegnir tikid tey við
í sínum framhaldandi fyri
reikingum. Men at hesir
menn, sum við hugsjónar-
ligum áhuga høvdu lokið
sín fyrsta tátt í hesari upp-
gávu. uttan orð ella eið so-
leiðis vórðu tveittir út á eitt
síðuspor. tað eigur demo-
kratiskt samfelag sum okk-
ara ikki at tola. At slík fram
ferð móti fakfólki annars
kann fáa sítt fíggjarliga
eftirspæl, sum nú tykist ikki
at blíva til alment gagn, er
eyðsæð. Haldi framvegis, at
hvat ið enn er hent í hesari
bygging, so eigur at verða
vent aftur til upprunaliga
Tórsvallar-projekuð
A áðurneynda fundi i
Kommunuskúlanum var
mestsum einmælt semja
aftan fyri eina áheitan á
Tórshavnar Býráð um at
finna útvegir fyri tí lítla stigi
aftrat í fyrireikingini av hes
largerð. sum kundi
geva rúm fyri øllum rele
vantum áhugamálum
Aheitanin kom til viðgerðar
í figgjarnevnd býráðsins
morgunin eftir fundin. tys-
morgunin 13. mai, har tann
avgerð varð tikin at senda
hana til hoyringar í nevndini
fyri Grunnin Torsvøll, áðr-
enn stóða varð tikin til hana.
Øllum mátti vera greitt, at
hetta mál nú hevði skund,
men kortini gekk heil vika,
áðrenn boð komu út til
nevndarlimirnar um fund,
sum so skuldi verða aftur
viku seinni.
Imeðan varð drivið so
nógv á uppi í Gundadali.
serstakliga í tí borði. hat
ynskiligt var at hildið aftur,
til nevnda áheitan hevði
fingið sína endaligu viðgerð
í byrådnum, at longu leyg
19
ardagin 17. apríl — tríggjar
dagar innan fundin i Tórs
vallargrunninum — vóru tey
fyrstu = betongelementini
komin at standa við tí
týðiliga boðskapi: >Komið
Ikki her og tosið um renni
breyt, tit síggja jú. at nú er
ov seint!< — Alvaratos, Poul
Michelsen. var hatta ikki
ein nóg so primitiv atgerð?
Har var og er jú almikið enn
at taka hond í, áðrenn
áskoðarapláss kunnu gerast
aktuel. Ein má hava loyvi
at spyrja. um tað ikki er eitt
brek í okkara býarpolitiska
hugburði, at einstaklingur
snikkaleyst sleppur at stúta
sin vilja igjøgnum í almenn
um måli.
Maðurin, sum her átti at
borið skjótari at. um vilji
var, og sum hevði myndug-
leika at syrgja fyri, at tað
ikki soleiðis varð byrgt fyri
møguleikanum at koma ein-
um breiðum ynski um víð-
ari hugburð í hesari byggi-
ætlan á moti, var býráðsfor
maðurin Leivur Hansen
I tínum práti við blødini,
Leivur. tekur tú uppísaman
um skúlastjórar og aðrar
sum lata seg (mis)brúka
Slíka tilsiping kunnu teir
sjálvir svara fyri: men eg
skal her fegin viðganga, at
eg eftir tað havi tosað m.a
við skúlastjórar um ta
skeivu gongd, sum nú hevði
tikid seg upp í Tórsvallar-
málinum. tók stig bæði til
fundin í Kommunuskúlan-
um og væl undirbygdu
áheitanina, sum allir býarins
skúlastjórar vóru við til at
senda býráðnum um hetta
mál. Annars kunnu vit eisini
bera tær tann spurningin
aftur um, hvor ið hevur latið
seg brúka av hvørjum í hes-
um máli.
Í seinastu viku kundi bý-
ráðsformaðurin sissandi
bera okkum havnarborgar-
um tey boð. at nú vóru 3
mió. krónur játtaðar yvir try
ár at gera rennibreyt fyri.
sum fór at kosta 9 milliónir
Góð tíðindi eiga vit at vera
fegin um, men vit hava
loyvi at spyrja: Hvussu stór
ur partur av hesari játtan fer
til at gjalda meirikostnadin
av ti, at ræsur ikki beinan-
vegin vórðu ruddaðar með-
an lendið enn var óbygt? Er
landsstýrið sinnað at rinda
sín triðing av hesum pen-
ingaoyðsli? Og hvaðan fá-
ast tær írestandi 3 millión-
irnar, nú tað var so vónleyst
í møguligum tridingsbyti
millum land, kommunu og
felagsskapir at finna útvegir
fyri tí einum lítlu milltónini.,
sum hevði tryggjað støðið
til seinni framhald? — Hvor
tekur nú um trý ár avgerðir
í Grunninum Tórsvolli. og
hvor ræður til ta tíð fyri
borgum í høvudsstadnum
og kann taka stig eisini í
hesari nú so nógv umrøddu
søk?
Framhaldandi kunnu vit
eisini spyrja: Hvat hevur
okkara landsstýrismaður i
menta- og skúlamálum gjørt
fyri at tryggja kósina fram
móti = veruligum lands-
stadion í Føroyum?
Signar á Brúnni legði í
sínari tíð allar árar í sjógv
til at stuðla einari nógva
ferðir stórri og dýrari stadi
onætlan inni á Svanga-
skarði. sum tó ongantíð
kann fáa týdning um lands-
ins ítróttamiðdepil. Hví lyft-
ir hann ikki hond frá síðu,
nú tað snýr seg um eitt nógv
meira relevant ultak í sjálv-
um landsins høvudssta0i?
Fari nú her loksins at
mæla til nýggja hugsan í
hesum Tórsvallar-máli. Ikki
fyri at rippa upp í oyðslu-
somum fíggjardispositión-
um hjá fyrrverandi býráð-
um, sum enn hvíla tungt á
herðunum á okkum skatta-
borgarum; men tá ið tú t.d.
hugsar um tær 6-8 milli-
ónirnar, sum býurin einvíst
legði í kanningar av møgu-
leikum til nýggjan lands-
flogvøll á Glyvursnesi, tær
triggjar milliønirnar, sum í
musikkskúlanavni fóru í
kjallaran í gomlum húsum
uttan at koma til musikk
skúlagagn. og 50 millión-
irnar, sum býurin legði í pri
vat hugskot um ídnaðarmið-
depil uppi á Sundi, sum tor-
ført er at fáa til nakað gagn.
so átti býurin at kunna tikið
væl meira rívan til í einari
konkretari byggiætlan, sum
kann gerast býarsins ítrótta-
ligi stoltleiki. Um Svanga-
skarð vita vit, at taka vit tær
milliønirnar, sum yvir fíggj-
arlógir vórðu játtaðar til
ítróttastadion har, og leggja
tær ókonteraðu aftrat, sum
Landsverkfrødingurin legði
í tað arbeiði, so snýr tað seg
um tvísiffrað milliónatal.
Hava vit nú eisini tað í
huga, at tað eru dúgligir og
virknir menn — tú kanst
skíra Poul Michelsen ráða-
ríkan. men dynamiskur og
effektivur tað er hann
sum nú hava vallarmálið
um hendur, so má tað bera
til, at allir hesir partar finna
saman um hesa bygging
sum eina samfelagsupp-
gåvu, har býur og land t.d.
rinda hvor sína helvt av 4/5
og so lata ítróttafelagsskapir
finna fíggjarligar útvegir til
seinasta fimtingin. Tá heyði
borið til at vent aftur til pro-
fessionella fyrireikingarar-
beiðið hjá okkara arkitekt-
um, so at land og komm
una á itrottaøkinum kundu
manifesterað seg eins tign
arliga, og vit t.d. listarliga
kunnu gera tað við Lista-
skálanum og mentanarliga
við Norðurlandahúsinum,
um enn vit mest hava okk-
ara bróðratjóðum at takka
fyri seinast nevnda.
Mundi ikki slíkur hug-
burður sømt seg, nú vit í
verki stevna fram móti
virðiligum tjóðskaparviður-
skiftum í Føroyum?
Olavur Håtån