leygardagur 29. mai 1999síða 11

Nr. 99 — 29. MAI 1999 tíðindablaðið Viðmerking: Eingin itrottarvøllur Føroya í okkara tíð Tad, sum hevur fingið meg at taka so til orða í hesum nú so nógv umrødda Tórs- vallar-máli, hevur í fyrsta lagi verið ein roynd at vera við til at bjarga einari góðari gamlari ítróttar- og samfel agsætlan undan soleiðis at verða neyðtikin til bert eitt avmarkað endamál. Men grundgevingin var eisini eitt mótmæli ímóti, at einstakir áhugabólkar og persónar sleppa at hóreiggja sær í almennum málum, soleiðis sum teimum best lystir. Tvinni viðurskifti sum dómi um hetta hava í fleiri ár spælt mær gsandi í sinni: Havnin, sum í gamlar dagar slapp at vaksa seg hugnaliga og vakurt eftir gjølligari bý- arætlan - hugsið tykkum sum dómi Tréndargøtu, Térsgøtu og gamla Tinghús- vegin - misti undir krígnum og serliga eftir tað so púra sítt gamla skilvísa vakstrar- lag. Ein vina- og kenninga- politikkur tók seg upp í tí almenna, sum óbótaliga kom til at skemma okkara vakra lítla høvudsstad langt inn í framtíðina. Býarætlanir vórðu skúgvaðar til viks, hús vórðu bygd og sett, sum best bar til, og nógvastaðni er enn ikki framkomandi millum bylingar, ti hús eru bygd, har vegir skuldu verið. Eisini í tí at halda býin reinan og nossligan hevði tað almenna mestsum slept takinum, og vit minnast t.d. aftur í sekst- árini, hvussu høvudsgøtan fleyt í pylsupappiri og ødr- um ruski. Men í sjeytiárunum fóru menn í býráðnum at taka sær annað skinn um bak, tí nú skuldi Havnin skína og ger- ast vøkur aftur. Nógv dygd- argott og prýðiligt arbeiði býnum til frama og býráðn- um til sóma er farið fram hesi seinastu 20-25 árini, og ikki minsta heiðurin fyri hesa stremban framm6ti ein- um vøkrum og liviligum Tórshavnar byi eigur fyrr- verandi borgarstjórin Poul Michelsen. Sjálvur havi eg saman við so mongum gðr- um fleiri dómi at bera fram frá hesari tid, har tú ikki komst tómhentur aftur eftir áheitan til býráðið um stuðul til okkurt, sum t.d. kundi vera býarins mentanar- og frítíðarlívi at gagni. Miðbýarætlan avskeplað Tað er tí ikki so lítið sárt í sambandi við framferðina í vallarmálinum nú at skula taka onnur dómi fram, har hógvasporini eftir ráðaríka og sjålvsøkna framferð eru svíðandi sjónlig. Hugsi nú fyrst um sjálvan miðbýin. Tórshavnar Býráð samtykti í sínari tíð at rúmka um og at breiðka Niels Finsens- gøtu. Handlar og hús fingu boð um at flyta seg, og fyrst- ur at fylgja hesum boðum var Thomas Dam. Seinni mátti eisini Hjalmar Jacob- sens Bókahandil víkja, og Simme við sínum Musikk- húsi fekk at vita, at har fór ikki at verða verandi, tí hús- ini fóru at verða tíkin av grund og flutt. Men Simme fluttur og farin út at fjakka við sínum musikktólum, nú kemur annað lag á í gomlu klippistovuni hjá Valdemar Poulsen. Húsini verða nú renoverað og styrkt av nýggjum. skemmandi út- bygningur verður festur í hetta fitta, eyðkenda Havn ar-hús og enntá bygdur út á hálva gongubreyt her mitt í býnum, og stórt skelti við bókstavunum DER vísir, at nú er tað handilsfyritøka, sum her ræður fyri borgum. »Hvør er tað, sum soleiðis sleppur at vinna sær framíhjárættindi, har aðrir máttu dvína?< mátti tú spyrja. >Tað eru teir báðir Jógvan Páll Lassen, advok- atur, og Poul Michelsen, sølumaður og borgarstjóri.< var svarið, og kannar tú ogn- arviðurskiftini, fært tú sama svar. Hesi hús grundfest av nýggjum hava síðan av privatum ávum lagt kósina aftur í gamla tronga lagið her í byarins og landsins høv- udsgøtu, í staðin fyri at tað her sum ætlað átti at verið vítt til veggja við plássi til benkur og blómu- og viðar- vøkstur og við fríum útsýni frá gamla Ullvøruhusinum og oman til vakra H. N. Jacobsens Bóka- handil. Eysturskúlahellin skammfarin Seinna dómi er um góðar mentanarligar = umstøður, sum tað almenna sjálvt hev- ur verið við til at skamm- fara: Í sambandi við bygg- ingina av Eysturskúlanum lá tað fyrrverandi býráðslimi og formanni í mentamála- nevnd býráðsins, Olavi Mic- helsen sála, nógv á hjarta at nýta tað høvid til at fáa bygt eina fullfíggjaða konserthøll her í býnum. Høllin varð bygd stór og rúmlig, og arki- tektarnir fingu boð um í sniði og vali av tilfari at hava fyrst og fremst akkustisku viður- skiftini í huga. Urslitid gjørdist eisini so framúr gott, at tú av sonnum kundi siga: »Hetta er besta konserthøll í landinum.< Men hvat hendir fyri nøkr- um árum síðan? Jú, í okkara býráð verður ein dag tann ótrúliga avgerð tikin, at nú skal eisini henda høll nýtast til bóltspæl! Har hjálpti eing- in góða mamma hjá teimum, sum vildu mótmæla. Prýði- liga og hugvekjandi mynd- arondin hjá Bárði Jákups- syni eftir gðrum langveggi- num og megnar málningar- nir eftir okkara mæta listar- mann Ingålv av Reyni á vegginum hinumegin vórðu tikin úr sínum umhvørvi og spjadd út á gongina. Rima- verk vard sett fyri ståsiligt veggjaprýði eftir Zacharias Heinesen á endavegginum, pallurin burturbeindur og flyglið eisini tveitt á dyr, og síðan hava sveittaroykur og brestir í gólv og móti veggj- um givið til kennar, at bólt- urin hevur vunnið sær ræði eisini innan hesar listarligu veggir. At býurin ynskir at stuðla alt ungdómsvirksemi og so leiðis eisini flogbóltin, er heiðurin vert; men at fara og avmontera og skammfara slíkt listarhøli, í staðin fyri við møguligari hjálp til sjálv hjálp kanska at fáa sett ungu monnunum ein brakka upp til endamálið, var ein vanda- lisma, sum tú mátti ógvast við. Og tó hevur enn eingin alment grett orð um hesa a- kulturellu misgerð. Endurtekur seg í Gundadali Hetta lagið við, at áhuga- bólkar og einstaklingar við vælsignilsi frá okkara meira ella minni vitandi býarstýri fáa skorað sín egináhuga í- gjøgnum til skaða fyri ein heildarsamanhang, endur tekur seg nú í Gundadali I Útvarpi Føroya seinasta fríggjadag bórust tey løgnu tíðindi, at Tórshavnar Býráð á fundi kvøldið fyri hevði samtykt ikki at steðga bygg- ingini av Torsvølli. Slík tíð- indi máttu undra og føra tann spurning við sær: >Hevur veruliga nakar roynt at steðgað hesum spennandi ítróttarframtaki?< Kann her bert endurtaka, at tað, sum hevur ligið okk- um á sinni, sum hava roynt at vekja til breiðari um- hugsni, nú gamli dreymurin um ítróttarstadion í Gunda- dali skuldi setast í verk, hex ur ikki verið annað enn eftir besta fórimuni at fáa mælt til, at tað ikki við einvísari fótbóltsætlan skuldi verða byrgt fyri hesum einasta møguleika til eitt veruligt tjóðarstadion í Føroyum einum itrottarvølli, sum um- framt at geva fótbóltinum professionellar umstødur eisini kundi kveikja og menna aðrar ítróttargreinir og samstundis kundi gerast ein frítíðar- og menningar- møguleiki hjá fjøld av fólki í ungum og eldri árum. At fótbólturin skuldi mist av hesum ávum, er enn einki sannførandi argument kom- ið fram um. Tosið um fjar- stóðu og vantandi umstødur olju Nú marknaðaravtalan millum Feroyar og Bretland er undirskrivað, kunnu oljufyritøkur av álvara fara undir at bora eftir olju. Men vit hava "tjóvstartað" - tí vit hava longu framleitt tann fyrsta oljudropan á einum føroyskum virki. Og dropin er so góður, at hann má etast... til stemning og róm í hesum lítla stadion er stutt sagt púra burturvið. greininendar á síðu 17 n fyrsta ropan... úr vanilju. Og í vaniljuni hava vit goymt eina rúgvu av lakress-kúlum, ið saman við vaniljuni geva ein serliga góðan smakk. Og rundan um alt hetta hava vit so lagt eina tjúkka lakress-kápu. Samanlagt gevur hetta tann fyrsta føroyska oljudropan. Royn henda vælsmakkandi oljudropan longu i dag. Hann fæst á øllum Shell- og Statoil- stødum, umframt har tú vanliga keypir tín Fóm-