hósdagur 3. juni 1999síða 2
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Ábyrgdarblaðstjóri:
Eirikur Lindenskov
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen,
Turið Kjølbro
| Marknadardeild:
Jan Miller | Jonhard Hammer
| Dagbjørt S. Hansen
Blaðstjóri: |
}
Dagfinn Olsen
John Johannessen
Sveinur Tróndarson
ítróttarskrivari:
Emil L. Jacobsen
Myndamenn:
Jens Kristian Vang
Alvur Haraldsen
Utgevari, uppseting og prent:
Sp/f Sosialurin
Bústaður:
Argjavegur 26, Argir
Postadr: Postsmoga 76,)
110 Tórshavn |
Telefon: 311820
Telefax. 314720
e-mail:
post Øsosialurin.fo
We
Folkaskulin i polit-
iskum vøddadysti
Oddagrein
Tað vóru harmatíðindi at frætta fyrst í
nítiárunum, at fólkatalið minkaði ár eftir
ár. Somuleiðis var við fólkaskúlanum,
skúlabarnatalið minkaði, tí fólk fluttu av
landinum. Hetta fekk eisini ávirkan á skúl-
an, sum við færri næmingum fekk mink-
andi undirvísingartímatal og harvið mink-
andi læraratal.
Tess gleðiligari vóru tíðindini, nú tað um
dagarnar frættist, at nú er av álvara vend
komin í. 235 born verða fleiri í fólkaskúla-
num komandi skúlaár.
At hetta nú er ein politiskur trupulleiki
skapar ikki álit á politisku leiðslu landsins.
Tað skal ikki á hesum stað takast stoða
til, um Signar á Brúnni hevur verið ov
seinur, ella um Karsten Hansen hevur
drálað ov nógv, men tað tykist sera or-
kymlandi, at fólkaskúlin í hesum dogum
skal liggja sum kastibloka í einum polit-
iskum vøddadysti millum læraran Signar
á Brúnni í landsstýrinum og varaskúla-
stjóran Bjarna Djurholm í figgjarnevndini.
Oivað rætt, at figgjarnevndini ikki í tíð og
úrtíð eigur at samtykkja eykajáttanir - tá
tað so hissini passar landsstýrismonnu-
num. Men er tað rætt, at taka allan tann
foroyska fólkaskúlan sum gísla?
Nei, tað er tað ikki. Nu vita vit, at lands-
stýrið hevur sett sett sær høgt mál við
ríkisrættarligu viðurskiftunum - hægri mál,
enn nakað landsstýrið nakrantíð hevur
sett sær. Men um landsstýrið vildi víst
fólki, at her vóru hugsjónir aftan fyri orðini,
so átti eitt so lítið mál ikki at skapt ein so
stóran trupulleika.
Landsstýrismaðurin í skúlamálum hevur
nú fingið at vita, at hann má finna eyka-
játtanina upp á millum tvær og tríggjar
milliónir aðrastaðni á sínum eki. | sjón-
varpinum boðaði hann frá, at upphæddin
ikki skuldi finnast á fólkaskúlagkinum. T.
v. s. at okkurt annað av okjum hansara
skal missa afturfyri, at fólkatalið í landinum
nørist!
Er tað rætt, at umsitingin ikki hevur stundir
at loysa dagligu trupulleikarnar, tí fólk sita
i ymsum nevndum í fullveldisarbeiðinum,
so verður ikki rætt atborið i landsumsit-
ingini. Er tað eisini rætt, at Fólkaflokkurin
aftur hesaferð sær eitt kærkomið hovi at
klípa av figgjarætlanini fyri fólkaskúlan,
so verður heldur ikki rætt atborið.
Bróta okkara kosnu menn og kvinnur ikki
upp ermar - og finna neyðugu pengarnar
til fólkaskúlan - so draga teir mønutrøini
undan fólkaskúlanum, sum er grundar-
lagið, ið eitt fólkaræðisligt vælferðarsam-
felag er bygt á. Sosialurin
Viðmerking:
Muller og Stakksund og
útberingin av Dimmalætting
I samband við at Georg L.
Petersen í Dimmalætting
týsdagin 1. juni heyði eina
grein undir heitinum >So
slitnaði samstarvid um
blaðútbering<, og grein-
skrivarin luttvíst ikki bara
fingið allan samanhangin
við, og lutvís megnaði at
forvrøvla tað, hann helt seg
hava fingið vid, eru vit
noyddir til at lýsa sakina frá
okkara síðu
Fyritøkan Miller &
Stakksund varð stovnað um
árskiftið einamest við tí fyri
eyga, at bera út lysingarblød
og onnur blød. Og tá Post-
verk Foroya gavst við at
bera út blød leygardag, var
tað natúrligt at bjóða okkum
fram
Samráingar vóru tiknar
upp við Dimmalætting og
Sosialin, og tað endaði við,
at ein avtala kom í lag. Sum
grónir á økinum tryggjaðu
vit okkum eina tríggjar
mánaða langa tillaðingartíð,
har tað skuldi kunna lata seg
gera at justera avtaluna, og
har báðir partar skuldu
kunna siga avtaluna upp.
Lat tað vera sagt beinan-
vegin: Eingin heyði imynd-
að sær, at útberingin fór at
virka feilfrítt beinavegin,
heldur ikki Dimma! Hóast
samstarvstrupuleikar og
beinleiðis mótarbeiðing frá
byrjan, hevur tað eydnast
okkum at betra um útber-
ingina viku eftir viku, og
við sættu útbering -tað
næstseinastu - vóru tað bert
0.6% feilútberingar. Hesar
feiltr kundu vit havt rættað
longu eftir tvær vikur, um
vit høvdu havt teir neyðugu
upplýsingar. Um sama
mundið var feilprosentið
hjá einum nógv meira sam-
arbeiðsáhugaðum Sosiali
heilt niðri á 0,2%. Og júst
her hava vit havt stóra trup-
ulleikan við samstarvinum
við Dimmu: Teir noktaðu
tvørt at geva okkum ein
haldaralista, so vit kundu
leggja eina effektiva útber-
ing til rættis.
Í greinini sigur Georg, at
tað ikki hevði verið >ráði-
ligt< at fingið okkum ein
lista, og at tað er eitt iva-
mál, um tað ber til at lata
skrásetingina í hendurnar á
ødrum«. Hver skal sigða:
Tað hevði neyvan verið lóg-
igt! Men hann hevur longu
frammanundan í somu grein
mótsagt sær sjálvum. Her
sigur hann nevniliga, at
blødini, tá tey verða send
ut, eru buntað til hvønn ein-
stakan útberara — >sum
hevur ein lista av nøvnum
at ganga eftir!< Listan hava
teir sjálvsagt fingið frá
Dimmu!
Aja!
Í hesum sambandi rann
mær í huga ein sjónvarps-
ending, eg sá fyri stuttum,
um ein amerikanskan pro-
fessara, sum gjørdi visind-
arligar kanningar av, hvussu
gott minni ymisk dyr
høvdu. A einum aftasta
plássi kom gullfiskurin,
neyðardýrið, hvors minni
bert rakk trý sekund. Og
havandi í huga avstandin
millum m6tsøgnirnar hjá
Georgi kunnu vit hervið
sláa fast, at amerikanski
professarin nokk ikki hvur
gjørt kanninga á brúnni á
Dimmu enn.
Eisini tvíheldur Georg
um, at tað ikki var avger-
andi fyri góðskuna av okk-
ara arbeiði, um vit høvdu
ein haldaralista. Til tað
kunnu vit bert siga, at tað
var heilt avgerandi!
Hvussu skal ein annars
kunna leggja eina skilagóða
útbering til rættis? Tað vildi
svarað til, at Georg fór á
verkstað við bilinum, men
noktaði at siga, á leið hvat
var galið, og um nakað var
galið í heila tíkið, ella at
G RA FISKAR
Tel 4298 31 95 40
Fax #298 31 75 41
Alt innan pr i
Maif" jakzacQpost.olivant.fo
Lars Miiller og Høgni Stakkstund eiga fyritøkuna Miiller
og Stakksund, sum hevur borið Søsialin og Dimmalættingút
hann før til læknan men
tvørt noktaði at upplýsa, um
hann hevði trupulleikar við
minninum, vírigginum ella
vaniljukransinum.
Hvussu trupult tað í veru-
leikanum er at fáa Føroya
stórsta blað út til haldarnar
vísir Georg sjálvur á í end-
anum av greinini, har hann
væntar enn fleiri villur í
komandi útberingum - og
tað sjálvt um hann hevur
nýggjasta, til-dags førda
haldaralistan at halda seg
til!
Meiri skakandi fyri okum
er tað, at vit seinastu dagar-
nar hava fingið fleiri upp-
ringingar av vreiðum útber-
arum kring landið; útberar-
um, sum vit við bit og slit
hava funnið fram til og lagt
lag á, sum sjálvsagt skulu
bera onnur blød út nú,- ja
sum eru sjálvt grundarlagið
undir fyritøku okkara. Og
teir siga samljóðandi, at teir
eru uppringdir av Dimma-
lætting, sum hevur roynt at
fáa teir at arbeiða hjá sær í
staðin!
>Jamen, hvussu hava teir
á Dimmu fingið fatur á út-
beraralistanum?« spyr
kanska onkur vakin lesari.
Jú hann hava vit tianverri í
okkara naviteti sjálvir givið
teimum. »I trúnaði< varð
sagt og fyri at arbeiðið
skuldi ganga so lætt sum
gjørligt.
Her hava vit altso eina
stóðu, har ein av okkara
elstu og best konsilideradu
fyritøkum miðvíst og eir-
indarleyst gnagar av einum
av okkara yngstu og ringast
konsilideradu ditto!
I hesum sambandi kunnu
vit upplýsa, at tað faktist
hevur kostað Miller &
Stakksund o. u. 10.000 kr. í
halli um vikuna at bera
Dimmuna út.
Hvussu fer at spæla av í
hesum máli er ilt at meta
um. Vit halda okkum í
hvussu er vera heilt órími-
liga viðfarnar og hava latið
sakførara málið. Og verður
málið tikið upp til dóms,
plagar rætt og rímiligheit
sum oftast at vinna frama.
Hinvegin, ein av okkara
stóru = vinnulívsmonnum
skal hava sagt, at ein ong-
antíð skal vera fornermaður
longri enn tað loysir seg, so
vit vóna at fáa samstarvið í
lag við Dimmu skjótast
gjørligt, báðum fyritøkum
til frama.
Vegna Miiller &
Stakksund
Lars Miiller og Høgni
Stakksund