fríggjadagur 7. januar 2005síða 22
‹ fyrra síða allar 80 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
22
Nr. 5 - 8. januar 2005
LÝSINGAR
Anna V. Ellingsgaard
anna@sosialurin.fo
Myndir: Jens K. Vang
Uppgávan var reint guff. "Ger
eina lýsing, sum rakar tey ungu
millum 13 og 25 ár - legg onki í
hini. Restin er upp til tykkum." 3
vikur seinni var lýsingin hjá
Petur & Petur fyri nýggju MMS
tænastuna hjá Føroya Tele fyrstu
ferð at síggja á sjónvarpsskíggj-
anum. Vit hálvgomlu undrast,
men fyri stjóran, Petur Slyne, er
úlpulýsingin ein fakligur ynski-
dreymur.
Men hvussu kann Petur kalla
tað reint guff at skula gera eina
lýsing undir so stórum tíðartrýsti
við einum so neyvum málbólki
fyri eyga?
- Tí tað gevur tær ótrúliga fríar
teymar - nakað vit lýsingarfólk í
Føroyum hungra eftir. Tá tú skalt
royna at raka ein so smalan mál-
bólk, kanst tú loyva tær at tveita
sjálvt tey løgnasta hugskotini á
borðið. Kynstrið er at velja tað
besta burturúr og so - ja so má
tað bara bresta ella bera.
At fóðra tey ovurfóðraðu
Og tað bar. Grønu úlpuverurnar
við tøssandi gongulagnum fóru
beint inn hjá teimum ungu - eitt
sindur av tilvild, tí úlpurnar vóru
als ikki við í upprunaliga hug-
skotinum til lýsingina.
- Fyrsta útkastið var ein maður
við øgiliga stórum og løgnum
hári, sum so sær ein annan mann
við líka løgnum, men bara nógv
størri hári ... men vit saknaðu
líkasum okkurt føroyskt eyð-
kenni. Tað var vist tá, hugskotið
við úlpunum við ovurstóra
skinninum kom. Í veruleikanum
kundi tað vera líka mikið, hvat
tað var, bara tað var nóg løgið og
øðrvísi til at vera cool. Restin av
lýsingini er so bygd rundan um
løgnu úlpuverurnar, sum hvørki
hava andlit ella kyn og í heila
tiki eru so langt úti, at ongin
rættiliga veit, hvat gongur fyri
seg.
Úlpuverurnar eru bygdasligar,
barnsligar, kiksaðar og tykjast
ikki at hava alt ov nógv millum
oyrini. Men tær duga at sam-
skifta við at senda eini mynda-
boð, og tað er í grundini einfaldi
boðskapurin í lýsingini. Hví so
gera hana so margháttliga, at tú
fert at ivast í, um tú yvirhøvur
skilur hana?
- Tí ein greiður boðskapur ikki
merkir tað sama, sum at tað er
lætt at náa málbólkin við honum.
Sjálvt um hesin málbólkurin er
óvanliga smalur eftir føroyskum
lýsingarmátistokki, er hann
settur saman av eini rúgvu av
smærri málbólkum, vit eisini
mugu hava í huga. Tey, sum
ganga í dans, flenna ikki eftir tí
sama, sum tey, sum ganga á
møti. Tey, sum búgva á bygd,
hava onnur áhugamál enn tey,
sum búgva í Havn. Tað er
soleiðis tú mást hugsa alla vegin
ígjøgnum, men tú skalt fram-
vegis raka øll. Tað einasta, tey
heilt sikkurt hava í felag, er, at
tey tíma ikki at hyggja eftir
lýsingum, tí tey eru ovurfóðraði
við teimum. Tey hava langt
síðani sæð tær flottastu, coolastu
Maðurin aftan fyri úlpurnar
Ongin skilur petti av, hvat tær siga og enn minni av løgna tónleikinum,
tær ganga í takt við. Men grønu úlpuverurnar í nýggju sjónvarpslýsingini
hjá Føroya Tele hava rakt beint har, tær skuldu. Vit hava fingið eitt prát
við Petur Slyne, mannin aftanfyri margháttliga hugskotið
- Ein máti at kappast við teir stóru er at fara heilt yvir í hina gjónna. Úlpuverurnar eru alt tað, MTV, Coca Cola ella Nike avgjørt ikki eru, sigur maðurin aftanfyri hugskotið, Petur Slyne