týsdagur 6. juli 1999síða 16

16 tíðindablaðið NR. 125 - 6. JULI 1999 — Vit vunnu uttanfyri og a vøllinum — Vit høvdu trupult við at tosa saman á vøllinum, tí áskoðararnir hjá okkum larmaðu so illa, sigur Harley Bertholdsen tastiskt at vir at vit vunnu i vøllinum og t ingu og tá teir misnyta Drotsspark, so Kunnu teu ikki vinna eina steypafinalu Harlev Bertholdsen e rein v mest royndu spælarunum i Kl-liðnum, og hann held- at hann hevur nógv Ut Nú ert eg 30 ára gamal, inska var hetta seinastu eg var við til at vin steypakappingina Tad slítur upp á okkum, at vil venja so nogv, sam stundis sum vit skulu ar Vit fåa ikki tað neyðugu hvildina, og tí dugi eg ikki ímynda vær, at eg haldi fram í nógv ár afturat, sigur hann Harða skráin hjá KI-spæl- aftur millum spælararnar, tí und- beiða við síðuna av arunum sást eisini an finaluni vóru fýra spæl rar ivasamir til dystin lav UA ) bod um ningarmikið, at vit vera væl fyri til seinnu hálvu, tí tað er framvegis nógv eftir at spæla um. Burturvilsti sonurin takkaði fyri stuðulin - Eg kenni meg sum burturvilsta sonin, sum er komin heimaftur, segði Tony Paris, tá hann tók mikrofonina umborð á Smyrli Hann var í sjeynda himni. Tað var einki at fara skeivur í, at Kl-venjarin var errin og fegin um, at hans- ara menn høvdu klárað at vinna steypafinaluna. Hann gekk millum fólkið umborð á Smyrli, tá åskodarafjøldin sigldi norður aftur til Klaks- víkar í dýrdarveðrinum sunnukvøldid, og hann lýsti sum ein sól. Smyril var annars ikki meira enn komin leysur av molanum, tá enska røddin á Kl-venjaranum ljóðaði í håtalarunum umborð á strandfaraskipinum. - This is your coach speaking, legði hann fyri, og so takkaði hann fleiri ferðir fyri tann Oføra stuð- ulin, sum hansara liðið hevði fingið frá stóru áskoð- arafjøldini. - Tit vóru fantastisk. Stóra takk fyri stuðulin. Nú skulu vit njóta hendan sigurin, men um tvær vikur er tað aftur gerandisdagur, og tá fara vit eftir greipuni. Tony Paris vandi KÍ tvey ár seinna partin av 70'unum, men hetta er fyrsta ferðin, at hann vinnur gull við felagnum. - Eg kenni meg sum burt- urvilsta sonin, sum er kom- in heimaftur til Klaksvíkar, segði hann, tá hann setti prikkin yvir i'ið og enn einaferð takkaði fyri stuðul- in. Løtu seinni var hann við í longu rødini av KT arum, sum marsjeraði runt um- bord å Smyrli vid Løgmans- steypinum å lofti og vid hornblåsaranum Magnus Mikkelsen å odda. Tá var rómurin í hæddini, og hann hevði valla lagt seg, áðrenn spælararnir fingu eina stórfingna móttøku á bryggjuni í Klaksvík. Gleðin var stór og ektað. Hon var av gull. Málskjúttin hjá KÍ, Rógvi Jacobsen, fegnast saman við áskoðara eftir dystin Skaði argaði kvika vongin Heðin á Lakjuni be ) hevði ein skaða í rygginum Vikan undan finaluni um Løgmanssteypid var mangar mátar Klaksvík. Eitt var stóra upp gávan móti B36 og dreym- urin um gullið, nakað annað vóru skaddu spælararnir, sum helst skuldu blíva klárir til dystin. John Hansen mátti sita yvir fyri góðari viku síðani, tå KI vann í Fuglafirði, men hann fór á vøllin saman við lidfeløgunum sunnudagin, sjálvt um skaðin í knænum hótti við at leggja fót fyri vinstrebeinta verjuspælar- an. Fy rstu skaðin spennandi 1 løtuna nervadi landsliðsmannin, renn men tá hann varð vorðin ettiliga heitur var eingin trupulleiki meira, og hann spældi ein framúr góðan dyst í miðverjuni hjá KI, har hann heyði tryggu og sterku Jans Andreasen og Andrey Pacek afturat sær. Arnold eisini skaða Heðin á Lakjuni var eisini ivasamur áðrenn dystin, tí hann heyði fekk ein skaða í ryggin undir venjingini týs- dagin. Hann helt frí hósdag- in, men royndi so at venja fríggjadagin. Men tað gekk so illa, at hann gavst eftir fimm minuttir. Kviki vongurin, sum hev- KÍ steypavinnarar hjá monnum 1999. Aftan frá vinstru: Tony Paris, Pacek, Gunnar á Steig, Rógvi Jacobsen, Niclas Niclasen, Gunnar á Steig, Jan Andreasen, | Stephen Boyle og Dånjal Jåkup Joensen, vinstru: Simun Waag Høgnesen, Marek Vierzbicki, Arnold Joensen, Baldvinsson og John Hansen. Frammanfyri liggur Markus Tummas ur verið við á landslidnum, fekk viðgerð undan final- uni, og sunnudagin var hann klárur at spæla. Men undir dystinum arg- aði skaðin í rygginum. - Eg hevði ilt í ryggin all- an dystin, og serliga tá eg kom út aftaná hálvleikin hevði eg nógva pínu. Eg valdi at halda fram, men eg haldi ikki, at eg spældi upp til mítt besta. Eg hevdi trup- ulleikar við at gera knappar vendingar, segði Heðin á Lakjuni eftir dystin. Seinni hálvleikur royndist munandi betri hjá vong- inum enn fyrri hálvleikur, og hann var eisini við í upp- venjari, Harley Bertholdsen, Andzrey yt tenninar saman og spældi steypafinaluna, hóast hann spælinum til triðja málið Eg haldi, at vit vóru betra liðið, og vit høvdu uppiborið at vinna dystin. Munurin millum okkum í ár og í fjør, at hesaferð trúðu vit veruliga uppá, at tað lat seg gera at vinna finaluna. Arnold Joensen hevði undan dystinum trupulleik- ar við liðbandi í fótliðinum, men hetta nervaði hann ikki undir dystinum. Hann ar- beiddi sera hart, og hann setti B36 skåkmåt, tå hann skoradi til 3-0. Hetta var fyrsta målid hjå Arnoldi i år. Kurt Mørkøre, Jéhan Liitzen, Jonathan Paris, hjålparvenjari. Framman frå Hedin å Lakjuni, Jan Joensen, Finn Jacobsen. Mynd: Simun å Høvdanum