fríggjadagur 9. juli 1999síða 12
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tíðindablaðið
Søsubygdin Sandavágur fer í år at hýsa Vestanstevnuni. Í hesum sambandi
hevur Sosialurin heitt á Sigurd Petersen, fyrrverandi skúlastjóra, um at siga
eitt sindur frá bygdini
EDVARD JOENSEN
Sandavágur er gomul bygd.
sum til ber at síggja í trim-
revstrum, sum verið
va í Sandavági
Fyrsti grevsturin var í
Eingjartoftum Ivaleyst
a folk vita um. at bú-
staður hevur verið har, ti er
ta nt soleiðis
Men í 1917 var rúnar-
inin í bønum
rann var bein-
til. at grivið
c S orsøkin
urd Petersen greiðir
s frá um, tá steinurin
Um veturin 1916 - 1917
u tverr mans farnir at ar-
beiða í bønum har uppi. Teir
naðust hendan steinin,
nen góvu honum ikki metra
t 1. at teir ruddaðu
t sindur av vegnum,
n ikki tarnaði arbeiði
Har lá steinurin so í bø-
m. meðan regn og vindur
1 moldina av honum
rið eftir, í 1917. setti
ein maður. Martin á Mýr-
ti, seg við leypi sínum at
við steinin. Hann
hugdi at honum og varn-
aðist. at okkurt var skrivað
på
Boð vórðu send eftir
Mikkjali á Ryggi at vita, um
hann dugdi at týða tað, á
steininum stóð
Mikkjal hevði verið á há-
skúla í Danmark og har
helst lært okkurt smávegis
um rúnaskrift. Og hildið
varð, at hetta mundu vera
rúnir, sum á steininum vóru.
Soleiðis var eisini. Og
Mikkjal á Ryggi týddi skrif-
una.
Seinni hava serfrødingar
eisini týtt tað, á steiminum
stendur, og tað vísti seg at
passa stórt sæð, sum
Mikkjal á ryggi heyði sagt
Á steininum stendur:
>Thorkil | Qnundarson,
eystmaður av Rogalandi,
bygdi henda stað fyrst.<
Hetta er av summum tikið
fyri. at hesin Thorkil var
fyrsti maður, sum búsettist
í Sandavági.
Men so er ikki, heldur
Sigurd Petersen. Tað ber
ikki til, tí rúnirnar eru yngri
rúnir, og steinurin dagfestur
til umleið ár 1200.
Og tað ljóðar útrúligt,
heldur Sigurd Petersen, at
einki hevur verið bygt í
Sandavági áðrenn ta tíð.
Gamla bygdin í Sanda-
vági hevur helst verið á
Sondum.
Tí verður mett, at Thorkil
var fyrstur, sum flutti úr
gomlu bygdini niðan í
Eingjartoftir, og at tað er
hesin bylingur, hann bygdi
tyrst
Sigurd Petersen heldur
tað eisini verða lítið sann-
Sigurd Petersen
líkt, at fyrsti maður í Sanda-
vági skuldi fara niðan í hag-
an at búgva heldur enn niðri
við sjógvin.
Tað er væl veðurbetri
niðri í gomlu bygdini, sigur
Sigurd Petersen.
Steinurin, sum reistur
varð Thorkili, stendur nú
frammi í kóri í Sandavágs
Kirkju.
Tveir aðrir útgrevstrar
hava verið í Sandavági, har
bústaðir eru funnir. Uppi
við Geil og Yviri á Toft.
Men í øllum trimum før-
unum er lagt oman yvir aft-
ur, soleiðis at í dag liggur
einki opið av ti, grivið er.
Jardarvidurskifti
Nógv jørð - 48 stórar merk-
ur - liggur til Sandavågs, og
bøndur hava altíð búð á
Sondum. Hetta er alt ognar-
jørð uttan hálvtriðja mørk,
sum liggur á Sandasíðuni.
Gomul húsangvn í Sanda-
vågi er til dømis: við A, við
Anna, á Lofti, í Haralds-
stovu, á Flotti, Bartalsstova
og Eyðansstova.
Sandabøndur áttu so
jørðina báðum megin, líka
til løgmenninir komu.
Sandajørdin i dag er av
( Mynd: Edvard Joensen)
Giljanesi lika
Slættanes.
Fyra eru hagapartarnir å
Sondum. Giljar, Sund, Oyr-
argjógv og Slættanes.
Allan hendan hagan røkti
seyðamaðurin á Sondum
einsamallur, so tað var ikki
smávegis.
>Í dag rópa vit tað Sanda-
hagarnir, meðan teir gomlu
róptu tað Sandavågssidu,«
sigur Sigurd Petersen.
Og í kvæðinum stendur,
norður á
Gamli Skúli
í Sandavági
verður í dag
brúktur til
teir yngstu
| flokkarnar.
Í hesum skúlanum
hava bæði
Hans Andrias Djurhuus
og fråsøgumadur
okkara, Sigurd Petersen
verið lærarar.
(Mynd:
Edvard Joensen)
at seyðamaðurin á Sondum
røkti alla Sandavágssíðu.
Nakra tidarfesting, nær
seyðamaðurin á Sondum
skal hava verið uppi á døg-
um, ber ikki til at gera.
Hinumegin liggur Steig-
Úr Sandavági
in, sum var hagin, løgmenn-
inir fingu, ella kanska i åvis-
an mun tóku.
Sjórænarar
Sum so manga staðni vóru
eisini sjórænarar í
Sandavági. Og teir hava
verið rættiliga aktivir eisini,
sigur Sigurd Petersen.
Og sum aðrastaðni hava
sandavágsfólk eisini hildið
vakt fyri at verða fyrireikað
og sleppa til rýmingar, um
slíkir gestir vóru væntandi.
Vakhús er eitt, og Mans-
setur eitt annað.
Møguleikin var stórur
fyri, at hesi Ofridarskipini
endaðu á Sandavági. Opið
er til havs, og streymviður-
skiftini soleiðis, at alt endar
undir landinum her, sigur
Sigurd Petersen.
Bæði skip, sum komu
vestan fyri Sandoynna og
gjøgnum Hestfjørd, bórust
av streyminum hendanveg-
in.
Komu skipini vestan fyri
Kirkjubønes á vestfallinum,
var Ogvuliga sannlikt, at tey
endadu å Sandavågi.
Kendasta sjørænarasøgan
úr Sandavågi man vera
tann, tá sjórænararnir
skuldu fara við løgmans-
dóttrini.
Velbastaðmenn loðsaðu
eitt skip, sum teir hildu vera
friðarligt handilsskip, á
Sandavág.
Men komnir í land vístu
skipsmenninir seg at vera
alt annað enn fridaligir. Teir
gjørdust óflýggjaligir, og
vildu hava løgmansdóttrina
við sær umborð aftur.
Løgmaður mátti goyma
hana av vegnum í einum
torvluti.
Men tað hóvaði sjórænar-
unum so illa, at teir ikki
fingu gentuna, at teir hóttu
við at brenna bygdina av.
NR. 128 - 9. JULI 1999
Og teir høvdu eisini ført
tjórutunnur í land at festa í
við.
So sperdur var løgmaður,
at hann sendi boð til Mið-
vágs eftir presti at hjálpa
sær.
Presturin var eingin annar
enn tann gitni Peder Arre-
boe. Og hann dugdi meira
enn tey flestu.
Hann gekk at sjóvarmála-
num og skrivaði í sandin.
Óveður kom við stormi av
landinum, skipini róku til
havs, og Sandavágs bygd
var bjargað.
Um hesa hendingina hev-
ur Hans Andrias Djurhuus
seinni skrivað sjónleikin
»Løgmansd6ttirin á Steig.«
Hans Andrias Djurhuus
var lærari i Sandavågi frå
1909 til 1916.
Nevnast kann, at medan
Hans Andrias Djurhuus var
lærari í Sandavågi, varð
hann valdur fyrsti formaður
í Sandavágs Kommunu.
Grind
Í dag er annað, sum kemur
hendanvegin við streymi-
num, sigur Sigurd Petersen.
Hann hugsar um grindirnar,
sum koma sama veg sum
sjórænararnir.
Varð grind funnin á Døl-
unum, varð bara at bíða eftir
vestfallinum, so kom hon
undir Vágalandið.
>Tá eg var smádrongur,
var tað púra sikkurt, at
grind, sum varð funnin á
Dølunum, kom altíð
hendanvegin.<
Bara hon ikki var ov
vestalaga á, datt hon inn um
streymin, og so var í lagi.
Tað ráddi bara um at hava
hana so mikið innalaga, at
hon var innan fyri Prest-
tanga. So var hon í potti-
num, greiðir Sigurd Peter-
sen frá.