leygardagur 17. juli 1999síða 11

— NR. 134 - 17. JULI 1999 tíðindablaðið mamma og omma doyði og varð jarðað. arferðini. ezer. Tøkk Hjartaliga takka vit øllum tykkum, sum syndu okk- um samkenslu, tå okkara kæra kona, mamma. ver- Eisini ein tøkk til tann stóra skara, sum fylgdi henni til hennara seinasta hvíldarstað, úr Kristnastovu, sum tóku ímóti okkum á flogvøllinum, og úr Eben- Ein serlig tøkk til tykkum í Kristnastovu, starvsfólk á Atlantsflog, Ebenezer og á Skúlaheiminum. Hjartans tøkk oll somul. Familjunnar vegna Petur og børnini JOHANNA MARIA HENTZE Térshavn Tøkk fyri forbøn, blómur, kransar, brøv, telefon- uppringingar og peningagåvu til tey yngru børnini. Tøkk til tykkum mongu, sum å ein og annan hått vitjaðu og hjålptu okkum undir sjúkraleguni og jarð- FM i klingruvarpi og spjotkasti Í dag verður skipað verður fyri Feroya- meistaraskapi í klingru- varpi og spjótkasti á kastivøllinum við Eyst- urskúlan í Tórshavn. Kappingin í klingru- varpi byrjar kl. 14.00, meðan spjótkast kapp- ingin byrjar kl. 15.00. Kappast verður bæði hjá monnum og kvinnum. Seinastu ferð skipað var fyri FM í klingru- varpi var 4 august í 1990. Tá var kappast inni á Svangaskari og vann Heri Ziska sítt fyrsta meistaraheitið tað ferðina. Tá kastaði hann klingruna 36,38 metrar, ella góðar 11 metrar styttri enn á Gotlandi. Um umstødurnar eru til vildar, kann tað verða at Heri tveitir klingruna longur enn hann gjørdi á Gotlandi og møguliga setur nýtt fóroyskt met. Undanfarin ár hevur verið kasta spjót á Fræls- inum, men í ár fer henda grein eisini at fara fram á nyggja kastivøllinum við Eysturskúlan. Hóast lut- tøkan undanfarin ár hevur verið góð so verða vant- andi enn fleiri luttakarar hjá bæði monnum og kvinnum. Møguleiki er hjá øllum at luttaka bæði teimum, sum hava vant nógv og teimum sum ongantíð hava roynt hesar greinar áður. Einasta krav er at møtt verður hálvan tíma undan kappingin. Egill venja kollfirðingar Egill Steintórsson skal næsta kappingarár venja KIF. Hann skal hava å- byrgdina av besta hond- bóltsliðnum í felagnum umframt unglingarnar. KIF og Egill hava gjørt sáttmála. Egill er í løtuni fót- S = = - vimja i Bogi. Lenvig og Krist- offur Hentze luttaka i hesum døgum í europa- meistarakapping fyri juniorar í svimjing. Kappingin er í russ- iska hevuðsstaðnum Moskva. Millum 30 og 40 lond eru við í kappingini, og vanliga eru einir 400 bóltsvenjari hjá TB. Hann er kendur sum fót- bóltsspælari, men hann hevur eisini verið nógv við í hondbólti. Egill er ættaður úr Is- landi, men hevur búð í Føroyum nógvu seinastu árini. Moskva svimjarar við. Kapping- in er á sera høgum stødi. Teir báðir føroysku svimjararnir = byrjaðu kappingarnar fyrradagin og hildið verður fram til í dag. Venjari og leiðari á ferðini er Rókur í Jákups- stovu. Minningarorð um Helmu Í góðveðrinum nú ein dagin, sá eg Helmu niðri í bygdini. Komin at húsum aftur sigi eg við konuna, at tað var so hugaligt at síggja Helmu aftur, nú hon sá so birg og væl uppløgd út, og kundi ganga uttan at nakar studladl henni. Eg fekk at vita, at Helma hevdl tað nógv betri nú. Tveir dagar seinni ringdi konan til arbeiðspláss mítt og segði mær, at Helma hjá Hjalmari var farin. Hóast eg visti, at Helma hevði álvarsliga sjúku at dragast við, so komu hesi boðini dátt við. Minnini frå nevnda góðveðursdegi komu fram fyri meg. Sólin hevði sína ávirkan á hana. Hennara lætta lyndi kom til sjóndar, og viljin og áræði, ið altíð hevði eyðkent hesa kvinnu, heyðI sjúkan ikki kunna bast, hon gekk til handils uttan høkjur, saman við eini dóttur sínari — og hon skein sum sólin. Helma var eitt av hesum menniskjum, ið eg havi so nógv góð minnir um. Sum blaðungur fekst eg nógv við ítrótt, og næstan hvor friløta varð nýtt á fótbóltsvelli- num. Maðurin, ið stóð á odda innan ítróttina, var maður Helmu, Hjalmar í Tøduni. Tey høvdu m.a. tað til felags, at tey vóru eld- hugadl fyri ítróttini, og nýttu bæði tíð og orku at menna hana. Og væl dugdu tey at fara við ungdóminum, so ítróttin dróg alsamt fleiri at sær. Heim teirra stóð tætt við fótbóltsvollin. Eitt heim Ið hevði hjartarúm. har vit sum ítróttarungdómur altíð føldu okkum væl. Helma var altíð blíð og fryntlig at koma inn til, og altíð gav hon sær stundir at tosa við ungdómin. Tað var ikki nak að påtikid, nei hon hevði áhuga fyri tí ungdómurin tókst við, og dugdi at síggja tydningin av tí. Hon hevði í sínum ungu døgum tikið lut í ítrótti og taldist millum tær fremstu kvinnurnar innan hondbólt, og hevði verið við at tikið tók, 10 neyðug vórðu, um nakað skuldi spyrjast burturúr. Hon gjørdi sítt til, at kvinnuhondbólturin gjørd- ist so sterkur í hennara tíð og mong ár eftir tað. Helma var altíð við tí góða orðinum, hon stuðlaði okkum ungu altíð í tí, vit arbeiddu við og gay okkum góð ráð. Hetta at hava áhuga fyri ítróttini mundu uttan iva eisini foreldur hennara hava lagt í hana. Meg minnist sum smádrongur foreldur hennara — Rikku og Gordon — hvussu stóran áhuga tey høvdu fyri ítróttini. Tað var neyvan nakar fótbóltsdystur í Fuglafirði, sum tey ikki sóu. Gamli Gordon mundi vera millum teir fyrstu, 10 gav steyp til ítróttarkapp- ingar. Tað gjørdi hann ikki fyri sjálvur at verða sæddur ella hoyrdur, nei bert við einum endamáli at stuðla ítróttini. Slík fólk minnast vit við virðing. Sum longu nevnt, fóru vit ungdómar mangan inn á gólvið hjá Helmu og Hjalmari, og tey vinabond, ið vórðu knýtt í ungdóms- árunum, tey hildu. Sum eldri fóru vit mangan inn á gólvið aftur, og altíð kendu vit henda sama fløva aftur, hetta sama hjartalag sum í ungdómsárunum. Fátt er sum faðir, einki sum móðir, sigur orðatakið. Helmu unt- ist at eiga fýra børn, og sum mamma legði hon alla sína orku í at skapa børnum sin- um eina trygga og góða barndómstíð, sum hon visti, hevði so ómetaliga nógv at týða seinni í lívinum. Og væl vignaðist. Børnini høvdu stóra virð- ing fyri mammuni og dugdu at síggja, hvussu nógv hon hevði gjørt fyri at skapa teimum so góðar umstødur í lívinum sum møguligt. Ta seinastu tíðina, ið sjúk- an fór at gera álvarsliga vart við seg, hevði Helma tað mangan stríggið. Men hon misti ongantíð tað, 10 vit kendu hana fyri, viljan og áræði. Hon stríddist av øllum alvi, fall ongantíð í fátt. Kærleikan, Ið hon hevði oyst av til onnur, fekk hon aftur fleirfaldað frá teimum, ið stóðu henni nær, nú ið á stóð. Hjalmar var henni ein hollur stuðul, hann stóð altíð við hennara lið og royndi at skapa henni lættar, tá mest leikadl á Børnini, ommubørnini og versbørnini veittu sin dygga studul. Alt hetta merkti Helma, og hon gleddist Helma er nú farin hiðani, og saknurin av henni kenn- ist stórur, og størstur fyri tykkum, ið stóðu henni so nær. Góðu tit øll, ið hava mist, havið í huga, at tit eiga minnini eftir um eina góða konu, góða mammu, góða ommu og góða vermóðir. Tit kenna sanniliga hitan av hondum, ið sleptu. Ítróttin í Fuglafirði hevur mist ein av sínum dyggu stuðlum, ið starvaðist í tí stilla og fekk nógv á skafti. Við hesum fátæksligu orðum verður friður lýstur um minnið um Helmu Signar Nýggj floga..... vid Manskórinum rer Vinarliga send mær: SMS - Tel. 319820- 310606 - Fax 314955 E-mail: tryarin(dpost.olivant. fo — —. eintøk av Tórshavnar Manskórni, á kr. 159.- Bust.: Útfyll lepan, klipp hann út og send hann til: 3-arin, Postboks 1057, 1 [| : Navn: [I [I [I [I 110 Tórshavn