hósdagur 5. august 1999síða 2

Á aðstjóri: Marknaðardeild: Dagfinn Olsen | Myndamenn: | Postadr: Postsmoga 76, Jan Miller | Jonhard Hammer | John Johannessen | Jens Kristian Vang | 110 Térshavn | Dagbjørt S. Hansen Sveinur Tróndarson Alvur Haraldsen - | Telefon: 311820 Blaðstjóri: | Eyðun Klakkstein Útgevari, uppseting: | Telefax. 314720 — Eiríkur Lindenskov | Blaðfólk: Høgni Mohr Sp/f Sosialurin | e-mail: post &sosialurin.fo Internet: www.sosialurin.fo | Áki Bertholdsen, | ítróttarskrivari: Bústaður: Ø | , Á Turið Kjølbro Emil L. Jacobsen Argjavegur 26, Argir Prent: Dimmalætting p — te Sambandsflokkurin hamskiftur - ella... Oddagrein Týsdagin boðaði Sambandsflokkurin frå, at hann nú kemur við sínum uppskoti um, hvussu framtíðarviðurskiftini millum Før- oyar og Danmark skulu skipast. Flokkurin fer at mæla til týðandi broytingar í heima- stýrislógini. Kortini minna tankarnir rættu- liga nógv um sjónarmið Javnaðarfloksins V. 0. 0. hevur Sambandsflokkurin gjørt eitt skarvslop. Frá at hava tvíhildið um heimastýrislógina er flokkurin nú sinnaður at gera eina nýggja lóg, sum hevur ein lista við málum, sum skulu kunna yvir- takast. Tað sama sum Javnaðarflokkurin hevur mælt til. Harafturat skal skrásetast í grundlógini, at tað vald, foroyingar hava tikið yvir, kann ikki takast aftur. Eisini tankar, Javnaðarflokkurin hevur nevnt. Tað sama ger seg galdandi oðrum okjum, so munurin tykist ikki so stórur. Tað kann ikki sigast annað, enn at Sam- bandsflokkurin av álvara hevur stungið í egnan barm: - álvaratos, er tað ikki nakað um tað, at tað eru alt ov nógvir ógreiðir spurningar í viðurskkiftunum millum Dan- mark og Føroyar, og eiga foroyingar ikki at taka storri ábyrgd á seg. Men flokkurin eigur eisini at spyrja seg sjálvan, um hann ikki átti at havt umhugsað sína stoðu fyrr. Hevði hann gjørt tað, høvdu vit ikki fingið ta øsing, sum vit fingu undan síðsta vali, og sum endaði í fullveldislandsstýrinum. Einaferð enn skal minnast á, at formaðurin í Sambandsflokkinum hevur hevuðsá- byrgdina av tí stoðu, vit eru í. Sum Óli Jacobsen, fyrrverandi landsstýrismaður, so greitt skar út í papp, tá landsstýris- skeiðið hjá Edmundi og Ola fór i søguna. Hevði Sambandsflokkurin ikki lagt veto ímóti uppskoti Javnaðarfloksins um at seta eina stjórnmálanevnd at viðgera oll viðurskifti í spurninginum millum Danmark og Feroyar og koma við tilmæli um eina nýggja skipan, høvdu vit sloppið undan ti polarisering, sum tók seg upp. Sambandsflokkurin segði kortanei. Hann segði seg ikki duga at síggja nakran skeiv- leika við heimastýrislógini. Bjørn á Heyg- um fór so vítt sum at spyrja, at kundi nakar vísa á veikleikar í heimastýrislógini, so skuldi flokkurin viðgera teir. Seinri hevur hann funnist at Edmundi Joensen og sagt, at hevði hann gingið við til at endurskoða heimastýrislógina, hevði nógv verið oðr- vísi - bæði í Sambandsflokkinum og landi- num!!! Ja, tað kostar at vera treiskur í politikki, man onkur helst ásanna í dag... Sosialurin Tíðliga í morgun (týs- morgunin), meðan sólin enn spakuliga reis eystur í havið henda so fagra summarmorgun fór Heri Berg. leiðandi yvirlækni á sálardeild landssjúkra- húsins um sýnina burtur úr hesi verð Heri var einabarn, sonur teirra Jåkup og Sigrid Berg. Meðan mamman doyði í góðum árum, gjørdist pápin elligamal og var síni seinastu ár at vera hjá Hera og Rigmor. Pápin var lærari og til tað sein- asta sera virkin at granska, skriva og geva út sidsøguligt lestrartil- far. Heri vaks upp í Øra- vík, har pápin var lærari. Seinni fluttu tey til Vágs, men annars var Heri nógv at vera hjá ættar- fólki í Hovi. Eg haldi, at hann mest av øllum kendi seg sum hóvbing. Heri giftist við Rigmor Bech úr Vági og eiga tey børnini Anniku og Kára umframt nú eisini abba- og ommubørn. Heri var familjukærur persónur og frøddist hóast lítillátin m.a. um, at tey øll í húsinum vóru so frammalaga í somu ítróttargrein og gjøgnum árini vunnu nógv heið- ursmerki til húsið. Sjálvur var Heri ikki tað nógva til fjals og fjøru, men hevdi so mong onnur týðandi áhugamál. Ti frøddist hann og var ikki sørt errin av, at abbasonurin Jåkup i so måta t6k seg væl upp, sum hann vaks til, fór á fjall og í grind og var so nógv í Hovi ímillum ættarfólk har. Heri tók læknaprógv miðskeiðis í sekstiáru- num og var eitt skifti kommunulækni í heim- bygdini Vági, men fekk skjótt hug til at serút- búgva seg í sálarsjúku- fróði, sum skuldi vísa seg at vera eitt fakliga sæð gott val, so kringur og arbeiðssamur hann gjørdist á ti økinum. Fyrst var hann eina tíð hjálparlækni hjá Árna Minningarorð um Hera Berg, yvirlækna føddur 15.1.1935, deyður 3.8.1999 Olsen á tí tá nystovnada psykiatrisku deild, og eftir nøkur ár i Danmark at taka neyðugu serút- búgvingina kom hann heimaftur seinnapartin í sjeytiårunum hesa ferð sum yvirlækni saman við Arna Olsen. Hesi seinnu árini, síð- ant Arni Olsen fór frá við eftirløn, hevur Heri Berg mest sum burturav havt ta tungu ábyrgdina sum administrerandi yvir- lækni umframt sjålvt læknaarbeiðið, sum bara er vaksið og vaksið. Hetta var stødan, tá vit fyri snøgt fimm mánað- um síðani varnaðust hann sjúkan mitt í hans- ara gerandisarbeiði, og longu seinni sama dag sýndu kanningar, at hann var feigur. Heri hevur væl studdur av konu og børnum í tolni og spaklyndi borið hesa óvæntaðu og brád- ligu vanlagnu og ta sváru sjúkraleguna, til hann í morgun stillisliga sovn- aði burtur. A psykiatrisku deild er stórur saknur, nú Heri ikki er meira. Hann var fakliga ótrúliga dugnalig- ur, arbeiðssamur og sam- vitskufullur - og tað kanska ov mikið av tí góða. Sjálvur segði hann seg sjálvironiskur vera putlutan persón, men við slíkum samvitskusemi saman við alsamt vaks- andi og tyngjandi og - tykir tað mær - mangan hopleysum fyri ikki at siga ábyrgdarleysum åløgdum leiðslubyrðum, so skal av sonnum sterk heilsa til at megna arbeiðssetningin so væl og samvitskufult, sum Heri royndi, treytaleyst líðin mótvegis fyrisiting og í síðsta enda politiskt settum virkistreytum. Sjúklingar hildu nógv av Hera sum sálarlækna, og tað gav at bíta, sum tað alsamt legðist meira og meira til at hjålpsøkj- andi sjúklingum á tí øki, sum hann burturav tók sær av. Eisini sum starvsfelagi og stjórnandi yvirlækni heyði hann stóra virðing. Hann kendi stóra ábyrgd av og var góður við sítt starvsfólk, og tók tað honum sera fast seinnu mongu árini, tá tað hevur sansað at á heilsugki- num. Hann spílaði seg út og lat seg eftir øllum at dóma spila í so nógv út av ómenniskjansligum arbeiðsbyrðum, men kortini var hann altíð hin sami sinniligi, umhugsni og spaki maðurin við hond um deildarinnar styrisvøl. Tað var eisini hansara tunga ábyrgd at seta at medarbeiðarum, um so gjørdist neyðugt, men mær er sagt, at hann í so máta var rættvístur og ikki minst mildur í síni medferð. Persónliga kennist Heri mær bart út ómissiligur. Vit hava altíð verið ser- liga góðir báðir hvor við annan og kendist tað nattúrligt at hava tætt samstarv, nú vit báðir starvsliga vóru elstir eftir av tí gomlu garduni, aftan á at Arni Olsen var farin frá. Heri kendi stóra á- byrgd og umsorgan fyri mær, ikki minst fakliga og lívgaði meg regluliga við tí nógva, sum hann eisini tók sær stundir at halda seg fakliga ajour við. Sum leiðandi yvirlækni heyði Heri onga formliga skyldu at rådføra seg við ella kunna psykologin um alt tað, sum hann í starvi sínum tókst við, men kortini var ikki dag- ur frá Gudi, uttan at hann tók sær stundir at støkka inn á gólvið við onkrum, sum lá honum á sinni ella bert at sýna psyko- loginum tann sóma at kunna hann, ella taka hann við upp á ráð. Og so vítt eg nú aftaná minnist, hevur ongantíð verið øvugt orð okkara millum hesi mongu virk- isår saman, og tað sigur ikki so lítið um hansara tolsemi. Umframt alt var Heri Berg ein skemtari av juds náði, soleiðis at skilja at hann í sínum spakføri dugdi so 6- metaliga væl at síggja tað hóast alt stuttliga í dags- ins trupulleikum og tað á ein slíkan hátt, at skemt- ið ongantíð kendist niðr- andi fyri triðja persón. Heri Berg var á mang- an hátt psykiatrisku deild og føroyskari psykiatri eitt virdiligt umbod eins væl innan - sum uttan- deilda, hóast hann óstolt- ur helt ein lágan profil og ikki krámaði sær framat í fjølmidlunum. Innan- deilda var hann ein fram- úr veitslurødari og dans- aði sum ein eingil. Heri Berg verður nógv saknaður av okkum øll- um á psykiatrisku deild, bæði medarbeiðarum, sjúklingum og avvarð- andi, men persónliga verður saknurin mein- astur hjá konu, bórnum og aðrari familju, sum hava gingið gjøgnum hesa sváru tíð við Hera. Í djúpastu samkenslu við hansara nærmastu drýpa vit høvur í størstu virðing og lýsa frið yvir Hera Berg, yvirlækna. Hann stríddi vissuliga hitt góða stríðið. Tórshavn, tann 3. aug. 1999 Eyðun Joensen, Psykologur Heilsu- verksins