týsdagur 17. august 1999síða 22

22 tíðindablaðið NR. 153 - 17. AUGUST 1999 Sangurin bindur saman fólkið i hj NK í - X CIK < KKI SÉ ; est heldur eru tað okkara € KI er nå royndir 1 Herr: ár M.C. Restorff and friends M.C. restorff var fyrstur á r. M.C. var hesa ferð tuðlaður av bæði tón eikarum og sangarum, so sum Gunnar G. Guttesen, Jan Zachariassen, Bjarni Jøkladal, Nils Olsen og Bárður Håberg, sangarum sum Linda Petersen, Jó hanna Rasmussen, Dánjal Gudjónsson og yngstu dóttir síni VÆL 5 Aftaná eina jazztussions- inspireraða byrjan fekk M.C. eina góða byrjan við beinleiðis skifti yvir til ein av sínum „gomlu“ slagar um. Undir allari framførsl uni megnaði M.C. framúr væl at halda saman uppá framførsluna við góðum frágreiðingum um hvønn einkultan sang, eins og eitt sindur av søguligari trå- greiðing fylgdi við. Bert ein enskur sangur var á skránni, nevniliga Oslo Gospel Choir sangurin „Shine your light". Ann ars vóru allir hinir á før oyskum. Serstakliga sangirnir .Månin", „Sanganna Veingir" og „Bonarfólkið' fangaðu. „Mánin" varð sera væl framførdur við varierandi broytingum, bæði í tónleiki og sangi. At slíkar „sangperlur“ liggja goymdar í so mong ár er spell, men ikki minni gleðiligt, at tílíkir persónar sum M.C. fáa hann í hondina og gera nakað við hann, er bara at fegnast um. Sera hep- pisligt var tað valt at lata lítla smádrongin Dánjal Guds- jónsson sleppa framat við ein- um sangi sum t.d. „Sanganna Veingir". Dánjal setti prikkin yv- ir 110 vid sini vøkru barna- rødd, og sang- urin heyði ann- ars eisini eina fullkomna rammu, allur sum hann var. Harumframt royndi Dánjal seg eisini ið øðrum sangum og á sama hátt kom hann væl frá ollum. Sangurin „Bonarfólkið" var ein tøkk til tey gomlu, sum í dag kanska eru burt urgloymd og sett til síðis, sum hava hildið og halda øllum Guds verki uppi við bønum - og samstundis var hetta ein áminning til okkum í dag, sum kanska lata bønarstavin fella, um at virða bønina og halda henni uppi, tí so skal alt Guds verk eydnast. Ein sera vakur sangur sungin duett saman við Lindu Petersen, sum hevur eina sera vakra og reina rødd, og sum eisini dugir kyn- strid at variera við røddini, so tad hoskar vid sangin Sangurin „Lít allar tina leiðir" var eisini væl sung in, bæði á donskum og føroyskum, eftirsum M.C greiddi frå, at hann heyði vitjað inni á Café Luther í Keypmannahavn og ha! framført henda vælkenda g tikið eit | X NU Ki så TIL M.( VI að n Sid fram sangir stnar innan Broðrasamkomurnar, men um aðrar meiri „almennar framførslur kundu verið hildnar, átti hetta at verið gjørt Voices of Praise Hetta kórið er ivaleyst komið fyri at vera, og spírin man eisini verða lagdur í tí mennandi sang og ungdómsarbeiði sum verður gjørt innan føroy sku Heimamissonina Kórleiðarin Asbjørn Berthelsen ger eitt sera stórt arbeiði fyri at halda hesi uml. 30 ungfólkini til. bæði sangliga og tón- listarliga. Nú hoyrdi eg seinastu ferð tey sungu á árliga Gospelfestivalinum í ár, og ta ferðina hevði eg mínar viðmerkingar til sjálva avpussingina, ið neyðug var. Hetta er bøtt munandi um nú, eins og solorøddirnar nú eru bliv- nar enn stinnari. Tað ein asta kundi verið sjálvt sangúrvalið, tí tað var ikki nógv nýtt á skránni til hesa framførsluna. Tó so, sangirnir „Oh, for a thous- and tounges to sing" og „Oh how I love Jesus" vóru tvey sera væl eydnað løg, id eg ikki havi hoyrt í hasum stílinum fyrr. At tað ber til at broyta tradition ell løg er ofta roynt, og her var so eitt dómi, ið eydnaðist væl Her er bara gott í væntu hjá hesum ungu fólkum, bæði á tí tónlistarliga og saneliga. Sæð burtur frá teimum smáu Villunum Ok u DI m n to Í við stuttum viðmerkingum til sangirnar, tað hevði eg sum lurtari virðismett nógv. Eitt tilvildarligt „gott kvold" at byrja við var ikki beinleiðis sann førandi.yvir fyri lurtaru num. Tá so kórið varð komið uppaftur á pallin aftaná endaðu framførslu na, lat kórleiðarin okkum lurtarar vita, at hann ikki rættiliga hevði hugsað um nakað eykanummar, men eg legði merki til at tveir solosangarar longu høvdu stillad seg tilreiðar at syngja, so ivaleyst varð hetta avtalað framman- undan, og sera væl ljóð- aði sangurin „Sing to the Lord" og lurtarafjøldin kom rættuliga við og klappaði, so tað rungaði um alt Norðurlandahúsið. Tøkk til tykkum, ið hava ábyrgdina fyri hesum til- tókum og tykkum, ið so væl framførdu. Vit síggj- ast aftur til næstu ferð tit royna tykkum, og haldið á, tað lønar seg!