hósdagur 7. oktober 1999síða 23

% £ F va es eee, EET Nr. 190 - 6. oktober 1999 3. Neistin Nú skal neistin kveikj- | tíðindablaðið ast av nýggjum Fleiri av teimum berandi kreftunum frá undanfarnum árum hava nú lagt hond- bóltin á hyllina, og tí skulu yngru kreftirnar bera liðið nú roynt verður at byggja neistaliðið upp av nýggjum JÁKUP MORK Tá tosað verður um før- oyskan kvinnuhondbólt, slepst valla undan at nevna kvinnuliðið hjá Neistanum. Tær eru liðið við so nógv teimum flestu føroyameist- araheitunum. Tá tað ræður um at vinna heiðursmerkir, koma eingi av hinum lið- unum nærhendis neista- kvinnunum. Seinastu árini hevur tó ikki altíð gingið so lætt, og seinasta ár stóðu Neista- kvinnurnar í teirri óvandu stóðu, at tær einki gullheið- ursmerki høvdu at smoyggja omayvir hálsin, tå kappingarárið var liðugt. Kyndil er tvær tær sein- astu ferðirnar strokið avstað við gullinum í landskapp- ingini, og hóast neista- kvinnurnar vunnu steypa- kappingina fyrraárið, kann tað ikki metast sum nøkt- andi hjá teimum, at somikið langt er ímillum snapsarnar, sum tað hevur verið hesi bæði árini. Venjari hjá neistakvinn- unum í ár er danin Rene Kristensen, og hevur hann koyrt nógv á kvinnurnar seinastu tíðina. Vant hevur verið síðani á Olavsøku, og hevur hugburðurin hjá leik- arunum bara verið heilt góður, heldur Rene. Hann kom til Føroya áðr- enn seinasta kappingarår byrjaði, og vandi hann tå yngru deildirnar hjá felagn- um. Í ár hevur hann so fing- ið ábyrgdina av kvinnuliðn- um, og metir hann hetta vera eina stóra avbjóðing. Nógvar av royndu spæl- arunum eru í ár givnar, og hetta merkir, at eitt so at siga nýtt lið nú skal byggjast upp. Rene sjálvur er ógvu- liga varðin við at koma við nøkrum boði um, hvussu kappingarárið fer at hylnast. Hann roknar tó við at tað fer at hava sera stóran týdn- ing fyri hansara lið, hvussu tær fara at klára seg teir fyrstu dystirnar av kapping- arárinum. Fyri ungu leikar- arnar hevur tað ómetaliga nógv at siga, um tær merkja, at tær væl kunnu vera við á hesum stødi. Eisin má tað metast at vera eitt aðalmál at fáa stórri stabilitet í spælið, við tað at talan er um so nógvar ungar leikarar. Sum dómi um hetta nevnir Rene, at tær nú áðr- enn kappingina hava leikt fleiri venjingardystir, og at hesir hava verið sera mis javnir. Onkuntíð hevur spælið verið heilt gott, í- meðan tað ikki hevur verið so gott til tíðir. Rene sigur víðari, at hetta við stabilitetinum og so tað at læra nakað, eru høvuds málini hetta kappingarár. Tá vit tosa um frágongd av so- mikið markantum spælar- um sum Duritu Jacobsen, Káru á Dunga, Súnu Mørk, Anniku Thomsen og Louisu Jørgensen, sigur tað seg sjálvt, at tað tekur nakað av tíð at fáa spælið at koyra líka væl aftur. At so nógvir leikarar eru givnir, merkir sjálvsagt, at meira verður at lyfta hjá teimum, sum enn eru á liðn- um. Ikki soleiðis at skilja, at tær skulu vísa meira, enn tær frammanundan hava gjørt, men heldur soleiðis, at tær sýna tað sinniliga yv- irskotið til at stuðla upp undir hjá teimum nýggju, so hesar kunnu búnast enn meira sum leikarar. Tilgongdin hevur bara verið úr egnum røðum, og ikki kann roknast við, at hesar fara beint inn á liðið fyri at gerast stuðulsleikar- ar, men meira tað, at tær skulu vera við til at gerast eitt grundarlag, sum bygt verður á framyvir. Sum venjarin sjálvur sig- ur, so megnaði STIF at ger- ast meistari hjá monnunum, uttan at skula hava hjálp utt- an ífrá. Ikki soleiðis at skilja, at Neistin fer beint eftir meistaraheitinum, men bert sum prógv fyri, at tað kann lata seg gera, at vera við í toppinum við egnum tilfari. Í hvussu so er ætla tær í Neistanum at gera alt tað tær eru mentur, til tess at einki annað lið skal koma til teirra og rokna 2 stig sum eina sjálvfylgju. Tað er nokk heldur ikki nógv, sum bendir á at so er, tí Neistin er nú eina ferð Neistin, og ikki skal verða hugt leingi eftir hagtølunum, áðrenn ein sær, at her er talan um konufólk, sum helst kunnu meira enn konufólk flest, í hvussu so er tá talan er um hondbólt. Inga F. Danberg verður aftur at síggja á besta 23 liði hjá Neistanum í hesum kappingarárinum Stríðist altid fyri at vinna Liðformaðurin hjá Neistanum sein- asta ár, Inga F. Danberg, verður millum teirra, sum koma at draga tað tunga lessið í hesum kappingar- árinum Inga F. Danberg er eftir hondini vorðin gomul í garði, tá tosað verður um føroyskan hondbólt. Síð- ani hon var 17 ára gomul, hevur hon verið við á besta liðnum hjá Neist- anum. Árini 1989-1995 undantikið eini 2 ár, tá hon hevur verið í barns- burðarfarloyvi. Hon er ivaleyst ikki tann besti teknikkarin, sum føroyskur kvinnu- hondbóltur eigur, men hinvegin skal leitast leingi, áðrenn tú finnur ein leikara við sama hug- burði sum Inga. Viljin at stríðast til tað allarsein- asta lýsir burtur úr henni, og í hennara heimi er eingin dystur vunnin ella taptur fyrr enn dómara- borðið hevur talt upp tvær ferðir upp í 30. Hesum eginleikum fær Inga allarhelst eisini brúk fyri í hesum kappingar- árinum, tí talan verður í ár um eitt rættuliga nýtt neistalið, sum fer á vøllin. Inga heldur sjálv, at frá- gongdin heyr verið í stórra lagi, men at tær hava nógvar ungar evna- ríkar unglingar, sum nú fáa møguleikan at royna seg. Inga metir, at tað at fleiri av teium rutineraðu leikrunum eru givnar, eis- ini fer at vidføra at ábyrgd verður flutt yvir á aðrar leikarar. Sum er, eru tær eina 4, sum hava verið við igjøgnum fleiri ár, og tað sigur seg sjálvt, at tær koma at taka ein stóran part av ábyrgdini á seg, tá spælt verður. Hinvegin væntar Inga eisini, at onkur av teimum ungu leikarunum, sum eru komnar á líðið sein- astu árini, nú fer at gera rættuliga vart við seg. Hugburðurin tær hava til venjingina er í øllum før- um hin rætti, og Inga sig- ur sjálv, at tað í ár hevur verið rættuliga stuttligt at venja, tí tær allar ganga inn fyri somu sek. Um vónirnar til kapp- ingarárið er Inga eitt sind- ur varlig, men sum hon sigur, so verður spælt fyri at vinna í hvørjum dysti. Ger man ikki tað, er eing- in grund til at spæla, sum hon málber seg. Hon ásannar tó at tað kann fara at gerast sera torført, og kanska serliga í byrjanini, við tað at talan er um somikið nógvar nýggjar leikarar. Inga torir ikki at koma við endaligum boði um, hvussu kappingin í ár fer at ganga, men sigur at hon vónar og trýr tað besta. Tað fer sjálvandi at taka nakað av tíð, áðrenn liðið er spælt saman, men roknar hon við, at fram ímóti jólum, fer hetta at vera á einari góðari leið.