týsdagur 12. oktober 1999síða 21

Nr. 193 - 12. oktober 1999 tíðindablaðið 21 | Villjin gav eitt sti VB kvinnurnar høvdu bæði stigini í posanum, men gloymdu at binda fyri, og so mundi Neistin farið við báðum stigunum. Í JÁKUP MORK Tá neistakvinnurnar sunnu- dagin fingu vitjan úr Vági. var spenningurin nakað væl stórri, enn hann ofta hevur verið, tå hest bæði liðini tørna saman. Samstundis sum tað tykist sum um, at Neistin ikki hev ur somu styrki, sum tær annars hava havt flestu av undanfarnu årum, so hevur VB í år styrkt um hópin við útlendskum venjara, og hava tær ivaleyst verið rættuliga spentar upp á, hvussu leikur fór at ganga. væl Vágsgenturnar byrjaðu eis- ini betur, og áðrenn nakar vardi, høvdu tær eina leiðslu upp á eini 3-4 mál, og varveittu tær leiðsluna soleiðis at hålvleikstødan varð 10-7 til gestirnar. Sum dystargongdin var i fyrra hålvleiki, so var helst eingin ivi, um at VB mundi fara avstað við øllum stigu- num. Tær vóru betri og skjótari enn mótstøðuliðið í so at siga øllum støðum. Harumframt tóktist tað eis- ini sum um, at neistakvinn- urnar fullkomuliga høvdu mist sjálvsálitið. Fleiri grundleggjandi tekniskir feilir vóru at síggja, og hetta førdi sjálvandi við sær, at tær so at siga ongantíð fingu spælt verjuna hjá vágbing- unum tunna, við tað at ferð- in gjørdist alt ov lág. Hinvegin koyrdi VB liðið við fullari ferð, og tað var ikki minst takka verið venj- aranum, at spælið koyrdi somikið væl. Eingin ivi er um. at Regina Rádo er ein stórur styrkur fyri vágs- genturnar. Hon hevur eitt gott eyga fyri spælinum, er kropsliga væl fyri og so hevur hon eina drønandi sterka høgru hond. Regina var tó sjálvandi ikki einsa- moll á vøllinum, men fekk sera góða hjálp frá sínum viðleikarum. Serliga skar- aður Gurið Mortensen og Arnleyð Krosslá butur úr, men sum heild koyrdi spæl- ið hjá VB sera gott hesa løt- una. Øktu leiðsluna Tá farið varð undir seinna hálvleik, byrjaðu VB gent- urnar har, sum tær sleptu í fyrra, og tá knappir 10 min- uttir vóru leiktir, var líkt til at dysturin var avgjørdur. VB hevði tá eina leiðslu upp á 14-8, og tað tóktist ikki vera nakar møguleiki hjá Neistanum at venda dysti- num. Hetta hildu vágs- genturnar helst eisini sjálv- ar, og eg veit ikki um tær byrjaðu at taka uppgávuna nakað lætt, men í øllum før- um byrjaði Neistin nú spakuliga at kuta av leiðsluni hjá VB. Oluvá hitaði upp Um tað var við vilja, veit eg ikki, men frá tí løtu at neistavenjarin, Rene Krist- ensen, setti Oluvå Djurhuus at hita upp, varð málið hjá Hildur sum gandað. Hon tóktist brádliga at hava tam- arhald á øllum bóltum, og við Ingu og Katrin á odda í hinum endanum, fingu tær 5 mál á rað. áðrenn VB megnaði at svara aftur. VB setti nú aftur ferð á, og líkt var til, at neistakvinn- urnar høvdu nýtt ov nógvar kreftir í royndini at fáa javn- vág í málskjótingina. Tá 10 minuttir vóru eftir at leika, hevði VB sostatt aftur fing- ið eina leiðslu upp á 4 mál, men við einum ødiligum endaspurti eydnaðist tað Neistanum at koma upp á 18-17, og tå VB samstundis fekk ein leikara útvístan seinastu 2 minuttirnar, varð nú knappliga líkt til, at Neistin skuldi strúka avstað við øllum stigunum. Tá VB so brendi í næsta álopinum, tóktist Neistin at hava tamarhald á støduni, men av ein hvørjari orsøk, mistu tær bóltin á veg í álop, og í mótálopinum kundi Rannvá Augustinussen seta bóltin framvið Hildur í mál- ið til endaligu støðuna, javnleik 18-18. Attu at havt vunnið Orðatakið sigur, at tú skalt ikki kanna tær bitan áðrenn hann er svølgdur, og høvdu vágsgenturnar havt hetta í huga, so tær ivaleyst farið suður aftur við 2 stigum. Trupulleikin tóktist vera, at tá tær tíðliga í seinna hálv- leiki høvdu vunnið sær eina 6 mála leiðslu, byrjaðu tær at taka dekan ov lætt upp á uppgávuna. Leikararnir spældu mest í sjålvdråtti, og Regina Rådo, sum higartil hevði leikt framúr, sá nú út til at hugsa meira um, hvussu nógv mál hon kundi skjóta. enn hon hugsaði um liðið. Tað skal tó ikki takast frå neistakvinnunum, og ser liga Ingu F. Danberg, at tær ongantíð góvu skarvin yvir, men alla tíðina stríddust alt tað tær vóru mentar, til tess at fáa nakað burtur úr dyst- inum. Vístu nakað Bæði liðini fingu tó víst eitt sindur sunnudagin. Vágs- genturnar hava í øllum før- um sent eina ávaring til hini liðini, um at tær kunnu verða tungar at syfta í ár. Megna tær at taka uppgáv- una í stórri álvara í allar 60 minuttirnar, kunnu tær í hvussu so er geva øðrum liðum ein skarpan gang. Neistakvinnurnar eru ikki so væl fyri, sum tær hava verið áður. Fleiri av teimum berandi kreftunum eru givn- ar, og onkur áskoðari helt skemtiliga fyri, at um neistakvinnurnar fluttu til vágs, hevði tað í hvussu so er hjálpt upp á barnsburðar- talið har suðuri. Tær fingu tó prógva fyri hinum liðunum, og ikki minst fyri sær sjálvum, at viljin ber verkið ein rættu- ligan fittan part av vegnum. Verður hugburðurin hin sami alt kappingarárið kann tað væl henda, at neista- kvinnurnar hóast alt verða nakað drúgvari enn væntað. Neistakvinnurnar í verjustødu. Tað var søgan so at siga allan dystin, men at enda mundu tær strokið avstad við sigrinum reppið Hondbóltur: Kvinnurnar í Tjaldur hóvdu munin á vest- mannakvinnum bæði í hálvleik- inum og beint fyri dystarlok, men kortini gjórdust tær ov stuttar Tjaldur - VIF 23-24 (12-11) SVEINUR TRÓNDARSON So byrjaði hondbóltskapp- ingin av álvara. Hóast ætl- anin eftir øllum at dóma var at útseta dystin millum Tjaldur og VIF, so varð hann leiktur kortini, og end- in var, at steypavinnararnir frå í fjør drógu longra stráð- ið Í einum dysti, sum sakt- ans kundi farið hin vegin. Tí í veruleikanum var tað Tjaldur, sum var oman á meginpartin av dystinum. Tær løgdu seg á odda frå byrjan og hildu seg har líka til fimm minuttir vóru eftir av dystinum. Tá javnaðu VÍF-kvinnurnar og við tveimum málum beint eftir avgjørdu tær dystin til sín fyrimun. Sær bjartari út Hóast úrslitið Í fyrsta um- fari ikki er nøktandi - tað er eitt tap ongantíð - so er tað kortini ikki verri enn so, at eitt tepurt tap móti steypa- vinnarunum eigur at geva Tjaldursleikarunum vónir um sigrar seinni í ár. Liðið hevur fleiri streingir at spæla upp -, hóast eingir leikarar = eru stjørnur. Tað nýtist ikki vera ein vansi, at so er, men tað merkir ofta, at hetta liðið skal stríðast meira fyri sigri- num. Og tað kann vera sera beinleiðis Tað var um torført at halda fast, serliga tá mótstøðuliðið hevur tað. ein sjálvur vantar - ein leik- ara, sum kann avgera ein dyst, ella venda dy st einum Tað hevur VIF í leikandi venjaranum og sunnudagin var tað eisini leikandi venj- ari, sum til endans tók ábyrgdina á seg og vendi einum hóttandi tapið til sig- urs. loana Rapa, sum annars fekk fýra mál í dystinum gjørdi tey bæði seinnu tá fýra og tríggir minuttir vóru eftir av dystinum, og tá var torført hjá heimaliðnum at koma afturíaftur. á muni Sum sagt, so var hetta fyrsti landskappingardysturin á árinum hjá hesum báðum liðunum, og tí ber sjálvsagt illa til at siga nakað bara út frá tí eina dystinum. Kortini eiga kvinnurnar í Tjaldur, at leggja sær í geyma, at tær næstan spældu líka upp við steypavinnararnar í fjør, og tað í sær sjálvum er eitt bragd hjá einum nýggjum felag. Traditiónirnar fyri hond- bólti eru ikki so langar á eystara armi av Skálafjørð- inum og hinu megin Gøtu- eiði, men tað eru tey í ferð við at gera nakað við. Yngru deildirnar eru so smátt um at koma fyri seg, meðan vaksnamanna liðini royna at hanga í sum fræg- ast. Leikararnir á liðnum søgdu fyri nøkrum døgum sidani vid Sosialin, at hjå teimum galt tað um at hanga í bestu deildini, og so mugu vit bara síga teimum, at er hetta gongdin, so eru góðir møguleikar at tað stríðið fer at eydnast. Í dag vóru tað uttan iva vóru á muni, og sum kanska av- gjørdu dystin. royndirnar, sum Tjaldur gjørdust akkurát ov stuttar hesu ferð Savnsmynd