mikudagur 24. november 1999síða 15

16 tíðindablaðið Mánadagin lat 23 ára gamli Janus á Húsagarði upp listaframsýning í Smiðjuni í Litlu havnarmaðurin hed enn at tekna. Yi Ein av teimum listarfólk- um, sum seinastu árini so spakuliga er um koma å listarliga pallin her i Før- ovum er havnardrongurin. Janus á Húsagarði Seinastu árini hevur hann við jøvnum millum- bilum sýnt fram tekningar sínar. á ymsum støðum. Einaferð hevur hann havt framsýning. tvær ferðir hevur hann verið við á Olavsøkuframsyningini í Smiðjuni umframt at tekningar hansara eisini hava hingið aðra staðni. Mánadagin í hesu vikuni opnaði hann so eina fram- sýning í Smiðjuni, har á- hugaði fáa høvi at síggja og keypa nakrar av teim- um myndum. sum hann hevur teknað seinastu tíð- ina. Janus sigur seg altíð hava dámt væl at teknað, hóast hann sum so ongan- tíð hevur fingið nakran lærdóm í hesum. Í skúla- num sat hann fyri tað mesta og teknadi, og sjålv- ur heldur hann eisini at hetta kann vera orsøkin til, at hann ongantíð fekk nak- að serliga góðar karakterir í skúlanum. by á egna Nýtir penn So at siga allar myndirnar hjá Janusi eru teknaðar við einum heilt vanligum penni. Nógvir pennar verða nýttir til hvørja mynd. men akkurát hvussu nógvir veit Janus ikki at siga. ge Onkrar av myndinum er tó málaðar ella teknaðar við blyanti, men sum heild dámar honum best at nýta pennin Sum ein skemtilig síðu- sega kann nevnast, at Jan- us ta einu ferdina hevur roynt at tekna vid koli. Fyri at tað ikki skuldi verða sum flestu aðrar kol- tekningar, gjørdi Janus av, at hann fyrst kolaði alt pappírið, so tað varð svart. Síðani telgdi hann eitt vis- kuleður, sum hann so nýtti at viska strikur av ymsum slag í myndina við. Alt gekk sum so í fínasta lag, men tá hann so skuldi vík, men hesin ungi roynt annað hyggja at myndini hendi tað. So skjótt sum hann setti myndina upp eftir enda, datt alt kolið av pappírinum, og Janus, sum tá aftur stóð við einum hvítum arki, hevur síðani hetta bert nýtt vanliga pennin. Roynt eitt sindur av hverjum Janus hevur ikki bara roynt at tekna higartil í sínum unga lívið. Í fleiri ár hevur hann siglt við Norrønu um summarið, fyri síðani at nýta peningin at ferðast fyri um veturin. Hetta hev- ur ført hann víða um, og leysliga metir hann seg hava ferðast í umleið 30 londum. Millum annað hevur hann verið í Thai- landi. Malaysia, Ísrael, Turkalandi og seinast í In- diu. Fyri umleið einum ári síðani var han í Nepal, og júst á hesari ferðini er líkt til, at hann hevur fingið nógva inspiratión. Í hvussu so eru meginpart- urin av myndunum tekn- aðar við motivum úr Ne- pal, og satt at siga er flestu av myndunum sera hug- takandi. Spurdur um tað ikki tek- ur eina øgiliga tíð at sita Nr. 224 - 24. november 1999 og gera hesar tekningar svarar Janus, at sjálvandi tekur tað nógva tíð, men hinvegin er hetta ikki nak- að, sum hann gongur og hugsar um. Hann teknar fyrst og fremst av teirri orsók at honum dámar tað. Um oðrum fólkum dámar myndirnar, og um tey vilja keypa tær, hugsar hann ikki so nógv um. Vilja fólk keypa mínar myndir er tað bara heilt gott, men hinvegin hev- ur hann ongar vónir um at gerast ríkur av hesum. Eitt nú ga seinasta framsýn- ingin undirskot, men tað ger nú ikki so nógv. Eingi góð ráð Seinastu árini hevur tað so at siga verið móti, at kunna realisera seg sjálvan. Tá vit spyrja Janus, um hann hevur reali- serað seg sjálvan. ivast hann eitt sindur. Hann sigur tó, at á ein hátt hevur hann gjørt tað, við tað at hann alla tíðina hevur gjørt tað, sum hann hevur hug til, men hin- vegin veit hann heldur ikki sjálvur, hvat hann vil. Tá vit spurdu Janus, um hann hevur nøkur góð ráð at geva ðrum ungfólki, ævintýrari sum kanska hava hug til at royna okkurt líknandi, svaraði hann, at hann iva- Oist í, um hann nú var tann rætti persónurin at geva góð ráð. >Ég eri als ikki vísur i, at tað, sum eg havi gjørt, er tað rætta at gera«, sigur hann brosandi. Hann heldur at tað kanska hevði verið nógv rættari at fingið sær eina útbúgving ella okkurt tílíkt, men tað hev- ur hann so ongantíð havt hug til. Tó sigur hann eisini, at um so er, at onkur er, sum gongur við einum listar- manni í búkinum, so er bara at royna seg. At enda spurdu vit Jan- us, hvørjar ætlanir hann hevur fyri framtíðini. Tá svaraði hann, at enn er hetta rættuliga óvíst. Fyri fyrst ætli eg mær okkurt for- kunnugt stað at halda nýggjár, men hvar hetta skal verða er ikki fastlagt. Í løtuni kundi eg hugsa mær New York, men spyrt tú meg komandi viku, so verður tað helst onkra aðra staðni. Eftir hetta ætli eg mær so at verða á landi eina tíð, og fari eg tí at leita mær eftir onkrum arbeiði. Skuldi eg lært til nakað, skal tað helst hava okkurt við handverk at gera, tí tá kann man ofta arbeiða uttandura, og tað dámar mær nógv betri. Yngd ynskir í hvussu so er Janusi góðan byrð fram- yvir. Líkamikið hvussu lív- sleið hansara gongur. AR slit