hósdagur 25. november 1999síða 12

12 Úr Løg- A tinginum “%; 3 J IN Jon ANNESSEN framløga á skránni Hendrik Old spyr í fyr 26. uíngfundurin hesa set Ispurninginum, um varð settur í gjár danska stjórnin hevur klokk vgum tvey. Á ætlanir um at gevast við donsku sjóverjutyrlu flúgvingini við Føroya, og nær hetta verður, um Ríkisumboðskvinnan svaraði, at tyrluflúgving ikki verður skerd Fundurin fyrra- dagin Fyrradagin var aðalorðaskifti um útbúgvingarálitið og framløga á skránni í tinginum JOHN JOHANNESSEN Helenda Dam á Neyst- abø, landsstýriskvinna, u týsmorg- hevur vegna landsstýrið tin 1gfund lagt fram tingmål numm- a ungsetuna sett- ar 14/1999, sum er upp- Á skránni var aðal skot til løgtingslóg um rdaskifti um tngmál áseting og javning av al- I | /1999,. sum mannaveitingum frá Signar Hendrik Old, løgtings landsstyris maður, hevur lagt fram - tingmål nummar 16 1999, sum er uppskot til løgtingslåg um broyting Í løgtingslóg um minstu- løn og dagsstudning innunevndin hevur fram álit í ungmåli nummar 1-3/1999, sum er uppskot til eykajáttan- arløgtingslég fyri nov ember 1999. ] Jógvan á Lakjuni aftur JOHN JOHANNESSEN York, er nú komin aftur, og hevur tískil tikid sæti aftur á tingi Kjartan Joensen úr fyri Jógvan á Lakjuni, meðan hann var burtur Álvur Kirke á ting JOHN JOHANNESSEN Dem J s av Rana úr Mið flokkinum hevur biðið løgtingid um farloyvi frá 23. november til og við 2. desember í ár. Somu- leiðs bidir hann løgtingid um, at næsti maður á lista Miðfloksins í Suður streymoyar valdømi, Alv- ur Kirke, tekur sæti á tingi hetta tíðarskeið Alvur Kirke fekk til valið í 1998 43 atkvødur, meðan Jenis av Rana, sum fekk mestar, fekk 9 258 atkvødur. Tridjmest streymoy fekk Steindor ir atkvødur á listanum hjá = Hjaltalin. Hann fekk 39 Midflokkinun Suður- atkvødur Leirvik var varamadur tidindabladid SU Nr. 225 - 25. november 1999 Viðmerking: Ed Ungur nemur gamal fremur Tingfundurin í gjár I nógv ár havi eg svomið inlivdi í mong år i holu sini, sum ein hundur stendur eina ferð um vikuna. Mær = men kettan át heimamús uppiyvir. Ulvurin fær loyvi hevur altíð dåma væl at: ina<. Hesa lítlu søgu hava = at eta burtur av frå hundin- svomið, men hetta er eisini = ættarlið av børnum lisið og = um. Hetta er næstan ovgott gott bæði fyri likam og sál. ikki gloymt hana aftur. Tað = at vera satt, soleiðis bara at Ein dagin sigur Jukim er sera umhugsunarvert, at fáa nóg mikið at eta fyri Olsen, ættaður úr Svínoy. nógv hava sett hesa lítlu = einki. Hundurin biður hann vid meg, sum vit standa har søgu í samband við føroyskt = bara gera sær til góðar, tí tá og skola okkum. >Minnist sjålvstyri. Sjálvstýrismúsin = skálin er tóm, fyllir gentan tú músina hjá Sigurði: bjargar lívinum í skálina aftur. Ulvurin Hann plagdi ofta at hava Eitt sindur tosaðu vit báð- = himprast við at eta, og nú hana á lofti í Tinginum<. = irum, hvartann um hundin sær hann eina strípu um Og so var tað tann um og úlvin hevði staðið, men = hálsin á hundinum. Tá hann hundin og úlvin, hana hevur = báðir høvdu lisið hana í = spyr um hetta, fær hann at tú ikki gloymt, ha? barnaskúlanum og komnir — vita, at tað er eitt band, og — matskálini og út aftur í Músin hjá Sigurði stendur = til sama moral at hundurin sleppur næstan = skógin í barnabókini undir heitin Ein úlvur kemur svangur — ikki at røra seg. Nei, tá var um Hagamusin. »Hagamus til eina fulla skål av mati, = úlvurin skjótur at ríma frá = Steinbjørn B. Jacobsen Pengastudul Nú er mest sum semja um Eiði. Vit vita eisini at danir Eisini vóru tað tey, sum hevdu fullveldi tá, ella er at pengastuðul ikki er gagn- = vildu, at hesin studningur = mintu á tað ómoralska í, at tað kanska so, at hesi fólk ligur fyri móttakaran. skuldi latast til forbrúk, so vit sjålvi fingu at vita ferð = hildu, at vit tá vóru ein fræls Hetta man vera stór tid- = at okkara pengarensl var eftir ferð, at vit høvdu ikki — tjóð. indi og ilt at fara hjá mong- = nær tengt at tí danska, júst råd ella ikki fingust til at Fullveldið ella evsta vald um føroyingi, hvers grund- = fyri at tað skuldi vera so = gjalda fyri okkara sjúku, erikki tað sama sum, at vit hugsan var bygd á henda mikið tyngrifyriikkiatsiga veiku og gomlu. vera ein republik, men tað sama stunding. 6møguligt hjá okkum at Skúlaskap til okkara vil nimka munandi um okk- Sjálvandi er hann heldur koma at standa á egnum børn, alt meðan somu fólk ara samfelags karmar. Verða ikki farin heilt úr huganum, = beinum. høvdu ráð til dýrar bilar, karmar um tað sum júst nú tí tá ið tosað verður um full- Tað vóru hóast alttey sum frítíðarferðir o.s. fr. rembist í okkara fólki. Hetta veldi ella ei, sæst hann vístu á, at ju ríkari vit blivu, Tú kanst hoyra nógv løg- — verður at menna og stimbra sprelllivandi aftur og tosað = jú meir stuðul fingu vit úr = ið sum verju fyri,ateinikki = arbeiðið vil at fylla hesar verður so, sum um hesin Danmørk, men fleirtalið vil hava núverandi stóðuna = somu karmar. studningur fór at koma til = hildu væl standa til, til 6. = broytta. ævigar tíðir. okt. 1992. Soleiðis var skip- Td. at fáa vit fullveldi, Steinbjørn B. Jacobsen Vit vita nú at aftan fyri = anin. Nú hevur tíbetur hetta = fáa vit aftur 6. okt. 1992. henda studning stóð = landsstýrið fingið fleirtaltil Tey mugu so púrastaðni Mjørkadalur og støðin á at gera hesa skipan um. hava gloymt, at vit ikki Minningarorð um mín elskaða systurson Pól Eyðfinn Ólason Poulsen 29.11.1963 — d. 31.10.1999 Imeðan eg siti og skrivi minningarorð um teg. elskaði Pól Eyðfinn, og síggi tað vøkru myndina av tær, sum liggur á borðinum framman fyri meg, renna tár úr eygu mínum. Tað vóru tung boð, vit fingu 31.10.99. »Agot« heyði aftur fingið ein sjógv. og Pól Eyðfinn var deyður av løstinum, hann fekk. Tað er so svårt og so Gfatiligt, at tú ikki skalt vera imillum okkum meira, og at vit ongantid aftur fara at síggja tað vakra smilid, sum tú altíð hevði. Pól Eyðfinn góði, tú var elstur av 7 systkjum, og tað fyrsta barnið, eg bleiv mostur til. Eg kann minnast hvussu stolt eg var, tí í eg slapp at trilla teg. Tú komst so ofta inn til okkara í samband við bókhaldinum hjá skipi tínum, og tað gleddust Berlina og Turid eisini yvir, tí tú segði altíð okkurt skemtandi orð við tær 29. oktober ringdi tú og spurdi eftir Jóhannes. Tá fingu vit eitt lítið prát saman, tú var sum altíð so glaður. Ja tað hugsaði mostur ikki, at tað skuldi vera seinastu ferð, at vit bæði tosaðu saman. Men einaferð skulu vit oll síggjast aftur heima í himli hjá Jesusi, sum tú setti títt álit á. Eitt er mostur heilt vís í, at tann andaligi barnalærdómur, ið foreld- ur tíni hava givið tær, hevur verið ein góð barlast hjá tær. Og sum Axel gubbi tín so rørandi segði í kapellin- um; at tit fyltu ein heilan bonk í kirkju og sunnudags- skúlanum. Sælasta vissa! Jesus er mín! Simona góða, vit hugsa so nógv um tykkum. Harr- Hann er mín hirði, nevnir meg sín in styrki ty íkkum í sváru sorg ty kkara. Góða Agotog Sælasta vissa! Bjartasta mál! Óli, sy stkini við f: imiljum, ommurnar báðar. f familjan Jesus meg keypti likam og sål. á Vidareidi, mé inningin umborð á Ágot, og vit oll, sum stóðu honum nær: Má Harrin sty rkja okkum øll i hesi svåru sorg og tad veit eg at hann ger Fridur verid yvir minnid um høgt elskada systirson min Pól E yðfinn Ólason Poulsen. At enda vil eg skriva fyrsta ørindi av sálminum sum Pól Eyðfinn helt so nógv av Lis mostur