fríggjadagur 12. november 1999síða 27

é * + | | i 4 5 Nr. 216 - 12. november 1999 Ráðharrin og sendiharrin Fyri fjúrtan døgum síðan boðaði formaðurin í javn- aðarflokkinum frá, at hann fór í farloyvi úr tinginum. Ivaleyst helt hann tað hava týdning fyri teir, ið eftiri sótu, tá ið hann legði afturat, at hann fór í farloyvi orsak að av politiskum arbeiði sum fólkatingsmaður. Mánamorgunin kálvaði so útvarpið við stórtíðind um um ørindini hjá fólka tingsmanninum. Vit hoyrdu hann boða frá, at hann á ferð síni hevði verið vera loyalur mótvegis føroysk- um áhugamálum, - sum um nakar hevði hugsað annað Hann hevði verið í Dan mark og greitt danska and støduflokkinum SF frá, hvat javnaðarflokkurin helt vera røttu loysnina í sambandi við broytingarnar í ríkisfel- agsskapinum, visti hann at siga. Hann segði seg hava skrivað eitt notat um rødu sína um Hvitub6k, og segði hetta møguliga dønum eitt sindur meira enn tað lítla, tað segði okkum føroying- um. Javnaðarflokkurin hevði ikki flutt seg ein tumma síð- ani viðgerðina í tinginum, segði hann, ið sigur seg leita eftir breiðum semjum, og einhvør loysn saman við javnaðarflokkinum var ein loysn innanfyri ríkisfelags- skapin, var so endurtikna og sementeraða utgangsstødi hjá javnaðarflokkinum. Øll tey, ið vilja breiða semju við javnaðarflokkin, skulu fylgja hesi armeraðu konstruktiónini hjá teimum. Einki annað kemur upp á tal, siga teir semjusøkjandi. Hvussu taktiska tevið hevur tað, eru tað helst yms- ar meiningar um, men ov- farnir danskir politikarar fingu so kósina stungna út. Teimum stendur í boðið sjålvir at seta karmarnar um tann fagra nýggja ríkisfel- agsskapin. Einasta treytin er, at hann skal vera innan- fyri danska lóggávu og danska lóggávu umsita teir sjálvir við stødi í donsku grundlógini.. Ikki kann sigast annað, enn at jólamenn er tíðliga úti um seg í ár. Lurta vit síðani eftir makkaranum hjá føroyska fólkatingsmanninum, for sætismálaráðharranum, so segði hesin einaferð í heyst, tá ið trúgvi vinur hansara var har niðri í sneisagrind um: “/ skal vide her på kongressen alle sammen, at vi er í tæt kontakt med hin anden. At vi gør, hvad vi kan hver fra vores position, for at hjælpe hinanden med at finde de fremtidsløsninge?r på det færøske samfunds forbindelser til det danske, som er sá fuldstændig af- gørende for os alle samm en " Sama loyalitet, sum fólk- atingsmaðurin leggur dýran vid vera galdandi í samskif - tinum við SF, hoyra vit hann einki siga um í samskifti- num við Nyrup. Tvørturi- móti, skilja vit Nyrup rætt, so sigur hann, at um tað er nakar sum stendur saman í donskum politikki, so eru tað teir báðir, tann óhefti føroyski fólkatingsmaðurin úr javnaðarflokkinum og danski stjórnarleiðarin. Samstundis sum arkitekt- urin aftanfyri føgru framtíð Føroya var niðri staddur í loyalum félkatingsørindum og segði við SF, at hann var loyalur mótvegis áhugamál- um landsstýrisins, sigur Ny- rup hann vera loyalan mót- vegis sær og sínum áhuga- málum. Vit, ið skilja minni og minni, leita sjálvandi eftir samanhanginum og taktiska snildinum hjá hesum ferð- andi diplomatinum úr før- oyska javnaðarflokkinum, men hava ilt við at finna nakað skilagott. Heimafturkomin við skjáttuni fullari av Nyrup- skum snildi halda teir báðir, ráðharrin og sendiharrin, at Tel +298 31 95 40 Fax #298 31 75 41 Alt innan prentlutir““ Maif jakzac& post olivant fo tidindabladid fullvleldismålid skal skåk- ast uttan um uttanlands- nevndina og loysast saman við javnaðarflokkinum einsamøllum. Ráðini eru jú at såa split í ta breiðu semjuna, sum er aftanfyri fullveldismálið Tað tænir jú teirra felags samríkisáhugamálum, sum er at kollrenna fullvledisæt- lanina, og so liggur vertin á, hvat føroyingar fáa burt- ur úr framtíð teirra. Jóannes Eidesgaard rør aftur á fortíð sína sum for- maður í uttanlandsnevndini. Nú heldur hann nevndina, sum higartil hevur virkað væl, vera óbrúkiliga, tí at hann var óbrúkiligur sum formaður. Ein í longu rødini av politisku ósigrum hans- ara, skal nú vera avgerandi fyri føroyskt parlamentar- iskt arbeiði frameftir. Tíanverri fyri tann semj- usøkjandi og meirilutafiks- eraða floksformannin var veruleikin jú tann, at hann ongantíð átti nakran meiri- luta aftanfyri seg sum for- mann fyri uttanlandsnevnd- javnaðarflokkurin ina. Tá ið hann skuldi við- gera fullveldismálið, Hvít- ubók, fólkaatkvøður og samráðingar á breiðum grundarlagi sum nevndar- formaður og skuldi royna at finna semjur á breiðum grundarlagi, lá hann sjóv- arfallið av sær. I staðin fyri ar søkja semj- ur millum flokkarnar í utt- anlandsnevndini = vartaði hann upp við sínum egna uppskoti á tingi, og tá var tolið uppi og Jóanes úti. Sjálvandi hava vit eisini í huga, at tann semjusøkjandi javnaðarflokkurin atkvøddi ímóti Hvítubók, samstundis sum hann hevur tugt og tannla meiri enn nakar ann- ar, og eisini minnast vit, hvussu hann royndi at for- purra setanina av grundlóg- arnevndini. Allan vegin higartil hevur undir leidslu JE's rædst upplys- andi tilfari hjå samgongu- mi, og hevur heldur leita sær styrki i einum for- dummandi ordavavstri, sum sjålvandi ikki tænir nøkrum endamåli. Um løgmaður setur seg í stovuhæddini á Gamla Ap- oteki at viðgera framtíðar støðu Foroya eftir leistinum hjá Poul Nyrup Rasmussen og Jóanes Eidesgaard, man vera meira enn ivingarsamt, men hetta er so uppskotið frá teimum báðum, sum í fullum loyalitet standa sam- an í donskum og føroyskum politikki. Vit aðrir, ið allir hava slakað bæði ein og annan veg, fara so framvegis at royna at vera loyalir móti hvørjum øðrum og fara framvegis at royna at finna gongdar leiðir til gagns fyri Føroya land og Føroya fólk. Hergeir Nielsen Minningarorð um mín besta vin Pól Eyðfinn Ólason niður segði at Agot heyði fingi rakt so meint, at Pól Eyðfinr N mær sjálvum: >Tað passar ikki. Eg mammu at vita, hon segði: >Jú til Harran<. Eg segði við Káru, at Simonu og børnini Simona góða, vit sum sótu her hjá okkum kveldið fyr og prátaðu um alt og onki, vit hugsaðu onki tá tú heim, vit vistu ikki hvat ið koma skuldi Góði Hjaltur, Eyðstein og øll manningin á Ágot, tit sum vóru við í hesum ræðuliga túri, tá skiparin do hann sum allir høvdu álit á, tit gjørdu alt sum var í tykkara hondum at fáa lív í Pól Eyðfinn aftur. Men tíðin hjá honum var uppi. Pól Eyðfinn skuldi doyggja á havinum umborð á sínum egna skipi Jú vit høvdu nógvar sjálvt um tað mangan var buldrut, og gott, plagdu vit at spæla okkum við gummibátinum, meðan vit bíðaðu eftir at fara at draga aftur Pól Eyðfinn, tú vart altíð við uppá at gera alt tað, ið vit ætlaðu at gera. Tú vart altíð mittpunktið hjá okkum øllum Tá tað sá svart út segði tú altíð at >tað man fara sjálvt um vit onki trúu uppá tað Tú vart altíð spentur at prøva nakað nytt, tú hevði altíð nógv góð hugskot Tú byrjaði við at rógva einsamallur út við Nordatanga, síðan fekk tú Agot. Tú hevur altíð ynskt at átt títt egna skip, og her hevði tú tað so, tú førdi tað sjálvur og vart altíð glaður og hugagóður. Tú fór fyrst við línu og fekk nakað eftir hetta, loyvi at royna eftir tunfiski. Tá alt hetta var komið í lag, vildi tú hava størri skip, men soleiðis vildi lagnan tað ikki Tú fekk altíð eina hjálpandi hond frá pápa tínum, sum vildi tær alt tað besta, hann var stoltur av tær og tykkum systkinum. Og ofta var mamma tín við sum kokkur og gjørdi tað, at tú føldi teg sum heima Ja Pól Eyðfinn, eg og Kára gleddu okkum til at flyta norður aftur til Klaksvíkar. Vit hildu, at vit komu at hava nógv góð ár afturat saman, men soleiðis bleiv tað ikki Men Pól Eyðfinn, kæra systkinabarn, vit skulu ikki gloyma Simonu, Ísak, Oliviu, Petur og Bárður, tað skalt tú vita góðar túrar in umborð á anga For síðstu ferð vit skiljast á fold ei møtast meir Men í tí ljósa himli vit metast aftur fleir Tey sorgartár, nú renna. tí stundin er so svár, Vit tá ei meira kenna bert einans gleðistár Hav tøkk, kæri Pól Eyðfinn for hvert eitt minni gott Tú altíð vildi hjálpa í stórum sum í smátt Ei kann ein meira geva enn offra sjálvan seg Tað gjørdi tú Pól Eyðfinn tú offraði jú teg Jóhs. 14. 2-4