týsdagur 7. desember 1999síða 4

4 tíðindablaðið Nr. 233 - 7. desember 1999 Uppskot fyri tingið um hvar oljuhavn skal vera Løgtingid sleppur nú at taka stóðu til, hvar í Før- oyum oljuhavnir skulu vera. Tad er Hendrik Old, sum fer at leggja málið fyri tingið AKI BERTHOLDSEN gid sleppur nú ikki undan at taka støðu til. hvar í Foroyum oljuhavnir skulu o 10 fer Hendrik Old. lø ut SVrgja fyr An: evur landsstyris C KK set | i S 3 KS Or t V > z ð Úti SKUÍU VETa. nvussu so er í fyrstu syftu Hes er Henrik Old. øgtingsmadur og limur í nunevndini hjá løgting S dur d tvorturimoti ) er heilt neyðugt. at 2 ásett politiskt, vnir SKUÍU Vera ð ikki gjørt, er £ olju- v sær sjålvum end- sterkastu kreft- eru, og tað er sjálv- Vgjórt, at sum Tað er ne 'ugt at sigur Henrik Old. Sjá om LANdSSTYrið tKK1 andi í midstadarøkinum Landsstýrið vil ikki siga, hvar oljuhavnir skulu vera. Sostatt er avgerðin løgd upp í hendurnar á tí. sum sterkastur er, og tí, sum kann byggja út, uttan at hugsa um pengapungin. Og tað er sjálvandi midstadarøkid. So verður onki gjørt, er ongin sum helst ivi um, at endar at út- gerðarhavnin endar í mið- stadarøkinum, sigur Henrik Formadurin i vinnunevndini vil hava arbeið- ið igongd sum skjótast AK! BERTHOLDSEN -Eg taki ikki undir við uppskotinum um fast samband um Vestmanna- sund, soleiðis sum tað nú er orðað. - Men eg vil hava ar- beiðið ígongd sum skjót- ast Tað sigur Heini O. Heinesen, løgtingsmaður. Og hann fær uttan iva eitt stórt orða at siga, hvussu málið endar. Ætlanin at undir Vestmannasund skal broytast — Enn er onki hent við und- irsjóvatunnil, hóast tað var klárt at bora, tá ið vit tóku við, sigur Heini O. Heine- sen, løgtingsmadur IaAKa enda ? laða LE A UN UN í akri 44 ger tað sjalvt het skjótt Old Tí løgtingsmadurin at bera so í bandi, at málið verður lagt fyri løgtingið. Hann sigur, at sum minni- luti í løgtinginum hevur hann ongan annan møgu- leika, enn at leggja málið fyri tíingið. Og tað ætlar hann at gera, nú uppskot til løgtingslóg um fyrsta útbjóðingarumfar til leiting eftir og fram- leiðslu av kolvetni er lagt gera Tí í dag skal tingið við- gera uppskotið um fast sam- band um Vestmannasund. Og aftaná viðgerðina er ongin ivi um, at tað verður beint í vinnunevndina til viðgerðar. Og har er júst Heini O. Heinesen formaður. Og hann ger púra greitt, at hann fer ikki at taka undir við málinum, soleiðis sum tað nú er orðað. — Men tað merkir ikki, at eg eru ímóti at gera undir- sjóvartunnilin. — Tí eg vil hava arbeiðið ígongd sum skjótast. Heini O. Heinesen sigur, at veruleikin er, at hevði Landsverkfrødingurin sloppid at hildid fram, har hann gavst seinast í áttati- árunum, so var borin komin politiska avgerð um, hvar oljuhavnir í Forovyum skulu vera. vur fer hann at taka stig til at leggja uppskot fyri tingið um hetta, fyri tingið. Tað málið er nú beint til viðgerðar í vinunnevndini hjá løgtinginum. Og tað er í vinnunevnd- ini, at Henrik Old ætlar sær at fáa undirtøku fyri at løg- tingið skal gera av, hvar oljuhavnir skulu vera. Saman við uppskotinum um fyrsta útbjóðingarumfar, liggur eisini eitt uppskot til eitt standardloyvi til olju- feløgini. Og tað er onki í vegin fyri at seta í hetta standardloyv- ið, hvaðani feløgini skulu reka sítt virksemi, sigur Henrik Old. Hann sigur, at hann hevur kannað málið hjá løgtings- skrivstovuni og hevur fing- ið at vita, at tað er onki í vegin fyr ti. Standardloyvið er orðað og sett upp sum eitt lóg- aruppskot. Og tað er onki sum forðar fyri, at tað stendur í stand- ardloyvinum, hvaðani tey Skulu reka sítt virksemi. Henrik Old sigur, at í standardloyvinum standa treytir um at vørur og tæn- astur skulu um føroyskan flogvøll og føroyskan bryggjukant. Men nú vil hann eisini hava tað at standa í loyvinum, hvørjar havnir, loyvishavararnir skulu brúka. Tí fer hann at seta í álitið, sum vinnunevndin letur frå sær, at løgtingid skal at- kvøda um, hvar oljuhavn- irnar skulu vera. Men hann leggur dent á, at hann fer at geva lands- stýrinum møguleika at gera tað fyrst. Landsstýrið hevur um- leið ein mánaða til álitið kemur aftur úr vinnunevnd- ini Men hevur landsstýrið ikki tikid stóðu í seinasta lagi tá, verður álitið frá vinnunevndini orðað soleið- is, at løgtingið kemur at at- kvøda um, hvar oljuhavnir skulu verða, sigur Henrik Old. Hann leggur afturat, at hann fer at royna at fáa so stóran meiriluta fyri hesum sum møguligt í vinnu- nevndini. Men hvat hendir so um hetta uppskotið £llur. Merkir tað so, at løgting- id hevur sagt, at har og har skulu utgerdarhavnir ikki vera? —Nei, tað merkir tað av- gjørt ikki. Tað merkir bara, at løgtingid vil ikki, at tað ndirsjóvart í minsta lagið undir hálvt sundið nú. — Men tað slapp hann ikki. Tvørturiméti varð hann sagdur úr starvi. — Og avleidingin er, at hóast hetta valskeiðið nú er hálvrunnið, er spaðin ikki settur í enn, hósat tað var klárt at bora, tá ið vit tóku við, sígur formaðurin í vinnunevndini. Hann ivast stórliga í heimildini hjá landsstýrin- um í at stovna eitt partafelag til at standa fyri undirsjóv- artunlinum. Einasta grundarlag undir partafelagnum er nakrar reglur í eini viðmerking til eina eykafíggjanarlóg. — Soleidis, sum ætlanin er at fara fram, er hetta beinleiðis at flyta fíggjarmál hjá landskassanum yvir í eitt partafelag undir vinnu- málastýrinum. Heini O. Heinesen sigur, at hann dugir framvegis ikki, at skilja, hví tað skal vera neyðugt at draga út- lendsk feløg til Føroyar at gera arbeiðið. Heini O.Heinesen sigur, at í vinnunevndini fer hann at royna at finna meiriluta fyri ymsum broytingum. — Men eg ætli kortini at gera tað soleiðis, at arbeiðið kann fara ígongd sum skjót- ast. — Hann leggur dent á, at fær hann ikki undirtøku fyri hesum broytingum, fer hann heldur ikki at atkvøda fyri málinum. — So mugu onnur sam- tykkja tað uttan mína hjálp, skal standa í standardloyy inum, hvar oljuhavnir skulu vera. So eru tað tinglimir, sum ikki vilja taka undir við málinum at teirri orsøk. er tað bara at snúgva sær undan. Løgtingsmadurin vísir eisini á, at tá ið kolvetnis légin var fyri, tók løgtingið einmælt undir við eini samdari vinnunevnd i, at tað hevði tydning at sleppa und an óneyðugum útbygging aríløgum í kommununum Nátúrligt í Suðuroy Henrik Old sigur, at sjálvur heldur hann. at tað er sjálv sagt, at oljuhavnin skal verða í Suðuroynni. Suðuroyggin er tað heilt natúrliga valið, tí tað er stytsta leið út á oljuleiðirnar. - Somuleiðis eru tað suð- uroyingar, sum hava verið mest órógvaðir av fyrireik- ingunum til oljuvinnuna. — Eitt nú hava skip skotið seismikk undir landi og hava órógvað fiskiskapin heilt illa, við tað, at seis- mikkur styggir fisk rættiliga langt burtur. Hann vísir eisini á, at tað er alneyðugt at fáa aðrar vinnuvegir enn Suðuroynna enn fiskivinnuna. Koma ikki aðrar vinnur í oynna, verður aldursbýtið bara alsamt skeivari, ti sum er, er onki grundarlag fyri at fáa fólk við útbúgvingum aftur til oynna. Gongdin fólkatalinum í Suðuroynni er heilt út av lagi og nú búgva so fá fólk í Suðuroy sum ongantíð fyrr í meiri enn eina hålva old. Somuleiðis er aldurs- býtið heilt skeivt, ti tað eru so nógv eldri fólk og so fá ungfólk. Og tað skal nógv meiri til at venda gongdini enn ein nýggjur Smyril. - Hann er avgjørt eitt stórt stig á røttu leiðini, men tað skal eisini annað til, m.a. vinnumøguleikar til fólk við útbúgving, sigur Henrik Old. leggur formaðurin í vinnunevndini afturat. Hann vil ikki siga ná- greiniliga, hvørjar broyt- ingar, hann fer at skjóta upp, tí tað fer hann at leggja fyri vinnunndina fyrst fyri at finna tað størst møguliga undir- tøku. Tó sigur hann, at eftir hansara tykki eru bara tvær leiðir at ganga. — Antin ger Landsverk- frødingurin arbeidid og sleppur at halda fram, har hann slepti Ella verdur tað Landsverkfrødingur- in, sum bjóðar arbeiðið út og hevur við tí. Men um tað so verður lagt í eitt partafelag undir hesum treytunum, er ongin trup- ulleiki.