Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-12-10, síða 11
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 10. desember 1999síða 11

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

tíðindablaðið 90 ára dagurin er eisini við Sosialurin hevur hitt Ivan Niclassen, programleiðara í Sjónvarpinum, á máli, og hava vit fregnast um, hvat SvF hevur at bjóða okkum um jólini og til nýggjárs JÁKUP MORK Sum tey flestu ivaleyst hava lagt til merk- is, so ery tey SVF eisini farin at hugsa um jólini nú í seinastuni. Hvønn dag er jólalotan á skránni, og stendur henda sending sjálvsagt við fram til jóla. Sjónvarpið hevur tó eisini aðrar sera áhugaverdar sendingar á skránni, bæði í samband við jóla- og nýggjárshald, og verða nakrar teirra stutt umroddar í hesi grein. Jólini Jólaaftan verður sum vant eitt jólahald á skýggjanum. Byrjað verður at senda kl. 13.00, og verður so hildið á í einar 4 tímar, soleiðis at bíðitíðin eftir jólapakku- num verður eitt sindur ódrúgvari. Jóladag verða tvær foroyskar send- ingar á skránni, harav onnur verður ein konsert, meðan hin verður ein mentun- ÅR arsending, har vit hitta ein eldri mann, sum sigur bygd sinari farvæl. Annan dag verður eisini tónleikur á skránni, við tað at SvF tá sýnir eina konsert, sum teir hava fingið hendur í gjøgnum NRK. Sama dag síggja vit eis- ini sendingina »JOlakort úr Tanzania«, sum snyr seg eitt føroyskt trubodarapar i hesum fjarskotna landi, umframt at vit eisini síggja eina sending frå DR2, sum snýr seg um Sverra Dahl. Henda send- ingin ber heitið >Hann fant Færøernes fortid<. Nýggjárið Vanliga hevur SVF eisini gjørt nógv burt- ur úr, tá vit skulu siga gamla árinum farvæl. Vit fara sjálvandi at síggja send- ingar um árið, ið fór, og verður her talan um ymiskt tíðindatilfar sum hevur verið frammi í árinum. Nýggjársaftan verður eisini onkur und- Ljós í myrkrinum Havi hugt og lurtað rimiliga væl, men tað eg minnist best farnu vikuna, var viðtala Elisar við Jón Haraldsen í »Hvat nu«. Og nú vit ganga ímóti ársins myrk- astu tíð og annars eru í adventini, komuni, hini heidnu um ljósari tíðir, hini kristnu um foðing Frelsarans, og mong hava so ógvuliga strævið við at fáa jólafyrireikingarkabaluna at ganga upp, seta sær grá hár í skallan við at spekulera um jólagávuumbýtið og at finna útav, hvor í familjuni nú einaferð tolir sýnið av hvorjum oðrum um jólini, nær, hvar og hvussu, og hverja jólagrimassuna man nú eina- ferð skal skrúva uppá, tvungna til høgtidina, - so kemur so hesin blindi, lítiðlátni og fyrikomandi Jón, leiddur fram av Elisi í útvarpinum og ber okkum sína lívsjáttandi søgu aftaná svárt sjónberk. Og hetta uttan nakað hóvasták, sjálvsupptikni ella krevjan av samkenslu. Vit grenja ofta um, at fjølmiðlar mest sum bert borðreiða við tyngjandi tíð- indum um vanlukkur, kriggj og tílíkt, og at >eingi tíðindi eru góð tidindi«. Men Elis skal so hava rós fyri í sínum sendingum at duga væl at borðreiða við hugnaligum, kveikjandi og ofta stuttligum tilfari. Ein onnur ljósglæma á okkara sjálvsupptikni og nalvaskoðan, var danska dokomentarsendingin farna tyskvøld um heilaskadd børn og ung- menni. Otruligt seiggj í teirra avvarðandi við boðskapi um, at fólk veruliga kunnu spíla seg út, tá boð eru eftir teimum og kenslulívið annars er í lagi. Enn ein áminning til okkum um at sýna takksemi fyri sjálvi at vera spard og annars at sýna samhaldsfestni yvirfyri vanlagnuraktum medmenn- iskjum. Annars er at siga, at sjónvarpið hevur verið gott farnu tíðina. Kunn- ingarsendingin >SVF um SVF< er lýs- andi og greið, og veitir gott hovi til at vraka og velja og harvið framman- undan at kunna leggja ætlan fyri tí avmarkaðu tíðini at hyggja og lurta. Verri er í so máta við útvarpinum, tí har fara veruligar perlur, sum til domis herfyri, morgunprátið við Trónda, langfara aftur við borðinum vegna eftir míni hugsan, vantandi planlegging og programpolitik. Tað líkist framvegis svartasta ongum, at sera forvitnislig morgunbitar bert verða verðandi morgunklípi, tí at útvarpið ikki finnur útav ella kann taka seg saman at endursenda tað frægasta eitt nú á irhaldssending á skránni, soleiðis sum vanligt hevur verið. Sum vera man, so verða Dean Martin og flogskiparin um- framt 90 ára foðingardagurin eisini á skránni, men enn er so ikki gjørt av, um hesir verða flættaðir inn í undirhalds- sendingina, ella um teir verða sendir serstakt. Tá nýggja árið byrjar, verður sjálvsagt farið í holt við at syngja, og hesu ferðina verður >syngið við< ivaleyst hildið í sjón- varpsstovuni Har umframt skal viðmerkjast, at SvF eisini hevur áhugaverdar sendingar á skránni millum jól og nýggjár, við tað at tey m.a. annað senda >Barbara< og >Breaking the Waves«. Ikki beinleiðis lvan Niclassen, programleiðari í Sjón- varpinum, sigur, at sum vera man, so eru tað nógvar rásir kring allan heimin, sum gera heilt nógv burturúr nýggjárs- haldinum, og serliga nú vit fara inn í eina nýggja old. | Sjónvarpinum hava tey tó ongar bein- leiðis sendingar gamlaárskvold, og kemst hetta í stóran mun av, at fíggjar- liga orkan hjá SVF ikki er nóg stór. - Skuldu vit sent beinleiðis, hevði hetta kravt, at vit vit hovdu sonevnd uplinks kveldi, ella tá nú útvarpið kortini send- ir onkra hissini tónleikaífyllu, eitt nú leygardag kl. 13.30 aftaná >Vikuna, ið fer<, ella onkuntíð seinri leygardag, tá bara onkur annar tónleikur er á skránni. I veruleikanum eru mong mongun- klípi veruliga gull verd, og áttu betri uppiborið enn bara at verið send, meðan flestu fólk arbeiða og tískil íkki kunnu lurta. Eitt ítokiligt uppskot um móðirmáls- fremjandi »Buggilibuggisending«. Sama er at siga um stuttu málsligu rættleiðingarnar í morgunsendingu- num. Hetta eru smá klípi, sum um stuttu målsligu rættleiðingarnar i morgunsendingunum. Hetta eru smá klípi, sum eru so stutt, greið, væl framborin, og mangan innlýsandi, at eg meti lurtarin yvirhovur taka tey til sín, og man tískil ein sjálvt so stutt sending muna móðirmálinum til frama. Og hví í verðini ikki repetera hesa lektiu nakrar ferðir gjøgnum dagin, so boðskapurin kemur fyri oll oyru. Mál- sendingin varir vanliga bert 1 til 2 minuttir, og tá útvarpið á sinni kundi fáast til at brúka góða senditíð undan og/eftir hvorja dogurða- og nátturða- sending til tiltikið fjákuta framborna buggili-vegleiðing um skynsama streymnýtslu, so mátti tað nú á dog- um íkki kenst tyngri at brúkt nakrar kring alt landið, t.v.s. útgerð til at senda upp til fylgisvein Tá vit hava slíkar uplinks, hava vit bert meguleika at senda beinleiðis úr Havn- ini, og vinningurin við at gera eina bein- leiðis sending, og bert hava hovuðsstað- in við, er ikki so stóru greiður Ivan frá. Ivan Niclassen, programleiðari Eyðun Joensen, sálarfroðingur skrivar: sendiminuttir gjognum dagin til veg- leiðing um skynsama málnýtslu. Hinvegin hava vit her í húsinum trætast um víkutema fjølmiðla. Til domis hetta, at útvarpið byrjar týs- kvold at viðgera nýggja pensiónsupp- skotið, endurtekur hetta óbroytt morg- unin eftir, fyri síðani sama dag at hava tað sum einkartema í fimmaranum, sum so aftur fáar tímar seinri endar í Krosskasti hjá SVF við stórt sæð somu fólkum og sjónarmiðum allan vegin igjøgnum. Hetta endurtakandi kann tykast vera ov mikið av tí góða og nærmast serundirvísing fyri lurtar- an/hyggjaran um tað ávísa málið. | hesum forinum nýggja pensiónsupp- skotið, men her hava vit so aftur tví- drátt ímillum gjølliga almannakunn- ing og so bara nýggjheitir. Men samanumtikið meti eg, at bæði sjónvarpið og útvarpið eftir fori- muni gera eitt gott arbeiði og hava væl uppiboriå sitt brukaragjald. Oddvør Johansen, Steintór Rasmussen, Annika Joensen og Eyðun Joensen skiftast um at skriva ÚTSJÓN