hósdagur 16. desember 1999síða 2
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tiðlnd001056 Abyrgdarblaðstjóri: | Marknaðardeild: Dagfinn Olsen Myndamenn: Postadr: Postsmoga 76,
Jan Múller Jonhard Hammer John Johannessen Jens Kristian Vang 110 Tórshavn
í Dagbjørt S. Hansen Sveinur Tróndarson Álvur Haraldsen Telefon: 311820
Blaðstjóri: laðfólk: Eyðun Klakkstein i ng: Telefax. 314720
Eirikur Lindenskov i Bertholdsen, Høgni Mohr Sosialurin e-mail: post å sosialurin.fo
Internet: www.sosialurin.fo Turið Kjølbro Niclas Johannesen Bústaður: Lýsingar: lysing &sosialurin.fo
Dånjal Højgaard Yngd: Jåkup Mørk Argjavegur 26, Argir : Soslalurin
Kvotukeyp - skyn-
semi og åbyrgd
Oddagrein
TAÐ kunnu ikki sigast at vera annað enn
stórtíðindi - onkur vil kalla tað skelkandi
tíðindi - tá tað frættist, at heimsins storstu
fiskiskip møguliga skulu inn á føroyskt oki
at fiska. Talan er um norsk skip, sum
stórreiðarin Rokke eigur. Føroyskt felag
er í samráðingum við norðmenn um sam-
arbeiði av onkrum slag.
LYKLAORÐINI í ollum hesum eru svart-
kjaftur og fiskiloyvi. Hetta hevur uttan iva
fingið onkran at spyrja, hvar býr undir
ollum hesum. Sjálvandi er tað í lagi, at vit
knýta samstarv við onnur lond og reiðarí,
men her má farast fram við skili, og eingi
kort eiga at vera fjald.
SPURNINGARNIR, sum stinga seg upp í
hesum sambandi, eru m.a.: hvussu ber
tað til, at somu menn, hvors skip fara á
heysin, kortini sleppa at varðveita fiski-
loyvini og kunnu selja tey víðari við milli-
óna vinningi - um somu tíð - sum somu
menn ikki hava ráð at gjalda hvørjum sitt,
tá skip teirra fara á heysin? Og hvat siga
okkara fiskivinnumyndugleikar til, at risa-
trolarar koma inn á foroyskt oki at „dust-
súgva“ grunnarnar? Hvorja trygd hava vit
fyri, at hesi skip ikki nerva aðrar stovnar.?
TAÐ er møguligt, at okkurt skilagott kann
spyrjast burtur úr einum samarbeiði, har
útlendsk skip koma inn á landgrunnin at
veiða og viðgera svartkjaft, ið foroyskir
nótabátar kunnu avreiða til. Hetta hava
vit hoyrt um áður, og tá talan er um at
fara undir framleiðslu av surimi, so er hetta
eisini nakað, ið vit hava hoyrt um áður.
Bæði á landi og á sjónum hava foroyingar
roynt seg á surimiøkinum - men máttu
gevast. Nú kann verða spurt, hvussu slík
framleiðsla kann bera til í dag, tá henni
ikki varð lív lagað fyrr?
TAÐ er rætt at loyva vinnulivsmonnum og
reiðaríum at troyta teir møguleikar, sum
eru og sum í dag ikki verða troyttir í nóg
stóran mun. Tað er rætt at samstarva við
aðrar, um hetta gagnar samfelagnum,
men tað er eisini rætt at ansa eftir, at
foroyingar ikki bara gerast strámenn hjá
útlendskum kapitalkreftum fyri løtuvinning.
VIT sum liva í dag hava eina ábyrgd fyri
okkum sjálvum og okkara - at síggja,
skapa og troyta møguleikar. Men hetta
má gerast við storsta skynsemi og ábyrgd-
arkenslu mótvegis okkara eftirkomarum.
Vit hava skyldu til at virða ta rikidømi,
sum Skaparin gav, og lata tað víðari til
okkara børn. Vit hava bert fingið hetta til
láns frá eftirkomarunum. Sosialurin
Viðmerking:
Einaferð var tað ein vinnulivsmadur…
Tað er vorðið alt meira van-
ligt, at politikkarar í dag
takka fyri, sum hin skrift-
lærdi gjørdi á sinni, at teir
ikki eru, sum politikkararnir
vóru í 80'unum. Og tá ið so
henda tøkkin er send, so kann
man annars við sjálvreinsk-
aðari samvitsku gera tað,
sum ongantíð var borðbart
heldur ikki í 80'unum
Jørgin Niclasen, landsstýr-
ismadur førir fram í Dag-
blaðnum mánadagin, at nú
eru nakrar áhugaverdar ætl-
anir á borðinum um at fiska
svartkljaft til matna. Og tað
er vissiliga áhugavert. Men
so hevur hann peikifingurin
á lofti og ávarar ímóti, at vit
ikki enda í somu støðu sum
við seinasta svartkjaftaævin-
týr. Og júst henda ávaring er
ætlað til, at vit onnur skulu
venda blinda eygað til tað,
sum veruliga fer fram innan
føroyska fiskivinnu í løtuni.
Svartkjaftaævintýrið í
80'unum hevdi nógvar tap-
arar, serliga føroyska skatt-
gjaldaran, meðan tað ævin-
týrið, sum Jørgin Niclasen
saman við m.a. tjóðveldis-
hetjuni Heina O Heinesen nú
í besta jólahugna siga før-
oyska fólkinum er eitt ævin-
týr, har „the winner takes
all“.
Ævintýrið byrjar við ein-
um loyvi, sum verður út-
skrivað í Tinganesi, lagt í ein
brævbjálva við einum frí-
merki upp á 4, 50 kr, sum
sendarin hevur goldið. Síð-
an verða onnur líknandi loyvi
útskrivað, men hesa ferð til
onnur fiskasløg. Fyrst rossa-
makrel, síðan vanligan makr-
el, men eisini sild og hví so
ikki eisini eitt rækjuloyvi.
Men tað løgna við øllum hes-
um loyvum er, at tey hava
øll ein og sama móttakara.
Ein móttakara, sum uttan iva
fyri síni vinnuligu avreks-
verk skjótt verður heiðurs-
limur í Fólkaflokkinum, ella
kanska Tjóðveldisflokki-
num.
Og sum gll onnur ævintýr,
so skal hetta samgonguæv-
intýrið hjá sitandi samgongu
eisini enda, sum eitt rætt æv-
intyr. Jú móttakarin kann,
aftaná at hava gjørt fleiri 6-
dugnaligar royndir til at
brúka hesi fiskiloyvini, hann
soleiðis fekk sendandi í post-
inum frá vinunum í Nesi-
num, seta seg uppafturá og
selja til hægstbjóðandi.
Hvussu nógvar pengar, hes-
in hepni móttakarin nú kann
stinga í lumman, ja tað skal
lesarin sjálvur gita, men alt
byrjaði, sum sagt við 4,50 kr
til eitt frímerki.
Tillukku tjóðveldismenn
og tillukku fólkafloksmenn.
Tað, sum vit her uppliva, er
so avleiðingarnar av umseti-
ligheitini, har tann hepni fer
við øllum, men har ikki øll
hava møguleikan fyri at ger-
ast heppin, tí tað krevur áv-
ísar politiskar kvalifíkasjónir.
Umsetiligheit í „en nødde-
Og so tosa teir um liberal-
istiskan politikk. Sum um
hetta hevur nakað sum helst
við ein slíkan at gera. Liber-
alistiskur politikkur byggir á,
at virkisfýsni og dugnaksap-
ur vinnur fram, meðan her er
talan um tað beint øvugta.
Her er tað limakortið til tann
rætta flokkin, sum er vegurin
fram.
Nei, sanniliga kann sigast,
at tíðin við ævintýrum er ikki
av. Nú meðan foreldrini seta
seg við børnunum á knøu-
num og siga teimum jólaæv-
intýr, so situr føroyska tjóðin
og hoyrir um, hvussu ein-
staklingar við politiskari
hjálp arva bæði prinssessuna
og meira enn hálvt konga-
ríkið.
Kanska onkur nú kemur til
—
hugs, at fiskirikidømi var
fólksins ogn. Jú, tað var tað,
og vit vóru nakrir, sum trúðu,
at tað skuldi bera til. Men so
komu aðrir, sum hilda, at
fólksins ogn best verður um-
sitin av „dugnaligum“ vinnu-
lívsmonnum.
Onki at siga til, at Røkke
og aðrir nú liggja framvið.
Teir tevja pengar.
Oførar gávur, sum nøkur
fåa fyri einki, og sum sidan
kunna innkassera miljóna-
upphæddir uppå. Og so kann
tað vera eins feitt, um tað eru
fiskiloyvi ella aliloyvi.
Hvat skulu Caragata og
Friedmann læra samgongu-
na?
Jóannes Eidesgaard
Álitiskreppan í býráðnum í Havn
— ella rættari, hvussu
ein álitiskreppa politiskt
kann gerast
Dimmalætting hevði grein
á síðu 3 í mikudagsblaðnum,
um eina álitiskreppu millum
Tjóðveldisflokkin og Fólka-
flokkin innan býráðsgátt í
Havn. Greinin er uttan iva
áhugaverd at lesa, og kann
geva fólki ta fatan, at Fólka-
flokkurin er eitt lusk, og so-
statt ikki til at lýta á. Høvuds-
boðskapurin er at sáa iva um
Fólkaflokkin, so sektin á, um
rætt verður endurgivið í blað-
num. Eg skal ikki siga, at
blaðmaðurin fer lætt um
sannleikan, men áhugavert
er, hver hevur givið honum
søguna, og hvussu søgan er
søgd. Tveir býráðslimir
verða nevndir, ið kunnu
verða keldan til greinina,
nevniliga Ronald Poulsen og
Heðin Mortensen.
Greinin leggur upp til, at
Fólkaflokkurin skal hava
fríggjað til Sambands- og
Sjálvstýrisflokkin í sambandi
við fíggjarætlanina fyri kom-
andi ár. Hetta er beinleiðis
skeivt, vit hava als ikki havt
nakrar samráðingar við áður
nevndu flokkar, so hví teir
siga so, kann ein bara gita
sær til. Veruleikin er, at Fólk-
aflokkurin boðaði Tjóðveld-
isflokkinum frá, at vit ætlaðu
at koma við uppskoti um:
I. At lækka skattaprosentið
við einum %.
2. At hækka barnafrådråttin
við 500 kr.
3.At fíggja hetta av inni-
standandi.
Vit boðaðu frá, at flokk-
urin vildi koma við skrivi til
figgjarnevndina við grund-
gevingum fyri okkara stødu.
Hetta fyri at okkara próv-
grundir (argument) kundu
verða við í seinastu rundu í
figgjarnevndini, har vit ikki
longur eru umboðað. Tjóð-
veldisflokkurin gav til kenn-
ar, at hann ikki var samdur
við okkum í skattalækking-
ini.
Tíðin var ógvuliga kngpp.
og fyri at spæla við opnum
kortum fyri ollum býráðslim-
um - eisini meirilutanum í
býráðnum - ringdi undirritaði
til Ronald Poulsen og segði
honum frá, at Fólkaflokkurin
Tøkk
Øllum tykkum, ið mintust meg á 70 ára
fødingardegnum 17. november við telefon-
uppringingum, telegrammum, blómum og
vitjan, takki eg hjartaliga.
Við heilsan um gleðilig jól æ gott nýggjár
Cederfeldt |
—nc",
fór at hava skriv klárt til
figgjarnevndarfundin = um
stóðu floksins um figgjarø-
ætlanina. Eg bað hann bera
boðini til restina av meiri-
lutanum, og hesum játtaði
hann at gera. Hatta er tað, ið
verður kallað at fríggja aftan
fyri ryggin av okkara sam-
gongupartnara, Tjóðveldis-
flokkinum.
Hví so Heðin Mortensen
úttalar seg fyri Dimmalætt-
ing um, at Fólkaflokkurin
leitaði sær stuðul frá sam-
gonguni, skilji eg als íkki.
Mær vitandi hevur eingin úr
Fólkaflokkinum tosað við
hann um fíggjarætlanina,
lækkan av skattaprosenti ella
líknandi. Eisini sigur Heðin,
at Fólkaflokkurin hevur eina
trongd at markerað seg. Ja,
har tosar hann av royndum!
At enda.
Eftir at hava lisið Dimma-
lætting ringdi undirritaði til
Ronald Poulsen fyri at
spyrja, um hann hevði fatað
telefonsamrøduna okkara í-
millum sum samráðingar ella
friggjari millum Fólkaflokk-
in og meirilutan ella partar
av meirilutanum. Svarið var
einfalt nei. Samrødan var
bert ein orientering um stóðu
Fólkafloksins til figgjarætl-
anina og ein fråbodan um
skrivid til figgjarnevndina.
Hvørki meira ella minni.
Vinarliga
Jan Christiansen,
byrådslimur
t
Kunngjørt verður fyri ætt og vinum at okkara góða
kona, mamma, vermóðir og omma
ASTA THULESEN
andaðist í heiminum 13. des., 69 ára gomul.
Jarðarferðin verður úr Højdevangskirken, Irlandsvej
45, København S, leygardagin 18. des. kl. 11.30.
Svend
Randi, Hans Pauli, Bjarki og Hjalti