fríggjadagur 1. apríl 2005síða 5

6 Nr. 61 - 1. apríl 2005 Ungdómur og ungdómsmál í skúlanum í Hvalba – Fyri páskir var stórt ungdómstiltak í skúlanum í Hvalba, har rúsevni, heilsa og trivnaður, vóru á skránni UNGDÓMSTILTAK Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Nú eitt kvøldið fyri páskir var ungdómur og heilsa í brennideplinum í skúlan- um í Hvalba. Allan dagin og um kvøldið viðgjørdu ung, foreldur, lærarar og ser- køn ymisk evni, sum hava við ungdóm, heilsu, trivn- að og rúsevni. Tey, sum løgdu fram, vóru Lissi Hansen, Tór- hild Bjarkhamar, Bjarta Vilhelm, Jens Jensen og Heðin Thomsen, sum løgdu síni sjónarmið fram Skúlin skipaði fyri evnis- degi um heilsufremjandi tiltøk, saman við umboð- um fyri Landsmiðstøðina fyri Undirvísingaramboð, Bláa Krossi og øðrum. Seinnapartin var til- takið fyri lærarar og onn- ur, sum hava tilknýti til skúlan, og um kvøldið fyri foreldur og eldru næmingar skúlans. Tað vóru Lissi Hansen frá Landsmiðstøðini fyri undirvísingaramboð, Tór- hild Bjarkhamar frá Bláa Krossi, Bjarta Vilhelm, heilsusystir, Jens Jensen, politistur og gamli for- maðurin í fyribyrgingar- ráðnum, Heðin Thomsen, sum skipaðu fyri inni- haldinum í hesum tiltaki. Endamálið við tiltakin- um var, at skúli og heim í felag skulu stremba eftir, at børn og ung fáa ein tryggan, heilsugóðan og rúsfríðan gerandisdag. Bæði seinnapartin og um kvøldið var tiltakið skipað sum ein Kafé, har luttakararnir høvdu eina hugnaliga løtu, har teir samstundis kundu ognað sær vitan við at lurta eftir teimum serkønu og seta teimum spurningar aftur- við einum drekkamunni. Lagt varð fyri við stutt- um fyrilestrum um heilsu, rúsdrekka, royking og narkotika. Ein spurning- ur, sum varð umrøddur, var hvussu vit læra ung at seta mark fyri, hvat tey vilja vera við til. Síðani fóru luttakarar- nir í bólkar, har hvør bólkur fekk ein seðil við ymsum spurningum, sum skuldu vera grundarlag undir kjaki. Høvuðsevni var hetta: Hvørja støðu halda tit, foreldur eiga at hava til rúsevni? Lívligt kjak var við borðini og bólkarnir smæddust ikki fyri at leggja sína niðurstøðu fram. Bæði næmingar, foreld- ur og skúlin eru samd um,at hetta var eitt gott og gevandi tiltak. Tað fekk góða undirtøku, tá ið skúlin í Hvalba setti ung og heilsu á breddan ein heilan dag Ferðaskrivstovurnar, sum eru fyrstar at fáa samband við kundan, eru ein lívsneyðugur partur av ferðavinn- uni. Tí tað er har, tað uppsøkjandi arbeiðið verður gjørt. Kunn- ingarstovur og privat- fólk hava ikki møgu- leika fyri at lýsa, sum ferðaskrivstovurnar gera, sigur stjórin á føroyskari ferðaskriv- stovu í Danmark FERÐAVINNA Edvard Joensen Tað ber ikki til at hava ferðavinnu uttan ferða- skrivstovur, staðfestir Ther- ese T. Kreutzmann, stjóri á føroysku ferðaskrivstovuni My Faroe í Keypmanna- havn. Hetta sigur hon í við- merking til tað, sum Oda Andreasen, produktchefur hjá Stena Line, segði á ferðavinnufundi í Vágum páskaaftan, har hon legði upp til, at heimafólkið sjálvt skuldi fáa fatur á ferðafólki og royna at fáa tey til sín uttan um ferðaskrivstovur- nar, sum fóru við ov nógv- um pengum. Oda Andreasen segði á fundinum í Miðvági, at tað er umráðandi hjá fólki í eitt nú Vágum, at tey fáa so nógv ferðafólk sum gjørligt til sín uttan um ferðaskriv- stovurnar. Hon nevndi í hesum sambandi Mallorca sum dømi, har hon segði at tey stóru norðurlendsku ferðafeløgini fara við vinn- inginum frá teimum nógvu túsundstals ferðafólkunum, tey senda hagar, og at ov lítið liggur eftir til heima- fólkið. Fólk eiga sjálv saman við eitt nú kunning- arstovum at gera tað uppsøkjandi arbeiðið, sum skal til fyri at fá ferða- fólkini at koma til sín, segði Oda Andreasen. Ósamd Therese Turidardóttir Kreutzmann, sum rekur ferðaskrivstovuna My Fair í Keypmannahavn, er púra ósamd við Odu Andreasen í hesi meting hennara. – Tað er burturvið at hugsa so, sigur Terese Kreutzmann. Tí tað er ikki júst fyri at hava nógvar pengar, kunningarstovurnar í Føroyum eru kendar. Fyri at náa ferðafólki, har tey búgva, og fáa tey til Føroya, skulu nógvir lýsingarpeng- ar brúkast. Og tað gera ferðaskrivstovurnar, sigur hon og vísir til, at hennara felag í fjør brúkti hundrað- túsundavís av krónum bara til maknaðarføring. Ferðaskrivstovurnar og kunningarstovurnar hava hvør sína uppgávu, vísir hon á. Ferðaskrivstovurnar fáa fatur á ferðafólkunum og syrgja fyri, at tey fáa hug at koma til ferðamálið, sum eitt nú kann vera Føroyar. Kunningarstovurnar eiga hinvegin at syrgja fyri, at tað, sum ferðafólkini koma til, er í lagi, sigur hon. Vørumenning Heldur enn at fara at tosa um at loypa ferðaskriv- stovurnar um, og sjálvur fara út at leita eftir ferða- fólki, eiga tey, sum taka í móti fremmandafólki í Før- oyum, tað verið seg kunn- ingarstovur, ferðaleiðarar, gistingarhús ella onnur, at syrgja fyri eini veruligari vørumenning innan ferða- vinnuna, sigur Therese T. Kreutzmann. – Tað er ikki tað, sigur hon, at tey ikki gera tað, sum er. Tí føroysk ferða- vinnufólk gera eitt gott arbeiði. Men tá tosað verð- ur um at umganga ferða- skrivstovurnar, hava fólk helst misskilt okkurt. Hesi fólkini, sum taka í móti ferðafólki, hava sum høvuðsuppgávu at syrgja fyri, at tað, sum ferðafólkini koma til, er í lagi. At túrurin, sum lýstur er, verður gjørdur, tá hann er lýstur. At umstøðurna at búgva eru tær, sum lýst er við o.s.fr. Tað ber ikki til, at fólk koma langvegis frá eftir at hava goldið fyri eitt nú ein gongutúr um fjøll, fáa at vita, tá tey standa klár at fara til gongu, at túrurin er avlýstur ella útsettur, tí ferðaleiðarin er farin á fleyg, ella tí, at ov fá fólk hava teknað seg til túrin. Slíkt er ov lítil virðing fyri vinnuni og ikki minst fyri tí, sum hevur goldið fyri at koma til Føroya at ferðast. Men tað er tíverri so, at slíkt kemur fyri, og tað eigur tað ikki, tí slík framfeðr biður ikki fólk um at koma aftur sigur Therese T. Kreutzmann. Ferðaskrivstovurnar eru neyðugar Ferðaskrivstovurnar eiga at standa fyri marknaðarføring, og kunningarstovurnar at taka sær av vørumenning, sigur Therese Turidardóttir Kreutzmann, sum rekur egna ferðaskrivstovu í Keypmannahavn Mynd: Edvard Joensen Fann fingur í matinum Ein amerikonsk kvinna varð skelkað, tá hon týs- dagin setti seg niður í eini matstovu í Kalifornia, fyri at ein njóta ein dei- ligan killirætt. Brádliga hevði kvinnan ikki mat í munninum, men ein menniskjafingur. - Tað var toppurin av einum fingri, við allari neglini á. Kvinnan bleiv ógvuliga skakað, og spýði alt fyri eitt, tá ið hon sá hvat ið hon hevði bitið í, segði Joy Alexiou, tals- kvinna fyri heilsumynd- ugleikarnir í Santa Clara. Starvsfólkini á matstov- uni, sum hoyrir til ketuna Wendy’s, koyrdu tann væl kókaða fingurin í frysti- boksina, og ringdu síðani eftir løgregluni og heilsu- myndugleikunum. Aftaná at fingrarnir hjá starvsfólkinum vóru kann- aðir, varð staðfest, at einki av starvsfólkinum hevði mist nakran fingur. Løg- reglan tók tí fingurin við sær, fyri at gera gjøllari kanningar. Løgreglan skal m.a. royna at fáa eitt fingra- merki av fingratoppinum. Eisini verður kannað, um fingurin møguliga kann vera komin úr dósamati ella aðrari hálvtilvirkaðari vøru, sum er útvegað til matstovuna. Heilsumyndugleikarnir siga at møguleikin er lítil fyri at fingurin kann hava veitt nakra smittu til kvinnuna – av tí at hann var so væl kókaður.