hósdagur 18. august 2005síða 16

16 Nr. 155 - 18. august 2005 Tann 6. februar 1958 hendi helst mest gitna vanlukkan í flogsøg- uni. Millum tey deyðu vóru átta spælarar hjá enska stórfelagnum, Manchester United. Nakrir av spælaru- num høvdu boðið Kypriotiska John Yiannakis við á ferð- ina, men hann hevði flogræðslu, og gav tí avboð. Eftir fótbólts- landsdystin millum Kypros og Føroyar í fjør hittu vit John, sum einki hevði ímóti at siga søguna FÓTBÓLTSSØGA Jákup Mørk Lagnan vildi tað kanska so, at hendan søgan skuldi sig- ast júst nú. Kypriotiska landsliðslegan er í djúpari sorg eftir flogvanlukkuna, sum kravdi lívið á 121 fólk- um. Harav flestu teirra eru av Kypros. Umstøðurnar, tá vit hittu John, hava eisini onkurs- vegna samband til kalda veruleikan nú 10 mánaðir seinni. Saman við føroyska landsliðsferðalagnum sita vit báðir, myndamaðurin, nevnliga og bíða á gisting- arhúsi. Eitthvørt bagir flog- farinum hjá Helio, sum hevur til uppgávu at føra okkum til Írlands, har næsti landsdysturin er á skránni. Tað flogfarið, sum var eitt av bara trimum í flotanum hjá Helio kom ongantíð fram ta ferðina, men varð standandi á breytini í New- castle, og ístaðin var flogið við einum arabiskum leigu- flogfarið til írska høvuðs- staðin. Í dag man tað renna okkum kalt niður at bakin- um, tá vit frætta, at tað júst var eitt av teimum trimum flogførunum hjá lítla Kypriotiska flogfelagnum, sum var partur av vanlukk- uni við grikska høvuðs- staðin sunnudagin. Søgan hjá John Men eftir til John og søgu hansara. Hann hevði á ferð- ini verið partur av kypriot- isku fótbóltssendimonnun- um, sum vóru um føroyska liðið. Meðan prátið í foyér- inum á hotellinum gongur um leyst og fast, nevnir Jens Erik Magnussen, ið var ein av leiðarunum á ferðini, brádliga: »Tú Ják- up. Hasi gamli maðurin, sum alla tíðina er her. Hann skuldi faktist verið við, tá flogfarið hjá Manchester United datt niður í 1958.« Sum svorðin viðhalds- maður hjá reyðu devlunum, var hetta ein søga, sum mátti hoyrast frá manninum sjálvum. Journalistiska for- vitnið syrgdi fyri, at dikta- fonin eisini varð sett við borðið, og fryntligi maður- in hevði einki ímóti at siga sína søgu. Eina søgu, sum eisini gjørdist um eitt hugnaligt prát við ein mann, sum hevur roynt seg víða um í enska fótbólts- heiminum, men sum at enda setti kósina heim til Kypros, har hann framvegis er partur av støðuga menn- ingararbeiðinum hjá fót- bóltinum har á leiðum. – Tá í tíðini vart tú nógv nærri spælarunum, enn tú ert í dag. Og spælararnir kendu nokk eisini bæði við- og serliga mótleikarar betri. Eg hevði sjálvur spælt nógv ímóti fleiri av spælarunum hjá Manchester United í yngru røðunum. Og ofta nýtti felagið eisini okkara vøllir á YMCA, tá teir fyri- reikaðu seg til kappingar- árið. – Sjálvur spældi eg eisini í Oldham Athletics, og tí hevði eg eisini verið partur av onkrum vinardysti móti felagnum, so alt í alt kendi eg fleiri av spælarunum hampuliga væl. Dennis Violet, Johnny Berry og fleiri aðrir taldust millum vinmenninar hjá mær. Ein partur, sum hevði nógv størri týdning tá í tíðini, tá lønin hjá okkum vanliga var eini £20 um vikuna. – Eg var so eisini millum teirra, sum hugdu at fyrra dystinum móti Reyðu Stjørnu í 1/4-finaluni av Europa Cup kappingini. Ein dystur, sum United vann 2-1, og tað skuldi sjálvandi feirast. Ikki minst var talan um eitt einastand- andi kvøld, tí vit koyrdu eitt sindur í konurnar hjá spæl- arunum, sum valla megn- aðu at standa á beinunum, flennir hann. – Tað endaði alt við, at spælararnir spurdu meg, um eg ikki kom við flogfar- inum til útidystin, og hes- um játtaði eg. Flogið varð knappar tvær vikur eftir ballið, men í seinastu løtu gav eg avboð. Eg hevði ongantíð flogið fyrr, og dirvið var kortini ikki til at royna tað hesaferð. Uttan John varð soleiðis ferðast til jugoslaviska høv- uðsstaðin, har ensku meist- ararnir við einum 3-3 javn- leiki spældu seg í hálvfinal- una. Men á heimferðini hendi so vanlukkan. Flog- farið var ikki nóg væl av- ísað, og eftir millumlend- ing í München gekk galið. 22 fólk doyðu á staðnum - teirra millum 7 spælarar. Og stutt eftir doyði eisini Duncan Edwards av løstun- um, sum hann fekk. Dun- can Edwards hevði longu tá verið yngsti spælarin í søg- uni hjá ensku 1. deild, og hann hevði eisini metið sum yngsti landsliðsspæl- arin hjá Onglandi. Sorgin nívir enn Tað er sjónligt, at hóast John helst hevur sagt hesa søguna ofta, so er tað fram- vegis við kenslum, at hon verður søgd. Nakað sum hann eisini játtar, tá spurt verður, hvussu hann varð ávirkaður, tá hann hoyrdi um vanlukkuna. – Tað var jú ræðuligt. Dennis, ið var tann av spæl- arunum, sum eg kendi best, slapp við lívinum, men hann er so kortini farin nú. Men sjálvt um hann slapp livandi úr München, so varð hann ongantíð tann sami á vøllinum. Eins og hevði hann fingið ein skelk og eina áminning um, at slíkt altso kann henda í veruleikanum, og tann veruleikan megnaði hann helst ongantíð at góðtaka. – Og fyri fótbóltin var tað jú ræðuligt. Duncan Ed- wards, sum var kanska størsta enska talentið um tað mundi, doyði. Hann skuldi annars verið í herin- um um hetta mundið, men felagið hevði so fingið hann loystan frá hesum, so- leiðis at hann kundi verið við í dystunum. Bilførari fyri Brian Kidd Men hóast alt, so helt lívið fram. Eisini á Old Trafford, har Manchester United heldur til. Venjarin, Matt Busby, var ein teirra, sum kom livandi Gav deyðanum avboð